Tag Archives: شما

اگر کسی به پا‌های شما نگاه می‌کند…


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: نوع بشر می‌تواند در عرض چند ثانیه دیگران را برآورد کند و فورا تشخیص دهد که آیا آنها جذاب، مورداعتماد و … هستند یا نه، در واقع انسان در این کار تبحر خاصی دارد!

اما واقعا افراد وقتی سعی دارند یک برآورد فوری انجام دهند،بیشتر به چه چیزی نگاه می‌کنند؟ تحقیقات علمی نشان داده این موضوع بستگی دارد به اینکه آیا آنها به یک فرد به عنوان یک پارتنر بالقوه‌ی رمانتیک نگاه می‌کنند یا یک دوست ساده و معمولی.

محققان کالج ولزلی و دانشگاه کانزاس، حرکات چشمی ۱۰۵ دانشجوی ناهمجنس‌خواه را هنگام تماشای تصاویر مردان و زنان مورد بررسی قرار دادند و از آنها سوال‌هایی در مورد اینکه آیا علاقه‌مند به ملاقات رمانتیک با این افراد غریبه هستند یا اینکه صرفا مایلند دوست شوند، پرسیده شد.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

دانشمندان دریافتند مردان و زنان بسته به نوع رابطه‌ای که به طور بالقوه مایل به برقراری آن هستند، به نواحی مختلفی از بدن نگاه می‌کنند.

آنجلا جِی بانز، یکی از محققان و استادیار دپارتمان روانشناسی در کالج ولزلی می‌گوید: «ما از نظر رابطه‌ی دوستی و رابطه‌ی عاشقانه، تفاوت‌هایی در نحوه‌ی رفتارها میان دو جنس زن و مرد پیدا کردیم که برخی از این تفاوت‌ها مربوط به نواحی از بدن می‌شود که افراد هنگام روبرو شدن با هم، طبق قصدی که در ذهن خود دارند به آن نگاه می‌کنند.»

مردها و زنها وقتی که می‌خواهند فرد مقابل را به عنوان یک دوست بالقوه مورد ارزیابی قرار دهند، از نظر نگاه کردن به بدن، شبیه هم عمل می‌کنند، یعنی هر دو بیشتر به پاهای فرد مقابل توجه دارند. اگر شما به پاهای طرف مقابل‌تان نگاه کنید، این احتمال که در حال برآورد کردن او جهت برقراری یک رابطه‌ی عاشقانه هستید، بسیار کم است. یعنی در واقع این علامت‌ها (نگاه کردن به پاها)، بیانگر ارزیابی جهت رابطه‌ی عاشقانه و رمانتیک نیستند.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

اما از جنبه‌ی نگاه‌های عاشقانه! محققان دریافتند مردها وقتی فرد مقابل خود را از جهت برقراری یک رابطه‌ی عاشقانه برآورد می‌کنند، بیشتر  روی میان‌تنه‌ی خانم‌ها متمرکز می‌شوند، در حالیکه زن‌ها بیشتر مایل هستند به صورت مردها دقت کنند. در تحقیقات انجام شده، مردها بیشتر به کمر و باسن زن‌ها توجه داشتند که به تئوری‌های تکامل از نظر قضاوت درباره‌ی سلامت و توانایی تولیدمثل زن‌ها برمی‌گردد.

 

اما خانم‌ها بیشتر به سر و صورت آقایان توجه دارند که احتمالا به تقارن و تناسب چهره مربوط بوده و نشاندهنده‌ی تناسب اندام و سلامتی است. به هر حال این‌ها شیوه‌هایی هستند که افراد برای کسب اطلاعات معنی‌دار از آنها استفاده می‌کنند. بنابراین به گفته‌ی دانشمندان، اینکه انسان‌ها به کدام قسمت از بدن غریبه‌ها نگاه می‌کنند، مستقیما به هدفی که از ارتباط‌ شان دارند مربوط می‌شود.

محققان از یافته‌های خود در مورد تمرکز مردان روی قسمت کمر و باسن زنان و تمرکز زنان روی صورت مردان تعجب نکردند، چون طبق دانش‌های قبلی و انتظاری بود که داشتند. اما به یک موضوع عجیب هم دست پیدا کردند که باعث شگفتی‌شان شد.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

 

به گفته‌ی بانز: «ما سوال‌های در مورد اینکه چقدر دوست دارند با فرد مورنظر دوست شوند یا رابطه‌ی عاشقانه برقرار کنند پرسیدیم و به این نتیجه رسیدیم که جواب‌های ارائه شده با یافته‌های ما درباره‌ی نگاه کردن آنها منطبق بود. اما یک استثنا وجود داشت که آنهم مربوط می‌شود به زمانی که مردها برای مدت طولانی به صورت‌ها نگاه می کردند: در واقع آنها به صورت کسی برای یک مدت طولانی نگاه می‌کردند که به او کمتر علاقه داشتند!»

بانز توضیح می‌دهد: «شاید دلیلش این باشد که مردها با نگاه انتقادآمیز به بعضی از صورت‌ها خیره می‌شدند و نگاه کردن برای یک مدت طولانی می‌تواند بیانگر عدم علاقه باشد. انگار یک چیزهایی برای‌شان ناخوشایند است و سعی دارند با خیره شدن آنها را کشف کنند، کمی گیج‌کننده است!


آیا کودک شما کوتاه قد است؟


ماهنامه دنیای سلامت – دکتر محمدرضا مهاجری – فوق تخصص غدد: کوتاهی قد یکی از علل شایع مراجعه کودکان و نوجوانان به متخصصان غدد است. موضوع قابل بحثی که با نگرانی والدین همراه است. اما شاید لازم باشد پیش از آشنایی با این مبحث، به کلیاتی پیرامون رشد و نمو انسان بپردازیم. در ادامه نکات اساسی در مورد ارزیابی، تشخیص و درمان کوتاهی قد بیان می شود.

آنچه درباره قد باید بدانید

مراحل رشد انسان

۱- دوران شیرخواری (۲ سال اول زندگی): در بدو تولد قد نوزاد حدود ۵۰ سانتی متر است. در ۲ سال اول زندگی ۳۰- ۳۵ سانتی متر افزایش قد دیده می شود (۲۵ سانتی متر در سال اول). این رشد سریع ادامه رشد دوران جنینی است و سرعت آن با افزایش سن کودک کاهش می یابد. در پایان ۲ سالگی قد کودک با قد نهایی وی که ژنتیک و وراثت نقش اساسی در آن دارند رابطه تنگاتنگی دارد.

۲- دوران کودکی (از ۲ سالگی تا شروع بلوغ): در این دوران کودکان هر سال ۶- ۷ سانتی متر قد می کشند، البته در نزدیکی سنین بلوغ سرعت رشد کمتر می شود.

۳- دوران بلوغ: در طی این دوران یک جهش رشدی اتفاق می افتد و از شروع تا پایان بلوغ، پسران به طور متوسط ۲۵- ۳۰ سانتی متر و دختران ۲۰- ۲۵ سانتی متر افزایش قد پیدا می کنند. در طی دوران بلوغ سرعت رشد قدی ۸- ۱۴ سانتی متر در سال می باشد. توجه داشته باشید که حداکثر جهش رشدی در دختران قبل از شروع عادت ماهیانه است و پس از شروع دوره های عادت ماهیانه بطور متوسط دختران ۷ سانتی متر قد می کشند. در پسران حداکثر جهش رشد در مراحل انتهایی تر بلوغ دیده می شود.

نکته مهم: با پیشرفت بلوغ به علت تولید و ترشح هورمون های جنسی صفحات رشد استخوان تدریجا بسته می شوند و معمولا در سنین ۱۵- ۱۷ سالگی در دختران و ۱۶- ۱۸ سالگی در پسران صفحات رشد مسدود شده و امکان افزایش قد پس از آن وجود نخواهد داشت. بنابراین این باور که تا ۲۵ سالگی قد می کشیم کاملا غلط است (مگر آنکه فردی بالغ نشده باشد و صفحات رشد باز بماند). اگر علائم بلوغ تا سن ۱۴ سالگی در پسران و ۱۳ سالگی در دختران شروع نشود غیرطبیعی است و باید بررسی های هورمونی لازم انجام گیرد. درمان های موثر برای افزایش قد (هورمون رشد و درمان های دیگر) قبل از بلوغ یا در اوایل بلوغ یعنی زمانی موثر هستند که صفحات رشد استخوان به خوبی باز باشند.

ارزیابی کودک

آیا کودک شما کوتاه قد است؟

هر کودک زمینه ژنتیکی، تغذیه ای و عاطفی خاص خود را دارد. مجموعه این عوامل است که رشد و قد نهایی کودک را تعیین خواهد نمود. بدیهی است که کودکان ر یک مقطع سنی خاص قدهای یکسان ندارند و هر چند ممکن است کودکی در مقایسه با کودک دیگر هم سن و سالش کوتاه تر باشد اما قد او در محدوده طبیعی تعریف شده برای سنش قرار داشته باشد.
قد کودک به طور دقیق باید اندازه گیری شود و براساس منحنی های استاندارد رشد سنجیده شود. چه بسیارند کودکانی که کوتاه قد قلمداد می شوند ولی براساس منحنی های رشد، در محدوده قدی طبیعی قرار دارند. یک قانون سرانگشتی را به خاطر داشته باشید.




سن/ سال

تولد

۱ سالگی

۴ سالگی

۸ سالگی

۱۲ سالگی

قد/ سانت

۵۰

۷۵

۱۰۰

۱۲۵

۱۵۰

 سرعت رشد کودک باید محاسبه شود

سرعت رشد کودک مهمترین شاخص نحوه رشد است. اگر سرعت رشد کودک طبیعی باشد (یعنی از سن ۲ سالگی تا شروع بلوغ ۵-۷ سانتی متر در سال قد بکشد) کمبود هورمون رشد و بسیاری از بیماری های دیگر وجود ندارد گرچه قد کودک کمتر از متوسط قد برای هم سن و سالان باشد. سرعت رشد باید در طی ۶-۱۲ ماه اندازه گیری شود. هیچ کودکی دیده نمی شود که علیرغم کمبود هورمون رشد، سرعت رشد مناسب داشته باشد. کودکی که کمبود هورمون رشد دارد سرعت رشد کمی دارد: مثلا ۱-۲ سانتی متر در سال.

آیا عدم تناسب بین رشد اندام ها و تنه وجود دارد؟

عدم تناسب در رشد اندام ها و تنه در برخی بیماری ها مثل کم کاری تیروئید و اختلالات مادرزادی اسکلتی دیده می شود. تغییرات خاصی در قیافه و معاینه ظاهری فرد در برخی بیماری های کروموزومی که با کوتاهی قد همراهند دیده می شود. مثل سندرم ترنر (این دختران بجای ۴۶ کروموزوم، ۴۵ کروموزوم دارند یعنی یک کروموزوم جنسی را ندارند) یا سندرم داون (منگولیسم).

آیا قد و وزن کودک متناسب است؟

در بیشتر بیماری های غدد مثل کمبود هورمون رشد کم کاری تیروئید و پرکاری غدد فوق کلیوی کودک کوتاه قد است ولی وزن وی مناسب است یا اضافه وزن دارد. هر گاه کودکی کوتاه قد بود و کمبود وزن نیز داشت به سوءتغذیه یا بیماری هایی که باعث سوء جذب مواد غذایی در دستگاه گوارش می شوند یا بیماری های شدید عمومی مثل بیماری های ریوی- قلبی- کبدی- کلیوی و اختلالات سیستم ایمنی و یا اختلالات روحی- روانی باید مشکوک شد.

آیا کودک شما اختلال رشد در دوران جنینی داشته است و وزن وی در موقع تولد کم بوده است؟

عده ای از کودکانی که اختلال رشد داخل رحمی دارند، در دوران پس از تولد و کودکی نیز دچار اختلال رشد خواهند بود. بنابراین سابقه بیماری های مادر در دوران بارداری و وزن نوزاد در هنگام تولد باید پرسیده شود.

قد پدر و مادر چقدر است؟

ژنتیک نقش مهمی در تعیین قد نهایی هر فردی دارد. دقیقا نمی دانیم تاثیر ژنتیک بر روی قد چقدر است ولی انتظار آنست که اگر پدر و مادری بلندقد باشند فرزندان بلندقد داشته باشند و اگر کوتاه قد هستند فرزندانشان چندان بلندقد نباشند.
براساس تحقیقات جمعی فرمول زیر برای پیش بینی قد نهایی هر فرد پیشنهاد شده است. البته این محاسبه تقریبی است.

قد نهایی دختران: ۶٫۵-

قد نهایی پسران: ۶٫۵+

تعیین سن استخوانی

سن استخوانی کودکان با یک رادیوگرافی ساده از استخوان های مچ دست (معمولا دست چپ) تعیین می شود. سن استخوانی درواقع نشان دهنده سن بیولوژیک واقعی کودک است به عنوان مثال اگر کودکی ۱۰ ساله، سن استخوانی ۷- ۸ ساله داشته باشد می تواند نشان دهنده وجود یک اختلال یا بیماری در کودک باشد. (مثلا کم کاری تیروئید، کمبود هورمون رشد، سوءتغذیه، بیماری های دستگاه گوارش که باعث سوءجذب می شوند و بسیاری از بیماری های عمومی دیگر که باعث عقب افتادن سن استخوانی نسبت به سن تقویمی کودک می شوند.) و باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

علل کوتاهی

* ژنتیک: در این حالت کودک کوتاه قد است، پدر و مادر وی نیز کوتاه قد هستند. سرعت رشد کودک در سال طبیعی است و سن استخوانی کودک نسبت به سن تقویمی عقب نمی باشد.

* تاخیر سرشتی در رشد:
در این کودکان از سن ۲ سالگی کوتاه قدی دیده می شود، پدر و مادر کوتاه نیستند. سرعت رشد کودک در سال تقریبا طبیعی است ولی سن استخوانی عقب است. درواقع برای همان سن استخوانی قد کودک مناسب است ولی نسبت به سن تقویمی قد کودک کوتاه است. مثلا سن تقویمی کودکی ۸ ساله است قد وی ۱۱۰ سانتی متر است این قد برای ۸ سالگی کم است ولی برای سن استخوانی وی که ۶ ساله برآورد شده است مناسب می باشد. بلوغ جنسی در این کودکان با تاخیر شروع می شود ولی در نهایت اکثر این کودکان به قد ژنتیک خود می رسند.

علل کمتر شایع

بیماری های عمومی مثل سوء تغذیه، (گرچه خفیف و غیرآشکار باشد)، کمبود ویتامین D و کلسیم که باعث نرمی استخوان می شود، بیماری سلیاک (حساسیت به پروتئین گندم)، بیماری های مزمن عمومی مثل کم خونی ها، بیماری های التهابی دستگاه گوارش، بیماری های کلیوی مزمن، نارسایی قلبی، بیماری های مزمن ریوی یا کبدی و یک علت بسیار مهم- کم کاری تیروئید- می تواند باعث کوتاهی قد شود. ممکن است تنها علامت کم کاری تیروئید در کودکان اختلال رشد باشد. کم کاری تیروئید ممکن است مادرزادی و از بدو تولد باشد یا ممکن است بعدا ایجاد شود.

شایع ترین علت کم کاری تیروئید در کودکان یک بیماری خودایمنی به نام بیماری هاشیماتو است (نام دانشمند ژاپنی که برای اولین بار این بیماری را توضیح داد) در این بیماری سیستم ایمنی بدن علیه تیروئید فعال می شود و باعث گواتر یعنی بزرگ شدن عده تیروئید و یا کم کاری آن می شود. هر کودکی که با کوتاهی قد مراجعه می کند حتی در غیاب همه علائم بالینی دیگر کم کاری تیروئید (مثل پف آلودگی، خواب آلودگی، کاهش تمرکز و حافظه، خشکی پوست، یبوست، احساس سرما، ریزش مو و شکنندگی ناخن ها و…) باید از نظر کم کاری تیروئید آزمایش شود.

مصرف برخی داروها مثل داروهای کورتونی مثلا برای آسم یا بیماری های روماتیسمی در کودکان می تواند باعث اختلال رشد شود. اختلالات رشد داخل رحمی نیز از علل دیگر کوتاهی قد کودکان هستند.

آنچه درباره قد باید بدانید

علل نادر کمبود هورمون رشد

هورمون رشد در غده هیپوفیز که در کف مغز قرار دارد ساخته می شود. از اوایل قرن بیستم میلادی بود که دانشمندان فهمیدند آسیب به غده هیپوفیز باعث اختلال رشد و کوتاهی قد می شود. تشخیص کمبود هورمون رشد در موارد شدید راحت است ولی در بسیاری از مواقع کمبود هورمون رشد خفیف است و علائم بالینی چندانی ایجاد نمی کند. کلید اصلی آنست که سرعت رشد کودک در طول یکسال کم است. بنابراین برای تشخیص صحیح، بسیاری از مواقع لازم است میزان رشد کودک طی ۶- ۱۲ ماه پیگیری شود و سرعت رشد محاسبه شود.

برای تشخیص کمبود هورمون رشد که ممکن است مادرزادی یا اکتسابی باشد انجام آزمایش های هورمونی دقیق لازم است. در این آزمایشات یک داروی محرک ترشح هورمون رشد به کودک در حالت ناشتا خورانده می شود و چندین نمونه خون به فواصل نیم ساعت یکبار برای ارزیابی قدرت تولید هورمون رشد توسط هیپوفیز گرفته می شود.

نکته مهم

توجه: تشخیص کمبود هورمون رشد صرفا براساس آزمایش های هورمونی نمی باشد و باید حتما سرعت رشد کودک بررسی شود. اگر در کودکی سرعت رشد قدی خوب باشد براساس یک آزمایش هورمونی نمی توان تشخیص کمبود هورمون رشد را مطرح و درمان را شروع نمود. از علل نادر دیگر اختلالات کروموزومی مثل سندرم ترنر، سندرم داون و بیماری های ژنتیک مثل دیس کندروپلازی ها (در این گروه بیماری ها تکامل غضروف های صفحات رشد استخوان مختل است) را می توان نام برد.

 یکی دیگر از علل کوتاهی قد بلوغ زودرس است. بلوغ زودرس زمانی گفته می شود که علائم بلوغ قبل از ۸ سالگی در دختران و قبل از ۹ سالگی در پسران شروع شود. بلوغ زودرس باعث بسته شدن زودرس صفحات رشد استخوان می شود.

درمان

ذکر این نکته ضروری است که رشد طبیعی تنها در زمینه مساعدی که مشتمل بر تغذیه کامل، محیط عاطفی مناسب و فعلیت بدنی کافی است حاصل می گردد. لذا هر کودک مبتلا به کوتاهی قد سوای از لزوم یا عدم لزوم درمان هورمونی باید نکات عمومی یادشده را رعایت نماید والا در صورت نبود هر یک از این عوامل رشد کودک چه رشد خودبخودی و چه پاسخ به درمان هورمونی رضایت بخش نخواهد بود.

پس از تشخیص علت کوتاهی قد باید درمان مناسب شروع شود. مثلا اگر کم کاری تیروئید وجود دارد تیروئید کاملا اصلاح نشده باشد امکان پذیر نیست چون در حضور کم کاری تیروئید ترشح هورمون رشد از غده هیپوفیز کاهش می یابد، یا اگر سوءتغذیه وجود دارد باید سوءتعذیه اصلاح شود. این کار در برخی موارد با مصرف مکمل های غذایی مانند کلسیم، ویتامین D و… ممکن است.

در صورت وجود سوءتغذیه، مقاومت به عمل هورمون رشد در سطح سلول های بدن ایجاد می شود بدین مفهوم که هورمون رشد بطور کافی ترشح می شود ولی نمی تواند اثر کند. یا اگر بیماری سلیاک (حساسیت به پروتئین گندم) وجود دارد حذف مواد غذایی حاوی این پروتئین از رژیم غذایی ضروری است وگرنه درمان های دیگر موثر نمی باشند. در صورتی که پس از اصلاح یک بیماری تشخیص داده شده- مثلا کم کاری تیروئید- هنوز کودک سرعت رشد مناسبی پیدا نکرده باشد باید از نظر وجود عوامل دیگر کاهش رشد مانند کمبود همزمان هورمون رشد بررسی شود. در کوتاهی قد ژنتیک درمان با هورمون رشد موثر نمی باشد.

در حالتی که تاخیر سرشتی رشد و بلوغ دیده می شود و باعث عقب افتادن قد کودک یا نوجوان نسبت به هم سن و سالان شده است. القاء بلوغ با دوزهای کم هورمونهای جنسی باعث شروع جهش رشدی و افزایش قد خواهد شد.

درمان با هورمون رشد

امروزه هورمون رشد انسانی با استفاده از مهندسی ژنتیک ساخته می شود. هورمون رشد بسیار گردان قیمت است. این دارو فقط به صورت تزریقی وجود دارد و بهتر است هر شب تزریق انجام شود. مدت درمان طولانی است و تا زمانی که رشد متوقف شود درمان ادامه می یابد. در برخی موارد ممکن است درمان پس از ۱- ۲ سال قطع شود و ترشح هورمون رشد با پیشرفت بلوغ طبیعی شود.

 در طول مدت درمان، معاینات و بررسی های دوره ای در فواصل شش ماهه، توسط پزشک معالج ضروری است. باید توجه داشت که در موارد معدودی پاسخ مناسب درمانی از تزریق هورمون رشد به دست نمی آید. در این گونه موارد پزشک معالج در مورد احتمال انجام بررسی های تکمیلی، تغییر مقدار دارو یا قطع درمان تصمیم گیری خواهد نمود.

آنچه درباره قد باید بدانید

هورمون رشد در موارد زیر استفاده می شود:

۱- کوتاهی قد ناشی از کمبود هورمون رشد

۲- کوتاهی قد در کودکانی که نارسایی مزمن کلیه دارند.

۳- کوتاهی قد در دخترانی که سندرم ترنر دارند. (یک کروموزوم X کم دارند)

درمان با هورمون رشد پس از تشخیص قطعی کمبود هورمون رشد تنها در صورتی موثر است که صفحات رشد استخوانی باز باشند. یعنی قبل از بلوغ یا اوایل بلوغ. زمانی که صفحات رشد استخوان در حال بسته شدن هستند، درمان با هورمون رشد به هیچ وجه موثر نمی باشد. درمان با هورمون رشد معمولا بدون عارضه است. ندرتا ممکن است باعث افزایش فشار داخل مغزی خوش خیم، التهاب لوزالمعده و تنگی کانال عصب در مچ دست این عوارض به علت احتباس آب و نکن اتفاق می افتد. گاهی رشد خال های پوستی نیز دیده شده است.

برخی از ورزشکاران جهت تقویت عضلانی از دوزهای بالای هورمون رشد استفاده می کنند. در این دوزهای بالا می تواند عوارض  جدی شود مثل عوراض قلبی، دیابت، دردهای مفصلی، ادم یا خیز، بزرگ شدن پستان ها در آقایان، افزایش فشار داخل مغزی و التهاب لوزالمعده ایجاد نمایند ولی دوزهای مناسب فیزیولوژیک هورمون رشد که تحت نظر متخصص غدد برای کوتاهی قد در کودکان استفاده می شود این عوارض را ندارد.

باورهای غلط

افزایش قد با استفاده از روش های دیگر امکان پذیر نمی باشد. استفاده از صندل ها یا کفش های مخصوص، امواج لیزری و یا روش های محیرالعقول دیگر برای افزایش رشد غیرعلمی و بدون تاثیر بوده و صرفا یک تجارت آلوده است. گروهی تصور می کنند که تزریق هورمون رشد به استحکام استخوان ها کمک کرده و فرد را جوان نگه می دارد. باور غلط دیگری که وجود دارد در مورد ورزشکارانی است که فکر می کنند با دریافت هورمون رشد بدن عضلانی تر و بافت چربی کمتری خواهندداشت.

نکات مهم

در برخی از کودکان ممکن است برای به تاخیر انداختن بلوغ جهت بازماندن صفحات رشد از داروهای متوقف کننده بلوغ همزمان با هورمون رشد استفاده شود. این تجویز باید براساس تشخیص پزشک باشد. رژیم غذایی مناسب بخصوص مصرف کافی مواد پروتئینی، لبنی و میوه ها و ورزش مستمر در رشد قدی تاثیر غیرقابل انکاری دارند. بخصوص در کودکانی که تحت درمان با هورمون رشد هستند.


نکاتی برای خواب راحت شبانه شما و کودک‌تان


مجله سیب سبز: از بیدار بودن تمام وقت با کودکتان خسته‌اید؟ اگر از زمانی که کودکتان به دنیا آمده یک شب هم خواب راحت نداشته‌اید، بدانید تنها نیستید؛ این مشکل را تقریبا تمام کسانی که تازه پدر و مادر شده‌اند دارند. اما نگران نباشید، می‌توانید کاری کنید که فرزندتان تمام طول شب بخوابد. باور کنید!  کارشناسان خواب کودکان و والدین کهنه‌کار همگی تایید می‌کنند که تغییرات ساده در روال خواب و محیط آن می‌تواند به خوبی از بروز مشکلات خواب جلوگیری کند.

نوزادان به‌طور قابل ملاحظه‌ای وفق پذیرند. شما می‌توانید به فرزندتان یاد بدهید که با یا بدون شما، در تخت شما  یا در تخت خودش بخوابد. پس بهتر است از همان اول روشی را انتخاب کنید که برای شما و نوزادتان مناسب‌تر است و به همان بچسبید. برای آنکه شما و فرزند نوپای‌تان از مزایای یک خواب کافی که مستحق آن هستید بهره‌مند شوید، بهتر است این نکات را آویزه گوشتان کنید.

15نکته طلایی برای تجربه خواب راحت شبانه شما و کودک‌تان

 ۱٫ ارتباط چشمی قبل از خواب ممنوعهرگز نباید کودک را قبل از ساعت خواب تهییج کنید. ارتباط چشمی کوتاه یا طولانی مدت یکی از چیزهایی است که کودک دلبندتان را بیش از هر چیز دیگری تحریک می‌کند. بنابراین، وقتی می‌خواهید او را بخوابانید، تا حد امکان از برقراری ارتباط چشمی خودداری کنید.

۲٫حمام را تجربه کنید

حمام آب گرم همراه با یک ماساژ نرم و دل‌پسند هر کسی را به یک خواب راحت مهمان می‌کند. اسباب‌بازی‌ها را کنار بگذارید و از ایجاد سر و صدای اضافی خودداری کنید تا زمان حمام به یک تجربه آرامش‌بخش برای کوچولوی دلبندتان تبدیل شود.

 ۳٫کنارش بمانید

چه موافق باشید چه مخالف، یافته‌های به دست آمده از مطالعات اخیر نشان می‌دهند کودکانی که در کنار والدین خود به خواب می‌روند، در آینده از اعتماد به نفس بالاتری برخوردار بوده و استرس کمتری خواهند داشت. بنابراین، سعی کنید گهواره کودک را نزدیک تخت خود قرار دهید. به توصیه آکادمی پزشکان اطفال آمریکا، والدین نباید از یک تخت مشترک با کودک خود استفاده کنند.

۴٫تغذیه قبل از خواب

اگر فرزندتان شب‌ها به علت گرسنگی از خواب بیدار می‌شود، بهتر است قبل از خواب سیرش کنید. این ایده که توسط رابرت باکنام توسعه یافته است، به مادران توصیه می‌کند که قبل از خواب شبانه به فرزندانشان شیر بدهند. با انجام این کار، دیگری نیازی نیست منتظر بمانند که فرزند گرسنه‌شان از خواب بیدار شود. متخصصین بر این باورند که تغذیه قبل از خواب گرسنگی کودک را رفع کرده و به او کمک می‌کند که خواب راحت‌تری داشته باشد.

۵٫ اسباب‌بازی‌ها را دورکنید

هر چیز اضافی را از روی تخت‌خواب کودک بردارید؛ بگذارید زیباترین چیزی که در تخت قرار دارد، فرزندتان باشد. قرار دادن پتو، ضربه‌گیر و حیوانات اسباب‌بازی در تخت‌خواب کودک می‌تواند خطرناک باشد. یک سطح گرم و نرم تنها چیزی است که کودک به آن نیاز دارد. اگر نگران گرمای اتاق هستید، به جای پتو از یک کیسه خواب کوچک استفاده کنید.

۶٫ عطردرمانی را امتحان کنید

برخی از کودکان با استشمام عطر و بوهای طبیعی به یک خواب راحت می‌روند. عطر سنبل و سایر روغن‌های طبیعی نقش قابل توجهی در آرامش و کاهش اضطراب کودکان دارد؛ با این حال، استفاده از عطر در اتاق خواب کودکان کمتر از ۶ ماه توصیه نمی‌شود. به علاوه، برای کودکان خردسال و نوزادانی که پوست حساس و آسیب‌پذیر دارند، از عطر استفاده نکنید. به جای آن بهتر است از مواد شوینده بدون بو هنگام شستن ملافه و تشک کودک استفاده کنید.

۷٫ از سلامت کودکتان مطمئن شوید

بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) یکی از شایع‌ترین مشکلات بالینی است که خواب را از چشمان کودکان می‌گیرد. شیوع این بیماری در کودکان اغلب تشخیص داده نمی‌شود. ریفلاکس معده که به علت سوء‌عملکرد عضله متصل‌کننده معده به مری رخ می‌دهد، باعث می‌شود که اسید معده به مری برگشت کند. این عارضه اغلب با درد خفیف همراه است. تف کردن، خس خس سینه، احساس خفگی، عق زدن و مشکلات غذایی از جمله علائم این بیماری هستند. اگر نگران ابتلای فرزندتان به این عارضه هستید، با یک پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

۸٫ از دست‌های‌تان کمک بگیرید

وقتی می‌خواهید کودک را در تخت‌خواب بگذارید، دستتان را به آرامی روی شکم، بازوها و پشت سرش قرار دهید تا احساس خطر نکند. بودن شما در کنار کودک به او احساس امنیت و آرامش می‌دهد.

15نکته طلایی برای تجربه خواب راحت شبانه شما و کودک‌تان

۹٫ بهترین زمان را  انتخاب کنیدخواباندن کودکی که بیش از اندازه خسته شده، یک کار غیرممکن است. از این رو، تنظیم زمان خواب از اهمیت بسیاری برخوردار است. متخصصان معتقدند که ساعت ۶:۳۰ تا ۷:۰۰ بعدازظهر بهترین زمان ممکن برای خواب کودکان کمتر از یک سال است. نانسی ام. سیلوا، از اعضای آکادمی پزشکان اطفال آمریکا و متخصص اطفال در فلوریدا در این باره می‌گوید: «قبل از تنظیم ساعت خواب به برنامه کاری خود توجه کنید؛ باید برای کودک‌تان نیز وقت بگذارید.» جالب است بدانید که خوابِ به موقع لزوما باعث بیدار شدن زود هنگام نمی‌شود. یک خواب خوش شبانه گاها تا ساعات انتهایی صبح ادامه می‌یابد.

 ۱۰٫ لباس خواب مناسب انتخاب کنید

دیدن کوچولوهای شیرین در لباس خواب زیباترین چیز ممکن است. برخی از کودکان به پارچه‌های مصنوعی حساسیت دارند. بنابراین سعی کنید از لباس‌هایی با الیاف طبیعی مانند پنبه استفاده کنید تا از آسیب دیدن پوست کودک جلوگیری شود. حساسیت‌های پوستی مانع از خواب راحت کودک می‌شوند. به گزارش کمیسیون ایمنی محصولات مصرف کننده، لباس‌ خواب کودک علاوه بر آنکه باید از الیاف طبیعی تهیه شده باشد، باید با سایز کودک نیز متناسب باشد.

۱۱٫ دمای محیط را کنترل کنید

وقتی دمای محیط مناسب باشد، خواب بهتری خواهید داشت. این مسئله در مورد کودکان و نوزادان نیز صدق می‌کند. به توصیه آکادمی پزشکان اطفال آمریکا، بهتر است دمای اتاق کودک بین ۶۵ تا ۷۰ درجه فارنهایت باشد تا خطر SIDS یا سندرم مرگ ناگهانی نوزاد به حداقل برسد.

۱۲٫ چراغ‌ها را خاموش کنید

برای آنکه جغد کوچولوی شما بداند وقت خواب است، چراغ‌های اتاق خواب را خاموش کنید. از چراغ خواب استفاده نکنید. به علاوه، می‌توانید در طول روز از پرده‌های کلفت و تیره استفاده کنید تا زمینه خواب کودک فراهم شود. وقتی زمان بیدار شدن پس از خواب شبانه یا یک چرت کوتاه فرا رسیده است، پرده‌ها را کنار بزنید تا کودک با دیدن نور تفاوت را احساس کند.

۱۳٫ ماساژ درمانی کنید

یافته‌های به دست آمده از مطالعات محققان دانشگاه میامی نشان می‌دهد نوزادان و کودکان نوپایی که قبل از خواب ماساژ داده می‌شوند، در مقایسه با کودکانی که تنها قصه می‌شنوند، سریع‌تر به خواب می‌روند. بنابراین، یک روغن طبیعی برداشته و به آرامی کودک خود را ماساژ دهید.

۱۴٫ خواب روزانه کودک را کنترل کنید

چرت زدن به تسریع رشد ذهنی و جسمی کودک کمک می‌کند؛ علاوه‌براین، به شما فرصت می‌دهد دوش بگیرید، ایمیل‌های خود را چک کرده و به تماس‌های دریافتی خود پاسخ دهید. جلوگیری از چرت زدن کودک باعث طولانی شدن خواب شبانه نمی‌شود. بنابراین، کودک را از چرت روزانه محروم نکنید.

۱۵٫ به موقع پوشکش را عوض کنید

خیس شدن پوشک در شب می‌تواند مشکل‌ساز باشد. اگر کودک با پوشک خیس خوابیده، بیدارش نکنید. به آرامی پوشک را تعویض کنید تا کودک دچار بثورات پوشک نشود. استفاده از پوشک‌های با جذب بالا و استعمال کرم‌های محافظ پوست قبل از بستن پوشک به کودک کمک می‌کنند که از یک خواب شبانه راحت لذت ببرد.


اسباب بازی متناسب با سن بچه شما


وب سایت نی‌نی پلاس: دکتر نیکول هیلبرن برای اینکه در چه سنی چه نوع اسباب بازی هایی مناسب است، پیشنهادهایی دارد:

بچه در سال اول زندگی خود در همه ی جهات به سرعت رشد می کند، یعنی مهارت های شناختی، احساسی و حرکات ریز و درشت. نوزاد در هنگام بازی کنترل زیادی بر دست هایش ندارد. او از اسباب بازی هایی با بافت های متفاوت و با رنگ های روشن لذت می برد که رشد بینایی را تحریک کند و شکل های جالب و اشیائی برای کشف داشته باشد. اکثر چیزها برای اکتشاف وارد دهان می شوند، زیرا خردسال به این ترتیب اطلاعات بیشتری را کسب می کند تا از طریق لمس کردن. زیرا عملکرد حرکات ظریف او هنوز در حال رشد است. پس در جست و جوی چه باشیم:

اسباب بازی تولد تا شش ماهگی

اسباب بازی متناسب با سن بچه شما

  • اسباب بازی های آویزی که تحرک، رسیدن و گرفتن و لگد پرانی را تشویق می کند.
  • جغجغه بارنگ ها وبافت های متفاوت ( رنگ های روشن برای کوچک تر ها عالی است )
  • قطعاتی مخصوص گذاشتن در دهان برای کشف و دندان در آوردن.
  • کتابهای نرم یا پهن

اسباب بازی شش تا دوازده ماهگی

اسباب بازی متناسب با سن بچه شما

  • اسباب بازی که باز و بسته می شود.
  • اسباب بازی های ضربه زدنی، مثل چکش یا طبل.
  • اسباب بازی هایی که حرکت را تشویق می کند، مثل ماشین هایی که به دنبال بچه کشیده می شود.
  • اسباب بازی ایی که ایستادن و راه رفتن را تشویق می کند، مثل واگنی پر از مکعب.
  • کتاب های ساده که دارای عکس ها و کلماتی مرتبط با آن است.
  • اسباب بازی های موزیکال مثل طبل ها و تکان دادنی ها.

اسباب بازی بچه های نوپا ( یک تا دو ساله )

مهارت های حرکتی ظریف کودک در این مرحله تکمیل تر می شود. در نتیجه، خردسال به سادگی اسباب بازی را کشف می کند. همان طور که راه رفتن را آغاز می کند، زبان بیانی او نیز گسترش می یابد. در اثر بهبود کنترل حالت بدنی و مهارت بیشتر در عملکرد حرکات ظریف، نونهال فعالیت های احساسی بیشتری را کشف می کند، به ویژه آنانی که مرتبط با رشد مفهومی و مهارت جهت یابی است. بازی ها بیشتر ساختاری می شود. تقلید نیز بخش زیادی از وقت بازی را شکل می دهد. این نوع از اسباب بازی ها برای این مرحله عالی اند:

اسباب بازی متناسب با سن بچه شما

  • معماهای ساده با دستگیره های بزرگ.
  • مکعب ها و اسباب بازی های روی هم گذاشتنی.
  • اسباب بازی های موزیکال.
  • کتاب های ساده ی داستان.
  • قطعاتی برای ایجاد شکل ها.
  • اسباب بازی هایی مثل جارو یا تلفن کوچک.
  • فعالیت های ساخت و ساز.

اسباب بازی نوپاهای بزرگتر ( دو تا سه ساله )

کنترل عالی حرکات ریز و درشت به این معناست که خردسال برای ترتیب دادن به وظایف چالش برانگیزتر توانمند است. رشد مفهومی و جهت یابی با سرعت بیشتری به گسترش خود ادامه می دهد. در این مرحله ارتباطات و زبان و نیز بازی تقلیدی و رویایی پدیدار می شود. این موضوع به این معناست که فرزندتان می تواند مراحل زیر را طی کند:

اسباب بازی متناسب با سن بچه شما

  • معماهای پیچیده تر
  • فعالیت های جاگذاری، مثل مکعب هایی که کنار و روی هم قرار می گیرد.
  • کتاب های داستان پیچیده تر.
  •  عروسک ها.
  • فعالیت های ساخت و سازی.
  • بازی های ساده روی صفحه بازی.
  • بازی های وانمود کردنی مثل خانه های عروسکی، سرویس چای خوری، سرویس پخت و پز و سرویس پزشکی.
  • اسباب بازی های هنری و کاردستی مثل کشیدن نقاشی و بازی های مثل بافتنی.


علائمی در نوزاد که ممکن است شما را بترساند


وب‌سایت ۵۰۴۰: کتاب‌های زیادی درباره‌ی بارداری و زایمان خوانده‌اید. کلاس‌های مختلف رفته‌اید. حالا نوزاد شما متولدشده است. چقدر درباره‌ی او می‌دانید؟

10 مورد عجیب اما عادی در نوزادان تازه متولد شده

Cradle Cap یا درماتیت سبوره نوزادی

درماتیت سبوره یک بیماری پوستی شایع در نوزادان است. علت اصلی پیدایش این مشکل مشخص نیست. عارضه به شکل لکه‌هایی زردرنگ و چرب روی سر و گاه صورت نوزاد نمودار می‌شود. اما باید بدانید این لکه‌ها پس از چند ماه خودشان از بین می‌روند. می‌توانید دو یا سه بار در هفته روی آن‌ها روغن بچه بمالید تا سریع‌تر رفع شوند.

زمان رفتن نزد پزشک: خوشبختانه این بیماری زیاد جای نگرانی ندارد و تنها چند دانه‌ی ساده است. اگر متوجه شدید شرایط نوزاد در حال بدتر شدن است و تکه‌های زردرنگ به پشت سر او در حال گسترش‌اند شاید بهتر باشد با پزشک نوزادتان مشورت کنید.

مدفوع خیلی زیاد

شاید استفاده از کلمه‌ی ” خیلی زیاد ” کمی اغراق باشد. شما تنها مادری نیستید که مجبورید با وجود پوشک مدفوع کودکتان را از روی ملافه‌ها تمیز کنید. مدفوع کودکان بیشتر مایع است و بافت‌هایی شبیه بهدانه‌ی خردل نیز در آن وجود دارد.

زمان رفتن نزد پزشک: تا زمانی که مدفوع کودک رنگ دارد ( رنج رنگی قهوه‌ای تا سبز و زرد ) و تکه‌های دانه مانند در آن دیده می‌شود اشکالی وجود ندارد. اما اگر در مدفوع نوزاد خود متوجه لکه‌ی خون شدید وقت آن رسیده است که نزد پزشک بروید.

سینه‌های بزرگ

هورمون‌هایی که در تمام بارداری شما را اذیت می‌کردند را به یاد می‌آورید؟ خوب مقداری از آن به نوزاد شما هم منتقل‌شده است. متأسفانه یکی از عوارض جانبی نه ماه بودن نوزاد در شکم شما می‌تواند همین بزرگ شدن سینه‌ها باشد. قرار گرفتن نوزاد در معرض هورمون‌های بدن شما سبب رشد بافت سینه شده است و از بین رفتن این هورمون‌ها زمان می‌برد. اما نگران نباشید، چیزی وجود ندارد که بخواهد ذهن شما را درگیر کند، این مشکل خودش برطرف خواهد شد.

زمان رفتن نزد پزشک: دقت کنید آیا هرگونه قرمزی اطراف سینه‌های نوزاد می‌بینید یا نه. اگر این‌طور است دمای بدن او را اندازه بگیرید. اگر قرمزی با تب همراه بود می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل جدی‌تر باشد و باید کودک خود را نزد پزشک ببرید.

10 مورد عجیب اما عادی در نوزادان تازه متولد شده

صداهای عجیب

اگر انتظار کمی گریه‌ی گاه‌وبیگاه از نوزاد خود داشته‌اید بهتر است دوباره به این موضوع فکر کنید. نوزاد شما ممکن است خروپف کند، ناله کند و خرناس بکشد و هر نوع صداهای عجیب و خنده‌دار دیگری که انتظار آن را نداشته‌اید. همه‌ی این صداهای عجیبی که شما می‌شنوید به علت باریک بودن مسیرهای عبور هوا در مراحل اولیه‌ی زندگی نوزاد تازه متولدشده است. این مسیر باریک باعث می‌شود مخاط در آن گیرکرده و این صداها ایجاد شوند.

زمان رفتن نزد پزشک: دقت کنید آیا نوزاد با هر بار نفس کشیدن خرخر می‌کند یا نه. اگر این‌طور است شاید مشکل تنفسی داشته باشد.

عطسه‌های مداوم

به یاد داشته باشید کودک شما تازه وارد این جهان شده است و ممکن است به بسیاری از چیزهایی که شما در مقابل آن ایمنید حساس باشد. بنابراین اگر کودک شما بیمار نیست اما مرتباً عطسه می‌کند شاید در تلاش است ذرات خارجی را از مسیرهای تنفسی خود دور کند. نگاه کردن به خورشید نیز می‌تواند عامل دیگری برای عطسه باشد. دلایل رایج دیگر عطسه‌های زیاد تلاش کودک برای رهایی از مخاط اضافی و حتی مایع آمنیوتیک از مسیرهای تنفسی است.

زمان رفتن نزد پزشک: اگر عطسه‌های کودک با صدای خس‌خس همراه است او را برای معاینه نزد پزشک ببرید. ممکن است علت عطسه‌ها آلرژی یا چیزهای دیگری باشد که نیاز به درمان دارند.

حرکات تشنجی ناگهانی

حرکات تشنجی رندم و انقباض عضلات می‌تواند در ابتدا برای شما نگران‌کننده به نظر برسد اما همه‌ی این‌ها را بخشی از مراحل رشد کودک بدانید. در ماه‌های اول پس از تولد کودک با تغییرات زیادی مواجه می‌شود که هریک می‌تواند باعث واکنش‌های ناشی از وحشت‌زدگی در کودک شود. شاید این واکنش‌ها رندم بوده و یا اینکه بر اثر صدایی باشند که کودک شنیده است، به‌هرحال این‌ها بعد از سه یا چهار ماه رفع می‌شوند.

زمان رفتن نزد پزشک: تنها اگر کودک این واکنش‌ها را نشان نداد باید نگران شوید. این یعنی چیزی درست نیست. در این شرایط بهتر است با پزشک مشورت کنید.

10 مورد عجیب اما عادی در نوزادان تازه متولد شده

شکل عجیب سر

زایمان کار سختی است اما باید به یاد داشته باشید شما این کار را تنهایی انجام نداده‌اید. نوزاد برای پایین آمدن از کانال تلاش زیادی می‌کند، درنتیجه ظاهر ملتهب و قرمز او پس از تولد چیز عجیبی نیست. ازآنجایی‌که سر کوچک نوزاد هنوز نرم و قابل‌انعطاف است استخوان لگن شما می‌تواند باعث صاف شدن بخشی از آن شود. حتی اگر این اتفاق زمان زایمان نیفتد ممکن است با زیاد خوابیدن نوزاد به پشت یا پهلو تکه‌ای از سر او صاف شود. اگر متوجه این حالت شدید بهتر است بیشتر نوزاد را در دستان خود نگه‌دارید و زمانی که بیدار است او را دمر بخوابانید.

زمان رفتن نزد پزشک: اگر تلاش خود را کردید ولی بازهم تکه‌هایی از سر نوزاد صاف بودند بهتر است با پزشک مشورت کنید. شاید لازم باشد نوزاد شما موقتاً از کلاه‌های مخصوص استفاده کند تا شکل سر او درست شود. دقت کنید بیشترین زمان اثرگذاری این کلاه‌ها ۴ تا ۶ ماهگی است، پس بهتر است برای رفتن نزد پزشک زیاد تعلل نکنید.

اندام تناسلی متورم

اگر نوزاد شما به‌تازگی متولدشده است شاید متوجه شوید برخی از اندام‌های او بزرگ‌تر از چیزی است که شما انتظار داشتید. کودک قبل از تولد در شکم شما در معرض هورمون‌ها قرار می‌گیرد. از طرف دیگر این تورم می‌تواند ناشی از مایع اضافه‌ای باشد که در اطراف بیضه‌ها جمع شده است. اما نگران نباشید، این مایع به‌تدریج در طی چند روز از بدن نوزاد دفع خواهد شد.

زمان رفتن نزد پزشک: اگر این تورم تا چند روز پس از تولد نوزاد برطرف نشد بهتر است نزد پزشک بروید، خصوصاً اگر نوزاد شما پسر است.

خون در پوشک

حتی کوچک‌ترین لکه‌های خون در پوشک نوزاد کافی است تا والدین را بترساند. اما همیشه چیز خطرناکی وجود ندارد. دلایل زیادی برای وجود خون در پوشک وجود دارد که اغلب آن‌ها موقت‌اند. اگر نوزاد شما دختر است شاید این خون ناشی از قرارگیری نوزاد در معرض هورمون‌های زیاد در رحم شما بوده است.

این حالت شبیه به یک عادت ماهانه‌ی خیلی کوچک است که برای نوزاد دختر بر اثر هورمون استروژن در روزهای زایمان  ایجاد می‌شود. هورمون‌ها به‌سرعت از بدن او خارج خواهند شد. دلیل دیگر می‌تواند حرکت سخت مدفوع در روده‌ها باشد که سبب یک زخم کوچک‌شده است. اگر کودک را ختنه کرده‌اید شاید این خون برای زخمی باشد که در حال ترمیم است.

زمان رفتن نزد پزشک: باوجودی که این وضعیت اغلب عادی است اما بهتر است احتمالات را کنار گذاشته و با پزشک مشورتی کنید.

چپ بودن چشم‌ها

در ابتدا انتظار ضعیف بودن چشم‌های نوزاد را باید داشته باشید. کودک شما در تلاش است با توانایی‌هایی که به‌تازگی متوجه آن شده است کار کند، مانند حس بینایی. زمان می‌برد تا بتواند کودک ماهیچه‌های چشم خود را کنترل کند و از تکنیک‌های تمرکز استفاده کند.

زمان رفتن نزد پزشک: اگر پس از گذشت شش ماه هنوز هم کودک شما چشم‌هایش چپ به نظر می‌رسید و نمی‌توانست آن را کنترل کند شاید مشکلی وجود داشته باشد. اگر چشم‌های کودک در دو جهت متفاوت حرکت می‌کند شاید چشم‌های او لوچ است. اگر تنها یک چشم اشتباه حرکت می‌کند شاید مشکل تنبلی چشم و یا آمبلوپی باشد.


نکند فرزند شما هم به اوتیسم دچار شده باشد!


مجله سیب سبز – ترجمه بهاره اسلامی: بالا رفتن هر روزه آمار کودکان مبتلا به اوتیسم، می‌تواند هر پدر و مادری را نگران کند و میل ناخودآگاه والدین به پنهان کردن عیب‌ها و ناتوانی‌های فرزندان‌شان هم می‌تواند فرصت شناخت به‌موقع این بیماری و شروع درمان را از آنها بگیرد. مطالعات جدید نشان می‌دهند که در سال‌های اخیر جمعیت اوتیسمی‌ها بیشتر شده و درحالی که در سال‌۲۰۱۰ از هر ۱۱۰‌کودک یک نفر به اوتیسم مبتلا بوده، در سال‌۲۰۱۲ از هر ۸۸‌کودک یک نفر به این بیماری دچار شده است.

اختلال اوتیسم یک‌درصد جمعیت عمومی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و می‌تواند تا پایان عمر ناتوانی‌های جدی را در مبتلایانش ایجاد کند. اگر شما هم به‌تازگی مادر شده‌اید یا قصد مادر شدن دارید، بهتر است با شایع‌ترین نشانه‌های بیماری اوتیسم آشنا شوید. متخصصان می‌گویند اگر حتی یکی از این نشانه‌ها را در فرزندتان مشاهده کردید، باید موضوع را با یک روانپزشک کودک در میان بگذارید و با راهنمایی‌های او نسبت به سلامت مغز و روان فرزندتان اطمینان پیدا کنید. همچنین اگر کودک شما به یکی از نشانه‌های زمینه‌ای که در ادامه معرفی می‌کنیم دچار بود، بهتر است هر چه سریع‌تر موضوع را با متخصص در میان بگذارید. البته ابتلا به هر کدام از این نشانه‌ها، نمی‌تواند به معنای صد‌در‌صد اوتیسمی بودن کودک‌تان باشد، اما می‌تواند مثل یک زنگ خطر، شما را نسبت به غیرعادی بودن شرایط کودک‌تان آگاه کند تا با شناسایی به‌موقع مشکل و شروع به‌موقع درمان، به کودک‌تان در داشتن زندگی طبیعی‌تری در آینده کمک کنید.

وقتی صدایش می‌کنید برنمی گردد؟

از چه حرف می‌زنیم؟

اوتیسم یک معلولیت رشدی دائمی است که بر چگونگی ارتباط برقرار کردن فرد با آدم‌ها و جهان اطرافش تاثیر می‌گذارد. اوتیسمی‌ها به شیوه‌ای متفاوت با آدم‌های دیگر جهان را درک کرده و به آن واکنش نشان می‌دهند. مبتلایان اوتیسم را می‌توان در یک طیف بیماری مجسم کرد. به این معنا که همه اوتیسمی‌ها به یک درجه به این بیماری دچار نمی‌شوند و درحالی که برخی آنها می‌توانند زندگی شبه طبیعی داشته باشند، این اختلال در برخی دیگر می‌تواند به اندازه ناتوان شدن در طبیعی زندگی کردن شدت بگیرد. ناتوانی‌های یادگیری و ارتباطی از شایع‌ترین مشکلات اوتیسمی‌ها هستند و باعث می‌شوند که اغلب بیماران مبتلا به این اختلال در تمام عمر به پشتیبانی دیگران نیاز داشته و نیازمند درمان شدن توسط متخصصان مختلف باشند.

صدایم را می‌شنوی؟

وقتی نام کودک‌تان را به زبان می‌آورید پاسخی از طرف او می‌بینید؟ اصلا او نامش را می‌شناسد و به آن واکنش نشان می‌دهد؟ نوزادان حداکثر از ۶‌ماهگی نام‌شان را می‌شناسند و وقتی صدای‌شان می‌کنند، به سمت صدا برمی‌گردند، درحالی که نوزادان اوتیسمی حتی در ماه‌های بعد هم با شنیدن نام‌شان واکنشی نشان نمی‌دهند. بررسی‌هایی که محققان انجام داده‌اند نشان می‌دهد که تنها ۲۰‌درصد نوزادانی که بعدا به‌عنوان بیماران مبتلا به اوتیسم شناخته می‌شوند، نسبت به نام‌شان واکنش نشان می‌دهند؛ به‌عبارت دیگر ۸۰‌درصد کودکان اوتیسمی، در سال اول زندگی هیچ واکنشی با صدا کردن نام‌شان نشان نمی‌دهند و بسیاری از والدین این اتفاق را به اشتباه به‌عنوان مشکل شنوایی فرزندشان تعبیر می‌کنند.

با‌وجود این کودکان اوتیسمی به مشکلات شنوایی دچار نیستند، بلکه به شیوه انتخابی برای شنیدن صداها اقدام می‌کنند. برای مثال آنها وقتی اسم‌شان را صدا می‌کنند، واکنشی نشان نمی‌دهند، درحالی که وقتی یک دفعه تلویزیون روشن می‌شود، صدا را می‌شنوند و به طرفش برمی‌گردند. این کودکان در ماه‌های اول هم با شنیدن صدای مادر توجهی نشان نمی‌دهند.

توجهش جلب نمی‌شود؟

مشکل در توجه و تمرکز در اوتیسمی‌ها به وضوح دیده می‌شود و در‌واقع کودک همزمان با‌توجه والدین یا دیگر افراد به چیزی، به آن توجه نمی‌کند. بچه‌های عادی می‌توانند با‌اشاره دیگران به چیزی توجه کنند. برای مثال وقتی مادر به سمت یک عروسک می‌رود و می‌گوید «نی‌نی رو ببین!» کودک می‌تواند برای مدتی هرچند محدود به آن توجه کند، درحالی که کودکان اوتیسمی از چنین توجهی بی‌بهره‌اند و با‌اشاره هیچ‌کسی به سمت موضوعی توجه‌شان جلب نمی‌شود. گذشته از این، این کودکان نمی‌توانند ارتباط چشمی با دیگران برقرار کنند.

وقتی صدایش می‌کنید برنمی گردد؟

از شما تقلید می‌کند؟

بچه‌های نوپا عاشق تقلید کردن هستند. آنها دوست دارند کفش‌های پاشنه‌دار مادر را بپوشند و روسری‌اش را به نشانه خرید رفتن سر کنند. آنها دوست دارند مثل پدرشان جدول حل کنند یا مثل دختر کوچک همسایه رفتار کنند. با وجود این کودکان مبتلا به اوتیسم میلی به تقلید کردن از دیگران ندارند. آنها وقتی دیگران دست می‌زنند، به تقلید از آنها دست‌شان را به‌هم نمی‌کوبند یا صدا و حالات چهره دیگران را هم تقلید نمی‌کنند. اگر کودک‌تان در اواخر سال اول یا دومین سال زندگی‌اش میلی به تقلید کردن از دیگران ندارد، می‌توانید نسبت به مبتلا بودنش به این بیماری شک کنید.

نمی‌گذارد نوازشش کنید؟

اوتیسمی‌ها اغلب حساسیت بیشتر از حد یا بسیار کمتر از حد نسبت به صدا، لمس شدن، طعم، بو، نور یا رنگ نشان می‌دهند؛ حساسیتی که می‌تواند از نظر آدم‌های طبیعی عجیب و غیرعادی به‌نظر برسد. این کودکان ممکن است به شکل افراطی میل به نوازش شدن داشته باشند یا اینکه به شکلی افراطی از آن پرهیز کنند. بی‌توجهی به درد هم می‌تواند یکی از نشانه‌های اوتیسمی بودن کودک باشد و در صورت همراه شدن با نشانه‌های دیگر باید انگیزه بررسی سلامت نوزادتان را در شما تقویت کند.

کارهایش تکراری است؟

رفتارهای تکراری و تکرار بی‌معنای کلمات هم می‌تواند از نشانه‌های ابتلا به اوتیسم باشد. این کودکان رفتارها و علائق تکراری دارند و به‌شدت نسبت به تغییر رویه زندگی‌شان واکنش نشان می‌دهند. گذشته از این، برخی کودکان اوتیسمی به چرخیدن یا به وسایلی که می‌چرخد مثل پنکه و لباسشویی علاقه‌مند هستند و ممکن است ساعت‌ها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند. اگر دیدید کودک اوتیسمی بی‌دلیل چندین دقیقه دور خودش می‌چرخد یا بالا و پایین می‌پرد، تعجب نکنید. رفتارهای تکراری و بی‌هدف از ویژگی‌های این کودکان است.

وقتی صدایش می‌کنید برنمی گردد؟

درست حرف نمی‌زند؟

اختلالات تکلم می‌تواند به دلایل مختلفی در کودکان ایجاد شود اما اگر فرزندتان در کنار دیگر علائمی که گفته شد، از توانایی حرف زدن هم بی‌بهره بود، می‌توانید نسبت به سلامتش شک کنید. کودکان اوتیسمی نمی‌توانند ارتباط کلامی موثری را ایجاد کنند و حتی اگر چندین واژه را یاد بگیرند، استفاده موثر و هدفمندی از آنها نمی‌کنند. واژه سازی آنها غیر‌طبیعی است، واژه من را به زبان نمی‌آورند و خودشان را سوم‌شخص خطاب می‌کنند و به‌جای ارتباط کلامی برقرار کردن مثل طوطی واژگانی که از دهان دیگران بیرون می‌آید را تکرار می‌کنند.

از سندرم تخمدان پلی‌کیستیک بترسید

قبل از اینکه حتی فکر باردار شدن به سرتان بزند، زیر‌نظر متخصص زنان وضعیت تخمدان‌های‌تان را بررسی  کنید و اگر دچار تخمدان پلی‌کیستیک هستید، فکر باردار شدن را از سرتان بیرون کنید. محققان می‌گویند تا زمانی که از شر این مشکل خلاص نشده‌اید، برای بارداری اقدام نکنید، چراکه با‌توجه به بررسی‌های انجام شده، بچه‌هایی که مادرشان دچار تخمدان پلی‌کیستیک بوده، بیشتر از دیگر کودکان در‌معرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.

از نظر محققان، مشکلات تخمدانی مادر تنها بارداری را برای او سخت نمی‌کند و نظم عادت ماهانه‌اش را به‌هم نمی‌زند، بلکه سلامت کودکش را هم به‌خطر می‌اندازد. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، ۵ تا ۱۵‌درصد خانم‌ها را به خود مبتلا می‌کند و باعث می‌شود که سطح هورمون آندروژن که در بدن مردها بیشتر ترشح می‌شود، در بدن خانم‌های مبتلا بالا برود. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که خطر ابتلا به اوتیسم در فرزندانی که مادران‌شان دچار این مشکل بودند تا ۵۹‌‌درصد بیشتر از دیگر کودکان است و به‌خاطر تاثیری که هورمون‌های مادر روی جنینش می‌گذارد، احتمال اوتیسمی شدن کودک در سال‌های بعد بالا می‌رود.


۱۰ علامت که نشان می‌دهد شما باردار شده‌اید


نی‌نی سایت: حالت چهره‌اش کمی نگران است و گهگاهی لبخندی روی لبانش می‌نشیند و دوباره در فکر فرو می‌رود. وقتی منشی نامش را صدا می‌زند،‌روی صندلی کنار میز دکتر می‌نشیند و بلافاصله از او می‌پرسد:«خانم دکتر تا دو ماه قبل عادت ماهانه‌ام منظم و سروقت بود اما حالا دو ماه است که خونریزی قاعدگی ندارم.

امکان دارد که حامله باشم؟» و خانم دکتر هم شروع می‌کند به پرسیدن شرح‌حال و معاینه‌ی او. اما جالب است بدانید که خیلی‌ها از نشانه‌های مختلف تشخیص حاملگی، تنها با تأخیر در قاعدگی و یا حالت تهوع آن آشنا هستند. به همین بهانه از پریسا الماسی، کارشناس مامایی، درباره‌ی انواع نشانه‌های حاملگی و تشخیص دقیق آن پرسیدیم.

الماسی با اشاره به شواهد عینی حاملگی می‌گوید:« برای تشخیص حاملگی ابتدا تأخیر در قاعدگی پس از رابطه یا نزدیکی مد‌نظر قرار می‌گیرد و اگر فرد در سن باروری باشد، احتمال حاملگی می‌رود مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.»

شواهد و علائم فرضی حاملگی که براساس علائمی است که ازسوی خانمی شنیده می‌شود. این علائم شامل موارد زیر هستند:

۱- تهوع با استفراغ و یا بدون آن

این حالت بعد از هفته ۶ حاملگی شروع می‌شود و تا هفته ۱۶ ادامه می‌یابد و در صبح‌ها شدید‌تر است. گاهی افزایش بزاق باعث ایجاد حالت تهوع می‌شود.

۲- اختلال در ادرار کردن

در دوران بارداری رحم بزرگ شده و به دلیل فشار به مثانه،‌باعث تکرر ادرار می‌شود.

۳- خستگی زودرس

نشانه‌ی بسیارشایع و با ارزشی است.

۴- درک حرکات جنین توسط مادر از هفته ۱۶تا۲۰ حاملگی

حرکت موجی شکل که به علت تحرک جنین احساس می‌شود. درک  اولین حرکت جنین توسط مادر به تنهایی ارزش ندارد و به تدریج حرکات جنین زیاد می‌شود. ممکن است مادر بگوید جنینم امروز حرکت کرده در صورتی که این حرکت جنین نبوده و آن را با حرکت دیگری در بدن اشتباه گرفته است.

۵- قطع قاعدگی

شایع ترین علت قطع ناگهانی قاعدگی بیشتر از ۱۰ روز در خانم‌هایی که قاعدگی منظم داشته‌اند و در سنین باروری هستند، در فرضیه‌ی اول حاملگی است. در صورتی که این احتمال رد شود فرضیه‌ی دوم یعنی  سیکل قاعدگی بدون تخمک گذاری را در نظر می‌گیرند.

۱۰تا ۲۰ درصد از زنان حامله در ۲ تا ۴ ماه اول حاملگی به طور طبیعی دچار خونریزی می‌شوند که این حالت خفیف و درحد لکه بینی است. البته این خونریزی در زنانی که چندبار زایمان داشته‌اند شایع‌تر است. به هر صورت هر خونریزی در دوران بارداری غیر‌طبیعی است مگر این‌که خلافش ثابت شود.

۶- آزمایش فِرِن

در این آزمایش اگر عقب افتادن قاعدگی همراه با فِرِن منفی باشد،‌ احتمال بارداری وجود دارد و در صورتی که فِرِن مثبت باشد، احتمل عدم حاملگی زیاد است.

۷- تغییر رنگ مخاط واژن

در هفته ۸ حاملگی مخاط واژن به رنگ قرمز کبود رنگ دیده می‌شود.

۸- تغییرات پستان

این تغییرات درهفته‌ی ۶ بارداری مخصوصا در زنانی که برای بار اول باردار شده‌اند شایع‌تر است. در این حالت در پستان احساس سنگینی و درد ایجاد شده و نوک پستان و هاله‌ی اطراف آن در هفته‌ی هشتم تیره‌تر می‌شود و همچنین دانه‌هایی روی آن ظاهر می‌شود. نزدیک به هفته‌ی ۱۶ بارداری هم از سینه آغوز ترشح می‌شود. این تغییرات در حاملگی‌های کاذب یا  خیالی هم دیده می‌شود.

۹- تغییرات پوستی

تیرگی پوست به صورت کک و مک  که بیشتر در زنان گندمی دیده می‌شود و همچنین بروز ترک حاملگی در شکم که در خیلی از خانم‌ها ظاهر می‌شود.

۱۰- آیا خود فرد فکر می‌کند باردار است؟

اما شواهد احتمالی حاملگی که شامل تغییراتی است که پزشک هم آنها را می‌بیند و متوجه می‌شود. این عوامل به ترتیب زیر هستند:

۱- بزرگ‌شدن شکم در هفته‌ی ۱۲

در این حالت به راحتی می‌توان رحم را از روی شکم لمس کرد.

۲- تغییر در اندازه، شکل و قوام رحم

در معاینه‌ی رحم و سرویکس، دو جسم کاملا جدا از هم لمس می‌شوند.

۳- تغییرات سرویکس

در هفته‌ی ۶ تا ۸، سرویکس نرم می‌شود. البته این تغییرات با مصرف قرص‌های ضد‌بارداری خوراکی نیز ایجاد می‌شود.

۴- انقباضات رحمی

این انقباضات که قابل لمس و بدون درد و نا‌منظم هستند، در چند روز آخر بارداری و شب‌ها تشدید می‌شوند و از هفته ۲۰ هم قابل لمس هستند.

۵- احساس شناور بودن جنین در مایع آمنیوتیک در اواسط حاملگی

۶- لمس قسمت‌های بدن جنین در نیمه‌ی دوم حاملگی

۷- تست‌های هورمونی برای تشخیص حاملگیگی

الماسی دو تست شایع برای تشخیص دقیق حاملگی معرفی می‌کند و می‌گوید:« آزمایش ادرار و آزمایش خون(beta hCG) برای تشخیص بارداری انجام می‌شود. البته نتیجه‌ی آزمایش بعضی از تومور‌‌ها هم در آزمایش بتا مثبت می‌شود که ممکن است با حاملگی اشتباه شود. در آزمایش ادرار در صورتی که خانمی باردار شده باشد، ۴ تا ۷ روز بعد از عدم قاعدگی، نتیجه‌ی آزمایش ادرار مثبت می‌شود. اما علائم قطعی حاملگی شامل شناسایی ضربان قلب جنین، احساس حرکات فعال جنین توسط پزشک و شناسایی جنین توسط سونوگرافی یا رادیو‌گرافی می‌شود.»


انواع روش های زایمان، شما کدام را ترجیح می دهید؟


وب‌سایت نی‌نی سرچ: گرفتن تصمیمات مهم زندگی گاهی کار ساده‌ای نیست، یعنی تصمیم‌گیری به یک فرد و یک عامل بستگی ندارد. در این موارد معمولا تا لحظه آخر نمی‌توان تصمیمی قاطع گرفت و به همه چیز مطمئن بود. یکی از ملموس‌ترین نمونه‌هایش روند و شکل زایمان برای خانم‌هاست و سوالی که تا روزهای آخر در جمع‌های خانوادگی و زنانه مرتب پرسیده می‌شود: ‌ «سزارین یا طبیعی؟» حتی اگر پزشک اطمینان داشته باشد که توانایی زایمان طبیعی را دارید، ممکن است در دقایق آخر مجبور به انجام عمل سزارین شوید!

 

ترس و شایعاتی که در خصوص زایمان طبیعی در جامعه وجود دارد، تا زمانی که برای مادر و جنین خطر آفرین نباشد پزشکان را مجبور به انجام عمل سزارین نمی‌کند. دکتر مهناز بابایی، متخصص زنان و زایمان با توجه به نمونه‌هایی که طی سال‌های فعالیت خود دیده است، تاکید می‌کند که برای زایمان خانم‌ها نمی‌توان حکمی قطعی و کلی صادر کرد.

انواع روش های زایمان، شما کدام را ترجیح می دهید؟

این حکم کلی نیست!

حرف و حدیث‌های زیادی در مورد ۲ روش زایمان در جامعه وجود دارد. خانم‌ها معمولا در جمع‌های خانوادگی و دوستانه از تجربیات خود می‌گویند و یکی از این روش‌ها را تایید و دیگری را رد می‌کنند. در حالی‌که انجام عمل زایمان از فردی به فرد دیگر متفاوت است! نمی‌توان در مورد خوب و بد بودن و منافع و مضرات هیچ کدام از این روش‌ها حکم کلی صادر کرد. انتخاب هر کدام از این روش‌ها توسط پزشک، پس از سنجیدن عوامل زیادی صورت می‌گیرد. اگر شرایط را کاملا عادی و طبیعی فرض کنیم، پیشنهاد پزشک زایمان طبیعی است.

 

این طبیعی بودن فاکتورهای زیادی دارد مثلا سایز جنین با اندازه لگن مادر تناسب داشته باشد و پیش‌بینی عبور او از لگن مادر برای پزشک امکان‌پذیر باشد. سلامت جنین هم در این میان مهم است چراکه زایمان طبیعی عملی زمان‌بر است ود‌گاه تا ۱۰ ساعت طول می‌کشد و جنین هم باید توان همراهی این دوران را داشته باشد. مسائلی مثل شکل قرار گرفتن جنین در شکم مادر و ضربان قلب او از عواملی است که شکل زایمان را تعیین می‌کند.

اما در مواردی خاص پزشکان از ابتدای بارداری سزارین را به عنوان بهترین و کم‌خطر‌ترین راه برای مادر در نظر می‌گیرند. مادرانی که بیماری دیابت دارند معمولا فرزندان درشتی خواهند داشت و انجام زایمان طبیعی برای آن‌ها کاری دشوار است. از سوی دیگر در مادران نوجوان و بسیار جوان هم توصیه به انجام عمل سزارین است. برای دختر ۱۵ یا ۱۶ ساله‌ای که باردار است، زایمان طبیعی کار ساده‌ای نیست و خطراتی مادر و فرزند را تهدید می‌کند. به جز موارد خاص، انتخاب و پیشنهاد اول متخصصان زنان و زایمان، طی مراحل طبیعی برای تولد نوزاد است.

برای مادرانی که دوقلو یا چند قلو باردار هستند هم ‌گاه توصیه به سزارین می‌شود. به خصوص در مورد چند قلو‌ها زایمان طبیعی می‌تواند حیات جنین‌های دیگر را تهدید کند چون ممکن است همه آن‌ها در موقعیت مناسبی قرار نگرفته باشند.

هیچ‌کس مقصر نیست

اسم این دو شکل زایمان خود نشان‌دهنده تفاوت عمده بین آن‌هاست؛ زایمان طبیعی و عمل سزارین! در اولین گام باید توجه کرد که سزارین یک عمل جراحی است. هرچند که در روش‌های جدید سعی می‌شود از بی‌حسی‌های موضعی برای انجام این کار استفاده شود اما هنوز هم از بیهوشی برای سزارین استفاده می‌شود. عوارض داروهای بیهوشی کم نیست ضمن این‌که مادر با توجه به حال و شرایطی که دارد نمی‌تواند در ساعت‌های اولیه پس از تولد به نوزادش شیر بدهد.

مراقبت‌های بعد از سزارین خیلی بیشتر از زایمان طبیعی است؛ در حقیقت روند درد کشیدن مادران در این دو روش کاملا برعکس است. در زایمان طبیعی مادر تا پیش از تولد درد بسیاری را تحمل می‌کند اما پس از آن آسوده است در حالی‌که در سزارین، مادر قبل از زایمان درد زیادی تحمل نمی‌کند اما پس از جراحی تازه درد او آغاز می‌شود و به مراقبت‌های بیشتری احتیاج دارد.

 

به همین دلیل مادرانی که زایمان طبیعی داشته‌اند خیلی زود‌تر از جا بلند می‌شوند و شروع به انجام فعالیت‌های روزمره می‌کنند. سزارین عوارض کلی جراحی‌ها را هم به همراه دارد. با هر بار باز شدن شکم خطر چسبندگی برای جراحی‌های بعدی وجود دارد. ممکن است لوله‌های رحم دچار چسبندگی شده و نازایی را به همراه داشته باشد؛ این‌ها مسائل بی‌اهمیتی نیست.

انواع روش های زایمان، شما کدام را ترجیح می دهید؟

با تمام این تفاسیر، مواقعی هست که برای نجات جان مادر و نوزاد، پزشک مجبور به انجام عمل سزارین است. به جز موارد خاصی که ذکر شد، گاهی در آخرین ساعات پیش از تولد نوزاد، مشکلاتی پیش می‌آید مثلا نوزاد نمی‌چرخد و توان خروج طبیعی از لگن را ندارد یا کیسه آب مادر پاره می‌شود. در این حالات امکان صبر کردن وجود ندارد و مادر باید هرچه سریع‌تر به اتاق عمل منتقل شود. خانواده‌ها باید توجه داشته باشند که این موضوع در کنترل هیچ‌کس نیست.

 

درست است که پزشک تشخیص خود را به زایمان طبیعی داده است اما اوضاع روند طبیعی خود را طی نکرده است. این موضوع حتی در کنترل مادر هم نیست. همه عواملی که گفته شد دست به دست هم می‌دهند و‌ گاه در ساعات آخر پزشک را وادار به گرفتن تصمیم اورژانس می‌کنند.

تصور شما غلط است

متاسفانه در حال حاضر و به دلیل نبود آگاهی در سطح جامعه، باور و تصور غلطی نسبت به زایمان طبیعی وجود دارد. در بسیاری از کشورهای اروپایی، ‌در دوران بارداری اطلاعات بسیاری در مورد فواید زایمان طبیعی به خانم‌ها داده می‌شود و تصور غالب با آنچه در جامعه ما رواج دارد، متفاوت است. به خصوص با رواج روش‌هایی با نام «زایمان بدون درد» که در برخی از بیمارستان‌های ما هم انجام می‌شود، در جریان زایمان طبیعی مادر درد کمتری هم می‌کشد. زایمان طبیعی درد بسیاری دارد و استفاده از روش‌های جدید می‌تواند کمک زیادی به تولد نوزادان به شکلی طبیعی کند.

 

به همین دلیل بسیاری از خانم‌ها در‌‌ همان مراحل اول بارداری به پزشک‌شان اعلام می‌کنند که قصد زایمان با روش سزارین را دارند و به هیچ‌وجه حاضر به زایمان طبیعی نیستند. این خواسته بیمار هرچند که بر اساس اصول علمی و حتی قانونی خواسته درستی نیست اما با توجه به اصرار مادر معمولا پزشکان همین کار را انجام می‌دهند.

تحرک می‌تواند زایمان را آسان‌تر کند

اگر تصورات غلط در جامعه اصلاح شود، هیچ مادری چنین درخواستی نمی‌کند. شاید کمتر خانمی به این نکته توجه کند که در سزارین، دوبرابر بیش از زایمان طبیعی از او خون دفع می‌شود. یکی از تصورات غلطی که در مورد زایمان طبیعی بیان می‌شود، آسیب رسیدن به دستگاه تناسلی خانم‌هاست. در حالی‌که اگر برشی که هنگام زایمان طبیعی ایجاد می‌شود، به موقع باشد و بعد از آن با دقت بخیه زده شود، مشکلی متوجه خانم‌ها نیست. طبیعی است که بعد از زایمان واژن خانم‌ها کمی باز‌تر شود اما در بیشتر موارد، پس از ۴-۵ ماه این مشکل تا حد زیادی برطرف می‌شود.

به هیچ‌وجه عنوان نمی‌توان منکر درد زیاد زایمان طبیعی و عوارض آن شد اما روش‌های ساده‌ای برای کاهش این عوامل وجود دارد. نمونه زایمان‌های طبیعی در میان زنان عشایر به دلیل تحرک و جنب و جوشی که دارند بسیار راحت و آسان است. در حالی‌که نمونه‌های چنین زایمان‌هایی در محیط‌های شهری کم است. کمبود تحرک در زنانی که در شهر زندگی می‌کنند، یکی از دلایلی است که زایمان آن‌ها را مشکل می‌کند. پیاده‌روی‌ها مرتب نه تنها باعث طراوت مادر و سلامت او و جنین می‌شود، ‌ بلکه روند زایمان را هم برای هر دو آن‌ها آسان‌تر می‌کند.


آثار بارداری بر پوست شما


هفته نامه سلامت – ترجمه دکتر هانیه زائررضائی: بارداری دوران خاطره‌انگیزی است که اغلب خانم‌ها احساس خوبی نسبت به آن دارند و در صورتی که با برنامه‌ریزی قبلی باردار شده باشند، حتما قبل از باردار شدن اطلاعات کافی در مورد تغییراتی که باید منتظرش باشند و آنچه که در این دوران طبیعی یا غیرطبیعی تلقی می‌شود کسب می‌کنند. یکی از مواردی که معمولا خانم‌ها درباره آن کنجکاوند، تغییرات پوستی در این دوران و قابل‌برگشت یا غیرقابل‌برگشت بودن آنها پس از اتمام بارداری است.

باید توجه داشته باشید که تمام تغییرات پوستی در دوران بارداری اهمیت یکسانی ندارند. برخی از ضایعات شایع هستند و تقریبا در تمام خانم‌های باردار مشاهده می‌شوند و برخی دیگر اختصاصی هستند و شیوع کمتری دارند. بارداری می‌تواند بعضی بیماری‌های پوستی که فرد قبلا به آن مبتلا بوده را تشدید کند یا تخفیف دهد.

 

تغییراتی که در بارداری در پوست، ناخن و موها بروز می‌کند، به علت شرایط خاص روانی این دوران، می‌تواند سبب بروز نگرانی‌هایی در مورد زیبایی ظاهری، امکان عود در بارداری‌های بعدی، آثار بالقوه روی جنین یا مجموعه‌ای از آنها شود. ما شما را با شایع‌ترین‌ها آشنا می‌کنیم.

تیرگی پوست

افزایش رنگدانه پوست به‌دلیل تغییرات هورمونی و افزایش تولید ملانین از سلول‌های ملانین‌ساز، منجر به تیره شدن پوست می‌شود که در ۹۰ درصد خانم‌های باردار، به‌خصوص آنهایی که موی تیره و پوست سفید دارند، در فاصله هفته‌های اول تا نیمه بارداری دیده می‌شود. قسمت‌هایی از بدن که به‌طور طبیعی تیره هستند، مخصوصا نوک سینه‌ها و هاله اطراف آنها، نواحی تناسلی و خط میانی دیواره شکم، تیرگی بیشتری پیدا می‌کنند. همچنین گاهی تغییرات مشابهی زیر بغل و کشاله ران‌ها ایجاد می‌شود. در طول بارداری خال‌های تیره بزرگ‌تر یا تیره‌تر می‌شوند و خال‌هایی که قبلا مورد توجه قرار نگرفته بودند، مشخص خواهند شد.

 

 آثار بارداری بر پوست شما

ماسک بارداری (ملاسما)

ماسک بارداری نیز به صورت تیرگی پوست در ۷۰ درصد خانم‌های باردار در نیمه دوم بارداری ظاهر می‌شود و لب بالا، گونه‌ها، پیشانی، روی پل بینی و چانه را گرفتار می‌کند و در تماس با آفتاب تشدید می‌شود. بنابراین چهره‌تان را هنگام خروج از منزل با کلاه و عینک بپوشانید و در صورت امکان از دستکش‌های نخی کمک بگیرید. به تمام صورت و گردن کرم ضدآفتاب SPF 15 یا ضریب حفاظتی کمتر از ۳۰ بزنید. بهتر است در زمان‌هایی که شدت نور خورشید بیشتر است (از ساعت ۱۱ صبح تا ۲ بعدازظهر) در صورت امکان در خانه بمانید. این تغییر رنگ‌ها و ماسک بارداری بعد از زایمان ممکن است از بین برود یا به درجاتی پایدار باقی بماند.


مو

بیشتر خانم‌های باردار به پرمویی دچار می‌شوند که معمولا در صورت، مشخص‌تر از سایر نواحی است. البته احتمال گرفتاری بازو، ساق و پشت پا نیز وجود دارد. علت این پرمویی افزایش در نسبت موهای در حال رشد بدن تحت‌تاثیر عوامل هورمونی است و در عرض ۶ ماه پس از زایمان غالبا از بین می‌رود. موهای سر نیز در این زمان پرپشت‌تر از حالت طبیعی می‌شوند و از ریزش طبیعی مو به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای کاسته می‌شود. به همین دلیل اغلب خانم‌های باردار از موهای خود اظهار رضایت می‌کنند اما با برگشت وضعیت هورمون‌ها به حالت طبیعی پس از زایمان، حدود ۳ تا ۵ ماه ریزش موی نسبتا شدیدی رخ می‌دهد. داشتن زایمان سخت و طولانی و خونریزی شدید در تشدید این حالت موثر است، اما برخلاف عقیده عموم، شیردادن به نوزاد تاثیری در روند آن ندارد و معمولا رشد طبیعی موها در عرض ۶ ماه تا ۱ سال به حالت پیش از بارداری برمی‌گردد.

ناخن‌ها

خانم‌های باردار از شکنندگی، ایجاد شیارهای عرضی و خطوط طولی تیره در ناخن‌ها شکایت می‌کنند. حتی امکان دارد صفحه ناخن از بستر آن جدا شود. این تغییرات نیز به وضعیت هورمونی بدن نسبت داده می‌شود، ولی ارتباط این تغییرات با بارداری نامشخص است، بنابراین برای بررسی باید مورد معاینه قرار بگیرند.

غدد چربی

میزان ترشح غدد چربی پوست در بارداری افزایش می‌یابد و پس از زایمان به حالت طبیعی برمی‌گردد. این چربی ممکن است به ایجاد آکنه منجر شود. بهترین روش برای پرهیز از آکنه یا درمان آن پاکیزگی پوست با یک پاک‌کننده ملایم ۳-۲ بار در روز است. پوست صورت را زیاد با آب و مواد شوینده نشویید زیرا پوستتان خشک می‌شود که این خشکی، تغییرات پوستی را بیشتر می‌کند.

همچنین در ۳ ماهه دوم و سوم غدد چربی هاله نوک پستان بزرگ می‌شود و برجستگی‌های کوچک قهوه‌ای‌رنگی ظاهر می‌شوند.

عروق پوستی (خال‌های عنکبوتی)

«آنژیوم عنکبوتی» یا «خال عنکبوتی» به شکل یک برجستگی قرمزرنگ به اندازه سرسنجاق که دارای یک قسمت مرکزی است و از اطراف آن عروق خونی متسع به شکل شعاعی خارج می‌شود، ممکن است در افراد طبیعی، به‌خصوص در زنان سفیدپوست و در نواحی چهره، گردن، بخش‌های بالایی قفسه سینه و بازو دیده شود، اما شیوع آن در بارداری افزایش می‌یابد، به‌گونه‌ای که در ۷۰ درصد خانم‌های باردار بین ماه‌های دوم تا پنجم بروز می‌کند و طی ۳ ماه پس از زایمان از بین می‌رود.

 

از آنجا که این تغییر منحصر به بارداری نیست و ممکن است در بیماری‌های خاصی نیز دیده شود، درمیان گذاشتن آن با پزشک معالج ضروری است. برخی کارشناسان می‌گویند در صورت ابتلا به این خال در دوران بارداری، دریافت ویتامین C را بیشتر کنید و از گذاشتن پاها روی هم به‌دلیل فشار به رگ‌ها بپرهیزید.

واریس و همورویید

وریدهای واریسی در پاها و همورویید (بواسیر) از عوارض شایع بارداری است. اغلب خانم‌های باردار دچار تورمی در صورت، پلک‌ها، دست‌ها و پاها می‌شوند که صبح‌ها بیشتر است و به‌تدریج طی روز از بین می‌رود. مشکلات قلبی، کلیوی و عوارض ناشی از بارداری می‌توانند نمای مشابهی ایجاد کنند، بنابراین مشورت با پزشک در این موارد الزامی است.

لثه‌ها

۸۰ درصد خانم‌های باردار دچار قرمزی و تورم در لثه‌ها می‌شوند که اگر بهداشت دهان خوب نباشد، می‌تواند به دردناک و زخمی شدن آنها منجر شود. ضایعات عروقی کوچکی نیز ممکن است در لثه ایجاد شوند که به دنبال تماس (مواد غذایی، مسواک و…) دچار خونریزی می‌شوند. این تغییرات بعد از زایمان از بین می‌روند اما توجه به بهداشت دهان ضروری است.

خطوط کشش

این خطوط در ۹۰ درصد خانم‌های باردار در ماه‌های ششم و هفتم بارداری ابتدا در دیواره شکم و بعدا روی سینه‌ها و سایر نواحی بدن نمایان می‌شوند. علت پیدایش این خطوط را به مجموعه‌ای از تغییرات هورمونی، کشش بیش از اندازه پوست و پارگی برخی الیاف بافت نگهدارنده آن نسبت می‌دهند. طول این خطوط چند سانتی‌متر و پهنای آنها از ۱ تا ۱۰ میلی‌متر متغیر است و به رنگ صورتی تا ارغوانی، گاهی همراه با خارش مختصر ظاهر می‌شوند.

خارش

خارش پوست در بسیاری از خانم‌های باردار دیده می‌شود. عامل آن تغییر در کبد و مجاری صفراوی است که سبب رسوب املاح صفراوی به زیر پوست و خارش شدید می‌شود. خارش در سراسر بدن و به‌ویژه در شکم و پستان‌هاست. اگر این خارش با تهوع، خستگی و استفراغ و بی‌اشتهایی همراه شود باید بی‌درنگ به پزشک مراجعه کنید. در موارد بروز خارش در بارداری، بهتر است از خوردن خوراکی‌هایی که تند هستند و ادویه دارند، پرهیز کنید و در معرض گرمای زیاد نیز قرار نگیرید و از کرم‌های مرطوب‌کننده و لوسیون‌های ضدخارش کمک بگیرید.


چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: بچه‌ها هر روز شما را می‌بینند و بی غل و غش دوست‌تان دارند. شما برای او یک قهرمان هستید، آشپزی می‌کنید، دوستش هستید و چیزهایی یادش می‌دهید اما گاهی شاید بترسد به شما بگوید دقیقا چه حسی دارد. در ادامه چیزهایی را می‌گوییم که ممکن است فرزندان به دلیل ترس و اضطراب نتواند به شما ابراز کند.

۱. من نیاز دارم بدانم شما عاشق من هستید، حتی اگر هر روز این را به من بگویید

دختر شما شاید نتواند این احساسش را با این جملات بیان کند، اما همیشه نیاز دارد بداند دوستش دارید. حتی وقتی که اشتباهی مرتکب می‌شود و خراب کاری می‌کند، این عشق و علاقه‌ی شماست که به او کمک می‌کند قدم بعدی را درست بردارد.

 

 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۲. من نمی دانم چطور دوست پیدا کنم


شاید شما برای رفاه و لذت فرزندتان خیلی کارها بکنید اما زمانی که به او اصول کاربردی مهم زندگی را یاد می‌دهید، کمکش می‌کنید تا دوستانی پیدا کند، اصولی چون شریک شدن، خوب حرف زدن و منصفانه بازی کردن چیزهایی هستند که مهارت دوست یابی فرزندتان را تقویت می‌کنند. داشتن ِ دوست، برای بچه‌هایی که در حال رشد هستند، کار سختی است، حتی برای جوان‌ها.

۳. بچه‌ها من را مسخره می‌کنند


چیزهایی که در مدرسه روی می‌دهد گاهی برای همیشه در مدرسه می‌ماند! فرزند شما ممکن است در مورد اتفاقی که افتاده، خیلی کم برای‌تان حرف بزند اما شما خبردار نشوید که بچه‌های دیگر در مدرسه، فرزندتان را مسخره می‌کنند یا حرف‌های بدی به او می‌زنند. از این مهمتر شاید ندانید فرزند شما چه واکنشی به این اتفاق‌ها نشان می‌دهد و چطور برخورد می‌کند.

۴. من دوست دارم کارهای بیشتری با شما انجام دهم


وقتی فرزندتان صد بار در روز می‌گوید: «مامان! مامان!»، شما احتمالا کلافه می‌شوید و از او می‌خواهید ول‌تان کند. اما فرزندتان می‌خواهد با شما بازی کند و کتاب بخواند. شما مشغله دارید اما تنها ۱۰ دقیقه وقت گذاشتن و فقط و فقط به او توجه نشان دادن می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. یادتان باشد وقتی او بزرگ شود و سرگرمی‌های خودش را پیدا کند، دل‌تان برای تمام این وقت‌ها تنگ خواهد شد.

 
۵. وقتی عصبانی می‌شوی من می‌ترسم


شاید دیسیپلین شما، بیشتر هراس انگیز باشد تا سازنده. فرزند شما هر کاری را که انجام می‌دهید می‌بیند، بنابراین وقتی ناگهان کنترل‌تان را از دست می‌دهید و عصبانی می‌شوید، او به خوبی متوجه می‌شود. زمانی که چیزی را در خانه جا می‌گذارید و عصبانی و کلافه، داد و بیداد می‌کنید، فرزندتان کوچک‌تان نمی‌داند چه باید بکند. هیجانات خود را کنترل کنید و یادتان باشد روی بچه‌ها چه اثری می‌گذارد، مخصوصا روی کودک خردسال‌تان.

۶. من یک حرف بد شنیدم / تصویر بد دیدم و نمی‌دانم چه باید بکنم


شاید پسرتان به خانه‌ی دوستش رفته و چیز بدی دیده‌ است. آیا به شما می‌گوید؟ نوجوان‌ها نمی‌دانند چطور این موضوع را با والدین‌شان مطرح کنند. حتی با دیدن چیزهای بد و مناسب هم می‌تواند عادت‌های بدی آغاز شود. امروزه نرم افزارهایی وجود دارد که به پدر و مادرها این امکان را می‌دهد تا فعالیت‌های آنلاین فرزندشان را کنترل کنند.

 

 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۷. من غمگینم و نمی‌دانم چرا


بسیاری از والدین بارها و بارها این سوال را از فرزند خود می‌پرسند: چرا؟ چرا گرفته‌ای؟ چرا به برادرت پرخاش می‌کنی؟ و گاهی فرزند شما دلیلی برای گفتن ندارد. اگر فرزندتان اندوهگین است، از او نپرسید چرا، در عوض سوال‌هایی از او بپرسید که به شما کمک کند بیشتر در مورد اتفاق‌هایی که افتاده است آگاه شوید. شاید فرزندتان غمگین است فقط به این دلیل که غمگین است! ایرادی ندارد.

۸. نمی‌دانم وقتی بزرگ شدم می‌خواهم چه کاره بشوم


همیشه از بچه‌های کوچک این سوال پرسیده می‌شود: وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه کاره بشوی؟ شاید هم زیرکانه کودک‌تان را وادار کنید چیزی را که شما دوست دارید، در ذهن متصور شود و بگوید. به جای اینکه مغزش را از متون علمی و … پُر کنید، بگذارید بچه‌گی بکند!

۹. من دوست دارم تو فقط با من وقت بگذرانی


اگر فرزند کوچک‌تان با خواهر و برادرش رقابت می‌کند، سعی کنید برای تک تک آنها جداگانه وقت صرف کنید. او دوست دارد به حرف‌هایش گوش دهید و با او بازی کنید. اگر تمام وقت‌تان را همزمان با تمام فرزندان‌تان سپری کنید، این لحظات خصوصی خاص و شگفت انگیز را از دست خواهید داد. وقتی شما برای هر فرزندتان، جداگانه وقت می‌گذارید، چیزهای زیادی در مورد آنها کشف می‌کنید.

 

 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۱۰. وقتی روی میزم برایم یادداشت می‌گذاری و غافلگیرم می‌کنی، خیلی لذت می‌برم


شاید وانمود کند خیلی هم برایش فرقی نمی‌کند یا هیجانش را پنهان کند، اما پسر یا دخترتان، در اعماق دلش عاشق پیام‌هایی است که برایش می‌گذارید. این ابراز عشق و محبت کردن‌ها به فرزندتان نشان می‌دهد که در هر لحظه‌ی ممکن به او فکر می‌کنید. شاید روزی برسد که میز تحریر کوچکش را با میز بزرگ‌تری عوض کند اما مطمئن باشید، یادداشت‌هایی که برایش گذاشته‌اید و عشقی که به او ابراز کرده‌اید را هرگز فراموش نخواهد کرد.

۱۱. تو آدم محبوب من هستی!


شما قهرمان زندگی فرزندتان هستید و باید روحش را تغذیه کنید و هر روز و هر لحظه عشق‌تان را نثارش کنید. فزرندتان شاید به شما نگوید اما می‌توانید وقتی او را از مدرسه برمی‌گردانید این رضایت را در چهره‌اش ببینید یا نیمه شب وقتی بوسه‌ی ظریفی بر گونه‌اش می‌گذارید، لذتش را حس کنید. حتی زمانی که وسط خیابان یا فروشگاه بهانه گیری و گریه و زاری می‌کند، شما را بیشتر از هر کس دیگری دوست دارد و آرزو دارد بتواند هر چیزی را که در ذهنش می‌گذرد به شما بگوید، مخصوصا چیزهای سخت را!


1 2