Tag Archives: کدام

مجرد‌ها یا متاهل‌ها؛ کدام خوشبخت‌ترند؟


برترین‌ها: تشکیل خانواده و زندگی مشترک، زمانی بدیهی‌ترین چشم‌انداز انسان‌ها بود. در دنیای مدرن اما دو نیاز بنیادین روان بشری یعنی پیوند عاطفی و فردیت در تضاد با هم قرار می‌گیرند. معنا و مفهوم تجرد و تاهل نیز تغییرات زیادی کرده‌اند.

زناشویی تلاشی مشترک است برای به دست آوردن نیمی از خوشبختی زمان مجردی! “اسکار وایلد”

دویچه وله نوشت: آنها که رابطه‌ای دائمی دارند، راضی‌ترند و عمرشان بیشتر از مجردهاست. این نظریه‌ای قدیمی است اما آیا منطبق با واقعیت است؟ پژوهشگران به درستی این دیدگاه تردید دارند و مبنای تردیدشان نیز تحقیقات جدیدی است که جنبه مثبت زندگی مجردی بر احساس رضایت را تایید می‌کنند. در سال ۱۹۷۰ از مجموع خانوارهای آلمان، حدود ۲۵ درصد تک نفره بودند، این میزان در سال ۲۰۰۹ به ۴۰ درصد یعنی به ۱۶ میلیون نفر رسید. این روند رو به تزاید که ‌پیش‌تر در کشورهای غربی مشاهده می‌شد، در کشورهای رو به توسعه یا سنتی‌تر نیز جای خود را گشوده است. مبنای این جابجایی نیز، چیزی جز تحول در مناسبات اجتماعی و انسانی نیست. از منظر بیولوژیک، هم‌زیستی یا همکاری امری بسیار انرژی‌بر است.

مجردها یا متاهل‌ها؛ کدام خوشبخت‌ترند؟

مغز ما در جمع یا در برابر دیگری، مدام در حال محاسبه و تنظیم رفتار، گفتار، حرکات بدن و زبان اشاره است تا مانع هر واکنش یا داوری ناخواسته شود. روشن است که بعضی‌ها راحت‌تر با زندگی بدون همسر کنار می‌آیند. زندگی تک‌نفره به نظر بسیاری از مجردها، آزادی کامل است. تصمیم‌گیری با رای شخصی انجام می‌گیرد و فرد می‌تواند بدون ملاحظه و رعایت دیگری، در پی امیال و علاقمندی‌های خود باشد. لزومی به توافق‌های اعصاب خردکن به عنوان سدی در برابر انجام کارهای ناگهانی نیست. آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی که به بدبینی شهرت دارد می‌گوید: «ازدواج یعنی آن که همه کار ممکن را برای بیزاری از یکدیگر انجام دهی. حقوق فردی‌ات را نصف کنی و وظایفت را دوبرابر…»

تجرد و سلامتی

جامعه‌شناسان دانشگاه تگزاس آستین معتقدند که مجردها از سلامت جسمی بهتری برخوردارند و احساس رضایت‌مندی بیشتری دارند. این مدعا بر نتایجی استوار شده که از طرح “پرسشنامه سلامتی ملی” این دانشگاه با شرکت یک میلیون و دویست هزار نفر به دست آمد. این طرح در فاصله سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۳ انجام شد و نتایج آن در سال ۲۰۰۸ انتشار یافت. این پرسشنامه روشن کرد که تفاوت میزان سلامتی مجردها و متاهل‌ها از دهه هشتاد میلادی به بعد به شدت کاهش یافته و به ویژه نزد مردان به صفر رسیده است. آمارهای پیشین حاکی از آن بودند که میزان بیماری نزد مجردها به مراتب بیشتر از متاهل‌هاست. بر همین مبنا، ازدواج و تشکیل خانواده، یک نسخه بهداشتی برای مجردها نیز محسوب می‌شد.

پروفسور اشتفان هاردل (استاد جامعه‌شناسی دانشگاه ماینس) معتقد است که زندگی مجردی مزایای بسیاری دارد: مجردها حلقه‌ گسترده‌ای از دوستان دارند، در فعالیت‌های اجتماعی فعال‌ترند و از امکانات مالی و شغلی بهتری برخوردارند؛ اما در شرایط سخت مانند بیماری و یا مشکلات مالی، وضعیت مجردها از متاهل‌ها نامناسب‌تر است. پژوهش‌های دیگر نشان می‌دهند که اکثر مجردها در سنین بالا به دنبال یافتن شریک مناسبی برای دوران سالخوردگی هستند؛ دورانی که هر فرد نیاز بیشتری به تیمار و پرستاری و پرکردن تنهایی دارد. جالب آن که در میانسالی، مردان مجرد به مراتب بیشتر از زنان مجرد در جستجوی همدم هستند.

تاهل و استرس

محققان دانشگاه روتردام هلند هم که در زمینه “خوشبختی” تحقیق می‌کنند، به نتایجی مشابه جامعه‌شناسان دانشگاه آستین رسیده و می‌گویند مجردها نه تنها در مقایسه با متاهل‌ها سالم‌ترند، بلکه خوشبخت‌تر هم هستند. زمانی مجرد ماندن افراد، به معنای آن بود که متقاضی یا خواستگار ندارند و این خود به خود عیب تلقی می‌شد. یافته‌های جدید جامعه‌شناسان نشان می‌دهد که زندگی مجردی معنای دیگری یافته و مجردها با وضعیت خود بهتر کنار می‌آیند. ازدواج نکردن، دیگر ننگ و عار یا ناکامی شخصی محسوب نمی‌شود.

مشکل مجردها در رابطه با داشتن یک همدم یا سنگ صبور در دوران جدید، به دوستان و روانشناسان محول شده است! دوست‌یابی و آشنایی و برقراری حاشیه امن اجتماعی، در عصر شبکه‌های اینترنتی، به مراتب آسان‌تر ار پیش شده و تنهایی، موجب تشکیل خانواده نیست. پژوهشگران هلندی تاکید می‌کنند که فشار اجتماعی بر متاهل‌ها بیشتر است؛ مجردها به دلیل دور ماندن از این فشارها، استرس کمتری دارند و این تاثیر مثبتی بر تندرستی جسمانی آنها دارد.

تنها چیزی که می‌توان روی آن انگشت گذاشت، ارتباط جنسی پایدار و منظم است که در میان مجردها و متاهل‌ها متغیر است. رابطه جنسی نقش مهمی در سلامتی جسمی و روانی دارد. زوج هایی که ارتباط جنسی ندارند، بیشتر مشاجره می کنند و به روش‌های دیگری برای رفع تنش نیاز دارند. کسی که زندگی جنسی فعالی دارد، بهتر و بیشتر عمر می‌کند. با وجود این، تنهایی می‌تواند تبدیل به معضل شود. روانشناسان معتقدند که “تنها بودن” موقعیتی واقعی و “انزوا” موقعیتی حسی است. یعنی مجردها می‌توانند علی‌رغم ارتباط اجتماعی دچار “انزاوی درونی” شوند که وضعیت نادری نیست. و باید گفت که انزوا برای جسم هم زیان‌بار است؛ چیزی که در تحقیقات متعدد ثابت شده است.

مجردها یا متاهل‌ها؛ کدام خوشبخت‌ترند؟

از عوارض انزوا می‌توان به بی‌خوابی، اختلال در دستگاه گردش خون، تضعیف سیستم دفاعی بدن یا افسردگی اشاره کرد. تحقیقات علمی روشن می‌کنند که افراد دارای ارتباط‌های اجتماعی فعال، به طور میانگین بیشتر از افراد منزوی عمر می‌کنند. نتیجه این‌که زندگی مشترک مهم است و تاثیر مثبت بر سلامتی دارد اما مجردها هم تا وقتی که به انزوا دچار نشده باشند، چیزی از رضایت و سلامت کم ندارند. یکی از دست اندر کاران این تحقیق هشدار می‌دهد که “فیس‌بوک” و شبکه های اجتماعی مشابه آن جایگزینی برای شبکه‌های واقعی اجتماعی نیستند: «رابطه‌های انسانی برای آدم‌ها امری بدیهی است. ما مانند ماهی‌ها هستیم که وجود آب را حس نمی‌کنند اما به آن نیاز دارند.»

زندگی مشترک، آری یا نه

تشکیل خانواده و زندگی مشترک، زمانی بدیهی‌ترین چشم‌انداز انسان‌ها بود. اما در دنیای مدرن، دو نیاز بنیادین روان بشری، یعنی پیوند عاطفی، عشق ورزیدن و فردیت و استقلال، در تضاد با یکدیگر قرار می‌گیرند. بنیان نظریه تکامل، بر خلاف تصور عمومی بهبود نیست؛ بلکه سازگاری با شرایط جدید است. پژوهشگران مناسبات انسانی می‌گویند، زیست مشترک در سازگاری با زندگی اجتماعی نوین دستخوش تغییرات جدی و البته گام به گام خواهد شد. فردیت در جوامع پیشرفته صنعتی با مفهوم از خودگذشتگی در رابطه طولانی و پایدار تضاد دارد.

به اعتقاد محققان علوم رفتاری، چیزی به نام نیاز به خانواده در بین نیازهای بنیادین بشر وجود ندارد و این مفهوم که قبلا توسط مذهب، دولت، مناسبات اقتصادی و اجتماعی، تعیین‌کنندگی داشت، به مرور به حاشیه خواهد رفت و قطعیت و اهمیت خود را از دست خواهد داد. اما چرا زندگی مشترک هنوز واجد امتیازات است و اکثریت جامعه هم‌چنان تشکیل خانواده می‌دهند؟ شاید بتوان یکی از دلایل را ساختار ذهنی انسان‌ها دانست که در کودکی شکل می‌گیرد. اکثریت قریب‌ به اتفاق جوامع بشری نزد مادر و پدر و خواهر و برادر و بستگان بزرگ شده‌اند و خوشبختی یعنی خانواده و به سر بردن نزد افراد نزدیک. “کانون گرم خانواده” یعنی محبت لایزال و احساس امنیتی سرشار از آرامش.

اینک در آلمان یک‌چهارم بچه‌ها در خانواده‌های تک‌والد و بدون ارتباط تنگاتنگ خویشاوندی متولد می‌شوند. تصور این نسل در بیست‌سال دیگر می‌تواند از سعادت و آرامش و امنیت چیز دیگری باشد. در نتیجه پیش‌شرط بحث در این زمینه و نتیجه‌گیری در مورد آن باید منوط به این باشد که در باره چه کسانی و رشد یافته در چه جوامعی صحبت می‌کنیم. و پرسش آخر این‌که آیا زندگی مشترک ایده‌‌آل امری میسر است؟ در پاسخ باید گفت که ایده‌آل هر فرد، محصول تربیت خانوادگی، اجتماعی و تجربیات شخصی اوست و تاکید کرد که چنین چیزی به شکل مرسوم آن، یعنی کلیشه داستان‌ها و فیلم‌های رمانتیک دیگر عملی نیست.

کسانی که در سنین میانه زندگی مشترک را شروع می‌کنند، معمولا درک منطقی‌تری از “ایده‌آل” دارند و به خاطر متعادل شدن فعالیت هورمون‌ها، تجربه و امنیت مادی، سازگاری بیشتری نیز با همدم خود نشان می‌دهند. پیوند عمیق عاطفی و یگانگی روحی، تنها در رابطه‌ای طولانی و پایدار به وجود می‌آید. ارضای نسبی دو نیاز بنیادین روان بشری، یعنی عشق‌ورزیدن و استقلال، تنها در صورت بازتعریف هم‌زیستی و عدم چشم‌پوشی از نیازهای فردی امکان‌پذیر است. در غیر این صورت حتی زندگی مشترک پایدار، نوعی “شرکت سهامی” است که سرمایه‌های آن می‌توانند فرزندان یا اهداف و منافع مشترک باشند.


کدام بیمه عمر مناسب تر است؟


روزنامه هفت صبح: هر کس با توجه به سن، میزان درآمد و وضعیت مالی خود می تواند نوعی از بیمه های عمر را خریداری کند. به عنوان مثال افرادی که قصد تشکیل خانواده دارند، به بیمه نامه های عمر نیازمندند.

اگر افراد در سنین جوانی اقدام به خرید این بیمه نامه ها کنند، حق بیمه شان کمتر از زمان کهولت و پیری خواهد بود. خانواده هایی که دارای افراد وابسته به خود هستند، حتما نیازمند بیمه های عمر هستند. این بیمه نامه نه تنها برای زوجی که خارج از منزل کار می کنند بلکه برای آنهایی که در منزل مشغول هستندن نیز کاربرد دارد.

 بودجه بندی برای خانواده، نگهداری فرزندان و … می تواند باعث بروز مشکلات مالی شود که بیمه های عمر در این شرایط راه نجات خانواده را فراهم می آورند. اما شما قبل از خرید باید انتخاب کنید که چه نوع بیمه عمری بیشتر به کارتان می آید. بیمه های عمر را می توان در سه نوع کلی دسته بندی کرد که هر کدام شرایط خاص خود را دارد.

کدام بیمه عمر برای شما مناسب است؟

بیمه عمر ساده زمانی

یکی از ساده ترین انواع این بیمه نامه «بیمه عمر ساده زمانی» است. این بیمه نامه با فوت بیمه گذار مستقیم در ارتباط است، بیمه شده برای مدت معینی که در بیمه نامه مشخص است زیرا پوشش قرار می گیرد و چنانچه در مدت بیمه نامه فوت کند مبلغ معینی (سرمایه بیمه نامه) به وارث های قانونی که در بیمه نامه مشخص شده است، پرداخت می شود.

هر چند این نوع بیمه نامه در مقایسه با دیگر بیمه های عمر و زندگی خیلی ابتدایی به نظر می رسد اما هنوز هم طرفدارانی دارد. بر اساس آمار حدود ۲۵ درصد بیمه نامه های عمر فروخته شده در کشور از این نوع بوده است.

طرفداران: این بیمه نامه برای افرادی که نان آور خانواده هستند و احساس می کنند که بدون وجود آنان گذراندن زندگی برای خانواده شان سخت است، به دلیل دریافت وامیا سایر بدهی ها نگرانی دارند، و به خصوص برای قشری که بیمه های با حداقل پوشش و با کمترین هزینه را جست و جو می کنند و یا صاحب مشاغل پرمخاطره هستند، گزینه مناسبی است.

انواع: این بیمه نامه به دو صورت بیمه عمر ساده زمانی انفرادی و گروهی قابل ارائه است در بیمه نامه انفرادی مشتریان می توانند سرمایه بیمه را به صورت ثابت و یا افزایشی تعیین کنند. هر کس می تواند صرفا برای خودش و یا برای اعضای خانواده اش این بیمه نامه را تهیه کند. بیمه نامه ساده گروهی هم برای شرکت ها و موسسات طراحی شده است. برای شرکت و موسسات حقوقی که خواستار تحت پوشش قرار دادن کارمندان خود هستند. این بیمه نامه انتخاب مناسبی است.

حق بیمه آن با توجه به میانگین سنی کارمندان تعیین می شود و مدت بیمه نامهسالانه است و به دو صورت با سرمایه ثابت و همچنین ضریبی از حقوق ارائه می شود. البته برای اینکه شرکت یا موسسه ای بتوانداز این بیمه نامه استفاده کند باید حداقل تعداد بیمه شدگان ۳۰ نفر باشد و حداکثر سن هر کدام از آنان تا ۷۰ سال باشد.

نکته: بیمه عمر از جمله بیمه نامه هایی است که هر شرکتی بنا بر نوع ریسک سنجی خود آن را با شرایط و تعرفه مشخص ارائه می کند. کسانی که می خواهند این نوع بیمه نامه را خریداری کنند بهتر است قبل از خرید آن با یک مشاور بیمه ایمجرب مشورت کنند و یا حداقل از چند شرکت مختلف استعلام بگیرند.

نکات مثبت: امکان خرید بیمه نامه با حق بیمه کم

نکات منفی: امکان بهره مندی از مزایا فقط بعد از فوت


بیمه تمام عمر

اما اگر کسی بخواهد صاحب یک بیمه نامه عمر کامل باشد و از تمام مزایای آن استفاده کند باید بیمه تمام عمر بخرد. البته به نسبت بیمه ساده زمانی باید حدود ۵۰ درصد بیشتر حق بیمه بپردازد. در این بیمه نامه، شرکت بیمه متعهد می شود در صورت فوت بیمه گذار در هر زمانی که از بیمه نامه سپری شده باشد سرمایه مندرج در بیمه نامه را به استفاده کنندگان یا وارث های قانونی بپردازد، مدت این بیمه نامه نامحدود است، بیمه گر در مقابل دریافت حق بیمه، به طور مادام العمر متعهد می شود که هر زمان و به هر علت بیمه شده فوت کند به تعهدات خود عمل کند. بیمه تمام عمر شامل انواع یا پوشش های اضافی است که بهتر است هنگام خرید به آن توجه داشته باشید.

بیمه عمر مانده بدهکار: در این نوع از بیمه تمام عمر، سرمایه بیمه نامه با گذشت زمان کاهش می یابد. این بیمه امروزه کاربرد زیادی دارد چرا که بسیاری از بانک ها و موسسات اعتباری به افراد متقاضی وام و تسهیلات مالی پرداخت می کنند و وام گیرندگان چنانچه فوت کنند، خانواده آنها در بسیاری از موارد قادر به پرداخت اقساط وام نخواهند بود و ممکن است بانک یا موسسه وام دهنده از وثیقه ارائه شده است نسبت به طلب خود استفاده کند. خانواده وام گیرنده تحت فشار قرار خواهد گرفت برای حل این مشکل فرد وام گیرنده می تواند این بیمه را تهیه و چنانچه در طول مدت بازپرداخت اقساط وام فوت کند، مانده اقساط وام توسط شرکت بیمه به بانک پرداخت خواهد شد. خانواده این افراد با مشکل بازپرداخت اقساط باقیمانده روبرو نخواهند بود. این نوع بیمه به صورت گروهی نیز قابل ارائه بوده و موسسات مالی می توانند کلیه وام گیرندگان خود را تحت پوشش قرار دهند.

آتیه فرزندان: یکی از پوشش های اضافی در قالب این بیمه نامه مخصوص افرادی است که دارای فرزندان صغیر و نگران وضعیت معیشتی آنان پس از فوت خود هستند. به موجب این بیمه نامه، بیمه گر متعهد می شود پس از فوت شخص بیمه شده، مبلغ معینی مستمری ماهانه به فرزندان او پرداخت کند. این مستمری تا زمانی که کوچکترین فرزند او به سن ۱۸ سالگی برسد طبق مفاد قرارداد بیمه، پرداخت می شود.

طرفداران: میانگین سنی طرفداران این بیمه نامه حدود ۵۰ سال است. این بیمه نامه برای کسانی که بالای ۳۵ سال سن دارند و در ماه حداقل بالای ۷۰۰ هزار تومان درآمد دارند، مناسب است.

نکات مثبت: امکان استفاده از مزایا در زمان حیات

نکات منفی: حق بیمه بالا و نبود امکان انعطاف در پرداخت آن



بیمه عمر مختلط

اگر کسی بخواهد کامل ترین نوع بیمه عمر را در ایران خریداری کند فعلا انتخاب دیگری جز بیمه عمر مختلط ندارد. در این بیمه نامه چنانچه بیمه شده در خلال مدت بیمه فوت کند در صورتی که حق بیمه ها کامل پرداخت شده باشد سرمایه مندرج در بیمه نامه به اضافه سرمایه ای که از محل مشارکت در منافع ایجاد شده به استفاده کنندگان یا وراث قانونی پرداخت می شود و چنانچه بیمه شده تا پایان مدت بیمه نامه در قید حیات باشد، سرمایه بیمه نامه به علاوه سرمایه ایجاد شده از محل مشارکت در منافع به بیمه شده پرداخت خواهد شد.

 در صورتی که بیمه گذار در طول مدت بیمه فوت کند و یا تا پایان مدت بیمه در قید حیات باشد شرکت بیمه سرمایه بیمه نامه را به استفاده کنندگان بیمه نامه پرداخت خواهد کرد. علاوه بر آن کسانی که به فکر دست و پا کردن یک مستمری مادام العمر برای خود هستند که بتوانند کم و کاستی های حقوق بازنشستگی شان را با استفاده از آن جبران کنند باید به سراغ این نوع بیمه نامه بروند. از میان قشرهایی که باید بیمه عمر بخرند کارمندانی که فرزند ندارند و کسانی که پایه حقوقشان در حال حاضر کم است در اولویت هستند.

سرمایه گذاری: این بیمه نامه در اصل هم خرید بیمه است و هم به نوعی به پس انداز کردن پول های شما کمک می کند. برخی شرکت ها این بیمه نامه را با نام بیمه عمر پس انداز هم می فروشند.

پس انداز: اما شما باید حواستان باشد که بین پس انداز و سرمایه گذاری فرق وجود دارد. در واقع کسانی که بیمه عمر مختلط می خرند هم پول های شان را پس انداز کرده اند که طبق قرارداد با اصل سود آن به بازماندگان و یا خود فرد پس از پایان بیمه نامه پرداخت می شود اما در کنار آن خرید این بیمه نوعی سرمایه گذاری است که شرکت بیمه باید شما را در جریان نحوه سرمایه گذاری سپرده شما قرار دهد و در هر دوره سودهای ناشی از این سرمایه گذاری را به اندوخته تان اضافه کند.

در صورتی که ۵۰ درصد از حق بیمه را پرداخت کرده باشید می توانید درخواست وام ارزان قیمت هم داشته باشید. شرکت بیمه باید این امکانات را برای شما فراهم کند. حق بیمه پرداختی و در همه انواع بیمه نامه بر اساس جدول زمانی تعیین و بسته به نوع بیمه نامه، سن بیمه شده و تعداد نفرات در گروه متغیر است. خرید بیمه عمر مختلط برای کسانی که می توانند در ماه حداقل ۳۰۰ هزار تومان پس انداز داشته باشند و یا اینکه پولی دارندن که می توانند آن را به مدت طولانی سپرده گذاری کنند، مناسب است.

نکات مثبت: امکان بهره مندی از سود مناسب

نکات منفی: نیاز به داشتن پشتوانه مالی نسبتا زیاد


کدام کودکان به گفتاردرمانی نیاز دارند؟


هفته نامه سلامت -سمیه مقصودعلی: نام گفتاردرمانی برای خیلی‌ها نا‌ آشناست. گفتاردرمانی در واقع ارائه خدمت در حوزه ارتباطات به‌طور کل و در حوزه اختلالات زبانی به‌طور اخص است. با دکتر سیداحمدرضا خاتون‌آبادی، استاد و مدیر گروه گفتاردرمانی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران در رابطه با این رشته و افرادی که به آن نیاز دارند گفت‌وگو کرده‌ایم.

کدام کودکان به گفتاردرمانی نیاز دارند؟

آقای دکتر! چه کسانی به گفتاردرمانی نیاز دارند؟

افرادی که دچار اختلالات زبانی هستند مثل کسانی که دچار سکته مغزی شده‌اند یا کودکانی که مبتلا به اختلالاتی مثل اوتیسم‌اند یا کودکانی که دیر زبان بازمی‌کنند و گرفتار اختلالات گفتاری مثل لکنت یا تولید صدا هستند.: گفتاردرمانی چه تغییراتی در این افراد ایحاد می‌کند؟

گفتاردرمانی سبب افزایش ارتباط می‌شود و این موضوع خود باعث می‌شود فرد به‌عنوان یک شخص مستقل بتواند در جامعه حضور پیداکند و کمترین هزینه را برای جامعه داشته باشد.

در حال حاضر چه افرادی در جامعه ما بیشتر به گفتاردرمانی نیاز دارند؟

کودکان اوتیستیک که متاسفانه تعدادشان در حال بالا رفتن است. گفتاردرمانی به‌عنوان یک راهبرد توانبخشی و ارتباطی می‌تواند به این افراد کمک کند.

آیا برای این گروه از کودکان سن طلایی برای شروع گفتاردرمانی وجود دارد؟

در این بخش اصطلاحی داریم به نام «مداخله زودهنگام» به این معنی که هر چقدر افرادی که توسط متخصصان مختلف تشخیص می‌گیرند را سریع‌تر تحت‌درمان قرار دهیم نتایج بهتری خواهیم گرفت. از زمانی که خانواده نشانه‌های اولیه اختلالات زبانی و گفتاری را در فرزندشان می‌بینند و کودک از سوی متخصص تشخیص می‌گیرد باید گفتاردرمانی را به سرعت آغاز کرد. هر چه این درمان سریع‌تر آغاز شود به نفع کودک است و نتایج بهتری از آن می‌گیرد.

در حوزه بزرگسالان چطور؟ چه کسانی بیشتر به گفتاردرمانی نیاز دارند؟

اختلالات گفتار و زبان پس از سکته مغزی یا دمانس در صدر فهرست قرار دارد. بیماران بعد از سکته معمولا دچار اختلالات بلع، گفتاری و شنیداری می‌شوند. مداخله گفتاردرمانی به بازیابی اطلاعات و بازگشت فرد به زندگی عادی کمک می‌کند.

برای این بیماران هم سن طلایی برای گفتاردرمانی داریم؟

در ۲۴ ساعت اولیه بیماران مبتلا به سکته مغزی باید تحت ارزیابی و غربالگری قرار بگیرند تا مشکلات بلع که می‌تواند سبب عفونت ریه و افزایش احتمال مرگ و میر شود، کاهش یابد. در ۴۸ ساعت اولیه هم باید ارزیابی‌های مربوط به گفتاردرمانی انجام و جلسات درمان فورا آغاز شود.

در مورد دمانس چطور؟ برنامه‌ای برای غربالگری وجود دارد؟

در همکاری‌ای که با شهرداری‌ها داشته‌ایم قرار شده هر ۳ ماه یکبار در سراهای محله و خانه‌های بهداشت افراد بالای ۴۵ سال مورد غربالگری و ارزیابی قرار گیرند. خوشبختانه اختلالات زبانی به‌عنوان علائم اولیه دمانس خود را نشان می‌دهد و اگر بتوانیم علائم اولیه زبانی افرادی که در خطر اختلالات دمانس هستند را استخراج کنیم (بر فرض تکرار زیاد یا جابجا کردن کلمات یا حروف) می‌توانیم این موضوع را اشاعه دهیم که این افراد در فهرست خطر هستند. در دمانس قبل از اینکه حافظه درگیر شود کلام دچار اختلال می‌شود و به واسطه آن می‌توان به سادگی تشخیص داد هر فرد در معرض خطر احتمال ابتلا به دمانس است یا نه.

 آیا این باور درست است که گفتاردرمانی کمک‌های محدودی به این افراد می‌کند؟

با علم امروز و پیشرفت‌های کنونی این حرف قابل‌قبول نیست. امروزه به اثبات رسیده انجام فشرده یک هفته گفتاردرمانی می‌تواند تفاوت معناداری از لحاظ آماری ایجاد کند. بعد از سکته، مغز آمادگی دارد تحت تاثیرات تحریکات بیرونی و درمان‌ها قرار بگیرد. بررسی‌ها نشان داده مداخلات زودهنگام در حوزه گفتاردرمانی و انجام تمرینات شناختی، گفتاری و زبانی می‌تواند از پیشرفت این بیماری‌های پیشگیری کند.

در گفتاردرمانی ارتباط صرفا بین بیمار و گفتاردرمانگر است؟

نه، باید با خانواده بیمار نیز در ارتباط بود. مشاوره در گفتاردرمانی یکی از رئوس مثلث است و خانواده باید همکاری کافی با درمانگر داشته باشد. مخصوصا در حوزه دمانس این همکاری قابل‌توجه است. طبق مطالعات اخیر در بیماری دمانس همان‌قدر که خود بیمار آسیب می‌بیند خانواده هم آسیب می‌بینند و گفتاردرمانی در حوزه نحوه برقراری ارتباط با بیمار، می‌تواند کمک‌کننده باشد.

 در حوزه اطفال هم همین‌طور است؟

بله، ارتباط با خانواده بیمار بسیار کمک‌کننده است زیرا خانواده بیمار بیشترین ارتباط را با بیمار دارد. گفتاردرمانگر شاید نهایتا ۲ تا ۳ جلسه در هفته با بیمار باشد ولی خانواده از حداکثر زمان خود می‌توانند برای کمک‌رسانی به بیمار استفاده کنند. هرچه اعضای خانواده بیشتر آموزش ببینند و راهکارهای درمانی را بیاموزند بهتر می‌توانند به بیمار کمک کنند.

در حال حاضر به نظر می‌رسد پیشرفت‌های قابل‌توجهی در این رشته حاصل شده است. همین‌طور است؟

دقیقا. ارتباطات بین‌رشته‌ای بین گفتاردرمانی، کاردرمانی، فیزیوتراپی و… باعث پیشرفت این علم و موفقیت بیشتر بیماران شده است. همکاری‌های بین‌بخشی هم مهم است. در حال حاضر بین گفتاردرمانی با حوزه‌های نورولوژی ارتباطات بسیار خوبی برقرار شده و گفتاردرمانگران در بیمارستان‌ها از سوی دانشکده توانبخشی مستقر شده‌اند و ارتباطات به شکل‌گیری کار تیمی کمک کرده که خود نتیجه مثبتی در ارتقا و بهبود بیماران و افزایش کیفیت زندگی بیماران دارد.


کدام مواد غذایی تاریخ انقضا ندارند؟


وب سایت روزیاتو: مصرف مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته می تواند خطرناک باشد، اما مواد غذایی ای هستند که نیاز نیست نگرانی ای بابت آن ها داشته باشید چون می توانید تا سال های زیادی از آن ها استفاده کنید.

۱- برنج

کدام مواد غذایی تاریخ انقضا ندارند؟

بهترین دما برای نگهداری برنج ۴/۵ درجه ی سانتیگراد یا کمتر است. بهتر است برنج را در ظروف پلاستیکی مخصوص مواد غذایی یا ظروف شیشه ای نگهداری کنید. پژوهشی نشان می دهد برنج را می توان تا ۳۰ سال ذخیره کرد بدون آنکه رایحه یا ارزش غذایی آن از بین برود. لازم به ذکر است در این پژوهش دو نوع برنج مورد آزمایش قرار گرفت: برنج نیمه پخته و دانه های خام برنج.

۲- پودر شیر

پودر شیری که تحت تمامی استانداردهای بهداشتی لازم تولید شده باشد را می توان برای مدتی طولانی نگهداری کرد بدون آنکه ارزش غذایی آن از بین برود، به شرط آنکه در ظروف پمپ دار برای تخلیه ی هوای ظرف نگهداری شود.

۳- سس سویا

سس سویا را می توان دست کم تا ۳ سال نگهداری کرد حتی اگر داخل شیشه ی در بسته نباشد. ماندگاری این سس در ظرف های نگهداری پمپ دار برای تخلیه ی هوا بسیار بیشتر خواهد شد، اما این مسأله به موارد مختلفی مثل نوع سس سویا، شیوه ی تولید، کیفیت و دمای نگهداری آن بستگی دارد.

۴- سیروپ افرا

تولید کنندگان این ماده ی غذایی می گویند یک شیشه ی باز نشده ی سیروپ افرا را تا ابد می توان نگهداری کرد. حتی بعد از باز کردن شیشه ی آن هم در صورتی که سیروپ در فریزر نگهداری شود می توان تا چندین سال از آن استفاده کرد.

۵- لوبیا قرمز

کدام مواد غذایی تاریخ انقضا ندارند؟

محققان می گویند لوبیای قرمز بعد از گذشت ۳۰ سال اگرچه تغییراتی در ظاهر آن به وجود می آید اما برای مواقع اضطراری می توان از استفاده کرد. آن ها بیان می کنند لوبیای قرمز و دیگر انواع لوبیا دست کم تا ۳۰ سال قابل استفاده است.

۶- نمک

نمک در حقیقت نه یک فرآورده بلکه یک ماده ی معدنی است، به همین دلیل فاسد شدن آن امری غیر ممکن است. اگرچه این ماده ی معدنی می تواند به سرعت آب را به خود جذب و در طول زمان تبدیل به سنگی بزرگ شود، اما در نهایت چیزی جز همان نمک نخواهد بود.
با این حال، به خاطر داشته باشید که نمک یددار را تنها تا یک سال می توان استفاده کرد. در طی این مدت، ید معمولا تبخیر می شود و نمک خواص مفیدش را از دست می دهد، البته کماکان می توانید از آن به عنوان نمک سر غذا استفاده کنید.

۷- سرکه

سرکه ی سفید هم محصول دیگری است که تاریخ انقضا ندارد، اما می بایست مطمئن شوید که این ماده در شرایط مناسبی نگهداری می شود. اگر قصد دارید سرکه را به مدتی طولانی نگهداری کنید، بهترین راه برای این کار ذخیره ی سرکه در ظروف پمپ دار برای تخلیه ی هوا و در محلی تاریک و خنک، به دور از حرارت و گرما است.

۸- قند

کدام مواد غذایی تاریخ انقضا ندارند؟

قند را هم مانند نمک می توان تا ابد نگهداری کرد، به ویژه اگر در ظروف پمپ دار برای تخلیه ی هوا ذخیره شود. اما حتی اگر قند رطوبت هوا را به خود جذب کند و به سنگی سخت تبدیل شود، خاصیت خود را از دست نمی دهد.

۹- عسل

عسل یک ماده ی غذایی منحصر به فرد است. ترکیبات شیمیایی موجود در عسل رشد باکتری ها در درون آن را بسیار سخت می کند و به همین دلیل این محصول را می توان تا ابد نگهداری کرد. علاوه بر این اگر عسل را در ظروف مهر و موم شده خریداری کنید، می توانید کاملا مطمئن باشید که عسل در تماس با هوا و رطوبت فاسد نخواهد شد.

باستان شناسان در جریان حفاری یکی از اهرام مصر، چند ظرف عسل کشف کردند. قدمت این مکشوفات به طور متوسط در حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال بود. جالب آنکه عسل های درون ظرف ها کاملا قابل خوردن بود و حتی باستان شناس ها آن را امتحان کردند! چند سال بعد از این اکتشاف، یک عسل ۵۵۰۰ ساله در ایالت جورجیای امریکا کشف شد.


کدام قرص برای کدام درد خوب است؟


مجله سیب سبز: «درد را از هر طرف بنویسی درد است.» این جمله را شاید بارها شنیده باشید. درد كه بیاید فرقی نمی‌كند از كجا شروع ‌شود و كجا را درگیر كند مهم آن لحظه‌ای است كه به دنبال یك قرص مسكن تمام خانه را زیر و رو می‌كنید. همان طور كه درد جزء جدا نشدنی زندگی است مسكن‌ها هم نقش روزانه خود را ایفا می‌كنند. در هر كیفی یك ورقه قرص مسكن وجود دارد با نام‌ها و دوزهای مختلف.

 

قرص‌های ایرانی و خارجی كه تنها با عنوان مسكن شناخته می‌شوند اما چقدر در موردشان می‌دانیم؟ اصلا آنها به درد مشكل ما می‌خورند؟ در یك روز چقدر مجاز به استفاده از مسكن‌ها هستید؟ هر چند ساعت یك‌بار باید آنها را تمدید كرد؟ اینها تمام سؤال‌هایی است كه باید جوابشان را بدانید تا تندرستی را عضو جدانشدنی وجودتان بكنید. برای دانستن جواب همه این سؤال‌ها این مطلب را بخوانید.


کدام قرص برای کدام درد خوب است؟

استامینوفن


ضددرد، ضد تب


كجا به درد می‌خورد؟

رایج‌ترین انتخاب هر كسی برای درد، استامینوفن است. تازگی‌ها هم حرف از ممنوعیت واردات آن به میان آمده كه باعث نگرانی داروسازهای زیادی شده است. در حال حاضر استامینوفن بی‌ضررترین دارویی است كه برای كودكان و خانم‌های باردار تجویز می‌شود. شاید بتوان گفت استامینوفن ساده تنها مسكنی است كه خانم‌های باردار مجاز به خوردن آن هستند. این دارو در دو دوز ۳۲۵ و ۵۰۰ میلی گرم وجود دارد و نوع شربت و شیاف آن معمولا برای كودكان تجویز می‌شود.

حواستان باشد:

استامینوفن ساده كم‌عارضه‌ترین داروی تب‌بر است. برای استفاده آن باید به ازای هر كیلوگرم وزن بیمار ۱۵- ۱۲٫۵ میلی‌گرم مصرف شود. یعنی اگر ۵۰ كیلوگرم هستید باید حداكثر ۷۲۵ میلی‌گرم دارو استفاده كنید.  مدت زمان تمدید استامینوفن هم هر ۶-۴ ساعت است. در خانم‌های باردار خوردن این دارو باید هر ۶ ساعت یك‌بار باشد. این را بدانید كه هیچ قرصی بی‌عارضه نیست پس اگر شروع به خوردن بی‌وقفه آن بكنید باید قید سلامت‌تان را بزنید.


استامینوفن كدئین


ضد سرفه، مسكن برای دردهای متوسط


كجا به درد می‌خورد؟

گاهی اوقات افراد از استامینوفن كدئین به عنوان یك داروی مسكن قوی یاد می‌كنند. با اینكه فروش این دارو بدون نسخه ممنوع است اما اگر از داروهای باقیمانده نسخه‌های قبلی‌تان نگه‌شان داشته‌اید یادتان باشد این دارو در طولانی‌مدت شما را به ماده كدئین فسفات وابسته می كند. كدئین فسفات بعد از ورود به بدن به مورفین تبدیل می‌شود به همین دلیل بهتر است حتما با نسخه پزشك و در فواصل زمانی كه پزشك پیشنهاد می‌كند مصرف شود. استامینوفن كدئین نباید بیشتر از ۳ گرم در روز استفاده شود یعنی با توجه به نسخه پزشك چیزی حدود ۶-۴ قرص.

 حواستان باشد:

این داروی ضدسرفه، ‌خواب‌آلودگی می‌آورد. پس سعی كنید در زمان‌هایی كه نیاز به هوشیاری كامل‌ دارید این دارو را مصرف نكنید. استامینوفن كدئین می‌تواند در مواردی هم حساسیت‌زا باشد. نكته قابل توجه این دارو این است كه هرگز نباید همراه با داروهای اعصاب استفاده شود چون ممكن است تداخل دارویی ایجاد كند.


استامینوفن کافئین


 مشكلات تنفسی نوزادان، میگرن، خواب‌آلودگی


کجا به درد می‌خورد؟

وقتی قهوه، ‌شكلات یا نوشابه می‌خورید مقدار پایینی از كافئین را به بدن خود وارد می‌كنید. كافئین موجود در این دارو جذب استامینوفن و هوشیاری را بالا می‌برد. با اینكه مصرف ماده كافئین عوارض دارد اما مقدار مجازش در بعضی مكمل‌ها هم آثار مثبتی دارد. همانطور كه در مكمل‌های غذایی ورزشكاران دیده می‌شود،‌ این ماده با ترشح اسیدهای چرب  به چربی‌سوزی بدن كمك می‌كند. با خوردن كافئین خالص، عمل هضم هم تقویت می‌شود. بهترین مورد استفاده این دارو برای میگرن است چون كه خیلی زود جذب می‌شود و اثرش را می‌گذارد.

حواستان باشد:

در زمان مصرف دارو نوشیدنی‌های کافئین دار( نوشابه‌های انرژی‌زا) مصرف نکنید چون باعث بی‌خوابی و تپش قلب می‌شود. این ماده در شیر ترشح می‌کند پس اگر نوزادتان را شیر می‌دهید کافئین و هر ماده کافئین دار را فراموش کنید. باید توجه داشته باشید که آدم‌های مسن‌تر واکنش‌های حساس‌تری نسبت به این ماده دارند. ممکن است به بی‌خوابی‌های حاد یا مشکلات قلبی دچار شوند.

 


آسپیرین  ( آ. اس. آ)


 ضددرد غیرمخدر، تب‌بر،‌ ضدالتهاب،‌ ضدپلاكت


کجا به درد می‌خورد؟

آسپیرین با تاثیری نامعلوم روی هیپوتالاموس درد را از بین می‌برد. هیپوتالاموس دقیقا جایی است كه فرمان درد را به اعضا صادر می‌كند. شاید از خودتان بپرسید چطور روی از بین رفتن تب اثر می‌گذارد؟ ترموستات بدن در همان قسمت هیپوتالاموس واقع شده است. آسپیرین با تاثیر مستقیم روی این ناحیه aدمای بدن را حفظ می‌كند و با فرمان تعریق سعی در حفظ دمای بدن می‌كند. آسپیرین از آن دسته داروهایی است كه در حال حاضر خیلی تجویز نمی‌شود. آسپیرین با تاثیر روی غلظت خون یكسری آثار منفی دارد كه به همین دلیل دیگر از آن به عنوان داروی مسكن استفاده نمی‌شود اما باید گفت  هنوز هم آسپیرین تنها درمان بعضی بیماری‌ها مثل روماتیسم مفصلی است.

حواستان باشد

مصرف خودسرانه آسپیرین باعث رقیق شدن خون و پایین آمدن پلاكت خون می‌شود. این مشكل ممكن است باعث جلوگیری از ایجاد لخته و بند نیامدن خون در هنگام جراحت شود. این دارو عوارض ضعیف دیگری مانند وزوز گوش، ‌تهوع، ‌نارسایی حاد كلیه و كهیر دارد.



کدام قرص برای کدام درد خوب است؟


آکسار ( آ.ث.آ)


ضددرد، ضدتب، ضدمیگرن


کجا به درد می‌خورد؟

آکسار را به نام قرص دورنگ یا قرص سفید-صورتی می‌شناسند. این دارو در گذشته طرفداران زیادی داشت اما در حال حاضر با این همه تنوع دارویی آکسار نمونه یک قرص فراموش شده است و مورد استفاده‌ای ندارد. این دارو از استامینوفن، کافئین و اسید استیل سالیسیلیک ( آ.اس.آ) تشکیل شده است.

حواستان باشد

اگر به هرکدام از داروهای مسکن مثل استامینوفن، کافئین یا آسپیرین حساسیت دارید پس دور آکسار را خط بکشید و از پزشك‌تان جایگزین بخواهید. یادتان باشد که این دارو را نباید به طور همزمان با استامینوفن، آسپیرین و ترکیبات حاوی الکل  مصرف کنید. بهتر است که برای مقابله با عوارض گوارشی آن را همراه با غذا یا یک لیوان آب پربخورید. توجه داشته باشید که اگر این قرص بوی سرکه بدهد باید از مصرف آن خودداری کرد.

 


ایبوپروفن


آرتریت، درد پس از كشیدن دندان، ضدتب


كجا به درد می‌خورد؟

به رنگ صورتی زیبا و گول‌زنکش دقت نکنید. این دارو عوارض بسیاری دارد. البته برای دردهای نام برده بسیار مناسب است. اگر  هر كدام از این مشكلات را دارید می‌توانید پروفن را استفاده كنید. پروفن دارویی است كه بدون نسخه هم می‌توانید آن را تهیه كنید. این مسئله تهیه دارو بدون نسخه خیلی وقت‌ها باعث شده است كه تصور شود آنها بی‌خطر هستند در صورتی كه استفاده بیش از حد پروفن در درازمدت بیشترین عوارض را نسبت به هر داروی دیگری دارد.

حواستان باشد:

دوز مصرفی این دارو نباید بیشتر از ۱۲۰۰ میلی گرم در روز باشد. و مدت زمانی که آن را تكرار می‌كنید نباید بیشتر از ۳ روز باشد. مصرف زیاد پروفن عوارضی مثل سردرد، سرگیجه، خارش و کهیر، کم‌خونی و… دارد. خیلی‌ها تصور می‌كنند به دلیل اینكه این دارو در شیر مادر ترشح نمی‌شود، مصرفش بی‌خطر است اما باید گفت كه پزشكان مصرف آن را در زمان شیردهی توصیه نمی‌كنند.

 


ژلوفن 


ضد التهاب، ضددرد و سردردهای میگرنی


كجا به درد می‌خورد؟

ژلوفن فرم مایع پروفن است كه داخل كپسول‌های ژلاتینی نرم تعبیه شده. این دارو به دلیل اینكه خیلی سریع در بدن باز می‌شود، تاثیر سریع‌تری دارد. به این دلیل است كه بیشتر اوقات تصور می‌شود كه این دارو از پروفن قوی‌تر است. اثر سریع این دارو باعث شده كه از این دارو استقبال بیشتری شود.

حواستان باشد:

مدت زمان تاثیر این دارو ۱۵ دقیقه است. این قرص این مدت زمان را لازم دارد تا در معده باز و جذب شود. اكثر مردم این تصور را دارند كه ژلاتینی بودن این دارو باعث می‌‌شود كه آسیب كمتری به معده و دستگاه گوارش برسد اما باید گفت كه عوارض ژلوفن دقیقا مانند پروفن است. این دارو در دراز مدت عوارض گوارشی حادی مثل زخم معده ایجاد می‌كند.

 


نوافن


دندان‌درد، سردرد، دردهای عضلانی- مفصلی


كجا به درد می‌خورد؟

نوافن را در اولویت انتخاب های خود برای دندان‌درد بگذارید. این دارو از تركیب ۳ ماده استامینوفن، پروفن و كافئین تهیه می‌شود. دو ماده اول، استامینوفن و كافئین تاثیر ضددردی خود را روی سردرد و دندان‌درد دارند اما پروفن به دلیل خاصیت ضد التهابی که دارد برای دردهای عضلانی- مفصلی استفاده می‌شود. هر کپسول نوافن حاوی ۳۲۵ میلی‌گرم استامینوفن، ۴۰ میلی‌گرم کافئین و ۲۰۰ میلی‌گرم ایبوپروفن است.

حواستان باشد:

برای نتیجه بهتر این دارو تنها می‌توانید در هر بار یک کپسول، آن هم هر ۸ ساعت یک‌بار استفاده کنید.  این دارو مانند قهوه و نوشابه منبعی غنی از كافئین است به همین دلیل زیاده‌روی كردن در خوردن آن باعث تپش قلب و بی‌خوابی می‌شود. از طرفی هم به دلیل وجود ماده استامینوفن در نوافن ممکن است استفاده از آن نتیجه کاذب در تست‌های افراد دیابتی ایجاد کند. باید توجه داشت که مصرف این دارو برای بیماران دچار اختلالات کلیوی به دلیل وجود ایبوپروفن باید حساب شده و زیر نظر پزشک باشد در غیر این صورت شاید مشکلات زیادی برای فرد ایجاد کند.


 

کدام قرص برای کدام درد خوب است؟

پانادول


ضددرد، ضدتب


كجا به درد می‌خورد؟

همان استامینوفن خارجی است. فقط نامش تغییر كرده است. ما ایرانی‌ها معمولا بیش از حد به اجناس خارجی اعتماد داریم. تصور اینكه این دارو خارجی است پس عوارض آن هم كمتر است را دور بیاندازید. هیچ فرقی نمی‌كند استامینوفن باشد یا پانادول، مهم این است كه شما با وارد كردن بی‌رویه داروی شیمیایی به بدنتان صدمه می‌زنید. پانادول در دو نوع قرص و شیاف در بازار وجود دارد.
 
حواستان باشد:

اینكه یك دارو خارجی باشد دلیل بر كیفیت بالا و نداشتن عوارض جانبی‌اش نیست. پس در مصرف هر دارویی باید به مقدار مصرفی‌اش توجه كرد تا دچار مسمومیت دارویی نشد. بهتر است مسكن‌ها همراه با غذا مصرف شوند تا آثار مخرب كمتری به دستگاه گوارش وارد كنند.

 


ناپروكسن


ضددرد، ضدالتهاب با عوارض کمتر


كجا به درد می‌خورد؟

باید به ناپروکسن اعتماد کرد. استفاده ناپروکسن اگر درست باشد هیچ مشکلی پیش نمی‌آید. این دارو  ضددرد و التهاب است البته بیشتر اثر ضدالتهابی دارد. به همین دلیل مصرف آن در دردهای عضلانی-مفصلی توصیه می‌شود. این دارو از این جهت كه در داخل روده باز می‌شود عوارضی برای معده ندارد و سریع‌تر هم جذب می‌شود. ناپروکسن را می‌توانید در دو نوع قرص و شیاف و در دو دوز ۵۰۰ و ۳۲۵ تهیه کنید.

حواستان باشد:

هر چیزی اگر از حد بگذرد نه‌تنها اثر مثبتی نخواهد داشت بلکه عوارض هم دارد. فرم ۵۰۰ میلی‌گرمی ناپروکسن به دلیل زودتر باز شدن در روده و جذب سریع، برای معده مشکلی ایجاد نمی‌کند. باید گفت  این دارو نسبت به ایندومتاسین و پیروکسیکام عوارض کمتری دارد.

 


دیكلوفناك


ضد آرتریت(ضد التهاب مفصلی)، ضدتب


كجا به درد می‌خورد؟

به آرتروز مبتلا هستید؟ اگرگاهی اوقات دچار دردهای مفصلی می‌شوید دیكلوفناك بهترین مسكن است. این دارو در درمان آرتروز (بیماری تخریب غضروف مفصل)، دردهای زانو و مچ، التهاب مفاصل و درمان دیسمنوره‌ها (قاعدگی‌های دردناک) به کار می‌رود. این دارو یكی از كم‌عارضه‌ترین دارو در زمینه درمان آرتریت‌هاست.

حواستان باشد:

در طولانی‌مدت مصرف دیکلوفناک باعث زخم و خونریزی در دستگاه گوارش و اختلال در کبد می‌شود این دارو از طریق کلیه دفع می‌شود در نتیجه ممکن است منجر به ایجاد یا تشدید نارسایی کلیوی هم شود، پس مصرف آن در بیمارانی که مشکل کلیه دارند توصیه نمی‌شود. باید حواستان باشد که عوارض دیکلوفناک هم مانند ناپروکسن از دو کپسول ایندومتاسین و پیروکسیکام کمتر است، از آنجا كه دیكلوفناك ممكن است علائم معمولی عفونت را پنهان كند باید امكان بروز عفونت را بررسی كرد.

 


سلبركس


ضد التهاب


كجا به درد می خورد؟

این دارو بیشتر از اینكه خاصیت ضددرد داشته باشد خاصیت ضد التهابی دارد. به این معنی كه التهابات مفصلی و عضلانی را رفع می‌كند. به همین دلیل بهترین انتخاب برای این نوع مشكل‌هاست. سلبركس تنها داروی مسكنی است كه روی مخاط معده و دستگاه گوارش تاثیر منفی نمی‌گذارد. البته این به این دلیل نیست كه كلا عوارضی ندارد. هر دارویی عوارض دارد این را یادتان باشد.

حواستان باشد:

حواستان باشد كه این دارو با اینكه بهترین و كم‌عارضه‌ترین انتخاب است اما پژوهشگران ثابت كرده‌اند كه مصرف زیاد آن باعث مشكلات (آریتمی) قلبی می‌شود. سلبركس در حال حاضر تا حدودی جای ایندومتاسین و پیروكسیكام را در بازار نسخه نویسی گرفته است. این دارو در افراد محدودی در درازمدت باعث گیجی، ‌سردرد،‌ دردهای شكمی و كمردرد می‌شود.



کدام قرص برای کدام درد خوب است؟

مفنامیك اسید


دردهای قاعدگی، دندان‌درد


كجا به درد می‌خورد؟

مفنامیك اسید برای دردهای قاعدگی مناسب است اما باید مراقب عوارض گوارشی این دارو هم بود. پس سعی كنید در زمان قاعدگی آن را زیر نظر پزشك و زمانی كه درد شدید دارید مصرف كنید.

حواستان باشد:

این دارو را نباید بیش از ۱۰-۷ روز استفاده كرد چون باعث كم‌خونی یا افت فشار خون می‌شود و بهتر است آن را همراه با غذا یا شیر مصرف كنید. از آنجایی كه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل مفنامیك اسید ممکن است باعث افت فشارخون، خواب‌آلودگی یا بی‌حالی شوند، توصیه می‌شود بعد از مصرف مفنامیك اسید رانندگی نكنید.

 


ایندو متاسین


ضدالتهاب، ضددرد


كجا به درد می‌خورد؟

این دارو در انواع كپسول، ‌قرص آهسته‌رهش،‌ سوسپانسیون و شیاف در بازار موجود است. مكانیسم كاركردن قرص آهسته‌رهش در بدن به این صورت است كه بعد از مصرف در معده آهسته آهسته باز می‌شود. به همین دلیل در مدت زمانی طولانی در شبانه روز دوز مشخصی از دارو در بدن وجود دارد و درد را در طولانی‌مدت كنترل می‌كند.

حواستان باشد:

سوسپانسیون این دارو را با آبمیوه‌ها تركیب نكنید. در این صورت باعث یكسری فعل و انفعالات شیمیایی در دارو می‌شوید. ایندومتاسین ممكن است باعث افزایش فشارخون، ‌سردرد و منگی، ‌تاری دید و تهوع شود. در صورت دیدن هر كدام از این عوارض به پزشك مراجعه كنید. حواستان به سالمندها باشد، ‌این دارو برای  بیماران بالای ۹۰ سال مناسب نیست و آنها را دچار مسمومیت صددرصدی ایندومتاسین می‌كند.

 


پیروكسیكام


ضد التهاب، ‌ضددرد، ‌تب‌بر


كجا به درد می‌خورد؟

 پیروكسیكام و ایندومتاسین داروهای مناسبی نیستند. چون نسبت به اثرشان، ‌عوارض زیادی دارند. در حال حاضر بیشتر برای دردهای التهابی ژل موضعی پیروكسیكام تجویز می‌شود. این دارو در سه نوع كپسول، ‌آمپول، ‌شیاف و ژل موضعی وجود دارد. مسمومیت در مصرف بی‌رویه پیروكسیكام و بدون نسخه زیاد دیده می‌شود.

حواستان باشد:

این دارو در حال حاضر بین روماتولوژیست‌ها طرفداران كمتری دارد. پیروكسیكام ممكن است باعث خونریزی شدید گوارشی، یبوست، ‌تهوع، ‌سردرد و خواب‌آلودگی،‌ كم‌خونی و افزایش مدت زمان خونریزی شود كه نسبت به اثر مثبتش نمی‌ارزد.



کدام قرص برای کدام درد خوب است؟

شربت‌ها

سروعده‌های محلول مثل شربت‌ها و سوسپانسیون‌ها برای كسانی تجویز می‌شود كه نمی‌توانند قرص را راحت بخورند. شربت برای كودكان و سالمندانی كه در بلع قرص مشكل دارند،‌ بهترین انتخاب است. خیلی وقت‌ها هم فرو بردن قرص برای كسانی كه بزاق كمتری دارند سخت است در این صورت شربت داده می شود. شربت‌ها همان اثر قرص‌ها را دارند و به نسبت قرص سریع‌تر جذب می‌شوند. شربت‌ها در مواقعی كه بیمار در شرایط هوشیار به سر نمی‌برد و در كماست،‌ هم استفاده می‌شوند.

 


کدام قرص برای کدام درد خوب است؟

 

شیاف‌ها

شیاف برای كسانی تجویز می‌شود كه تهوع و استفراغ شدید دارند و دارو اصلا به دستگاه گوارش‌شان نمی‌رسد. در مواردی هم این مورد برای كودكانی كه خوراندن دارو برایشان سخت است، توصیه می‌شود. مكانیسم جذب این نوع دارو از قسمت ركتوم است. گرمای ركتوم به حل شدن دارو كمك می‌كند و دارو جذب عروق خونی می‌شود. باید گفت كه به دلیل جذب مستقیم از طریق عروق خونی سریع‌ترین اثر دارویی را دارند.


ویتامین D در کدام غذاها وجود دارد؟


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: در دنیای امروز، دریافت ویتامین D کافی از نور خورشید تبدیل به یک چالش شده است. بیشتر افراد ساعت‌های روز را زیر سقف می‌گذرانند و دسترسی بسیار اندکی به نور خورشید دارند. اگر پوست تیره دارید، سالمند هستید یا چاق، پس بیشتر در معرض عدم دریافت ویتامین D کافی قرار دارید. تمام این فاکتورها علت کمبود ویتامین D در یک میلیارد نفر در تمام دنیاست.

خطری که کمبود ویتامین D دارد این است که می‌تواند ریسک پوکی استخوان، بیماری قلبی، انواعی از سرطان، بیماری‌های عفونی و بیماری‌های دیگر را افزایش بدهد. ویتامین D علاوه بر اینکه در افزایش جذب کلسیم و سلامت استخوان نقش دارد، در عملکرد سیستم ایمنی، مبارزه با سلول‌های سرطانی و تنظیم فشار خون نیز موثرند. ویتامین D عملکردهای دیگری هم در بدن دارد که اعلام قطعی آنها نیاز به مطالعات گسترده‌تری دارد.

توجه به مصرف غذاهایی که منابع ویتامین D هستند اهمیت خاصی دارد مخصوصا اگر بیشتر روزهای سال نمی‌توانید از نور خورشید به میزان کافی بهره مند شوید.

ویتامین D به طور طبیعی در بسیاری از غذاها یافت نمی‌شود، بنابراین مهم است که منابع این ویتامین را در رژیم غذایی‌تان بگنجانید.

مقدار ویتامین D لازم برای زنان و مردان زیر ۷۰ سال، ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز و برای افراد بالای ۷۰ سال، ۸۰۰ واحد (۲۰ میکروگرم) در روز است. اگر دچار کمبود این ویتامین باشید، پس باید بیشتر آن را دریافت کنید. در مورد میزان ویتامین D که باید دریافت کنید با پزشک‌تان مشورت کنید.

چه غذاهایی ویتامین D فراوان دارند

۱٫ ماهیهای چرب

ماهیهای چرب یکی از بهترین منابع طبیعی ویتامین D هستند. مثلا ۹۰ گرم سالمون پخته شده بیش از ۱۰۰ درصد از نیاز روزانه‌ی شما به ویتامین D را تامین می‌کند. ماهی تُن و ساردین نیز نمونه‌های دیگری از ماهیهای چرب هستند که ویتامین D خوبی دارند. مصرف بیشتر ماهیهای چرب نه تنها کمک‌تان می‌کند نیاز روزانه‌ی خود به این ویتامین را تامین کنید، بلکه منبع خوبی از پروتئین، امگا ۳، ویتامین‌های گروه B و منیزیم نیز هست.

توصیه می‌شود در هفته دو وعده ماهی بخورید. اگر خوردن ماهیهای چرب را دوست ندارید اما نیاز بیشتری به این ویتامین D دارید، روغن کبد ماهی نیز سرشار از ویتامین D است. یک قاشق غذاخوری روغن ماهی حدود ۳۴۰ درصد از نیاز روزانه‌ی شما به این ویتامین را تامین می‌کند.

۲٫ میگو

علاوه بر ماهیهای چرب، میگو نیز انتخاب خوب دیگری است که حاوی ویتامین D است. ۱۲۰ گرم میگو می‌تواند حدود ۲۷ درصد از نیاز روزانه‌ی شما (طبق ۶۰۰ واحد در روز) را تامین کند. میگو علاوه بر اینکه منبع ویتامین D است، پروتئین کم چرب، سلنیوم، ویتامین B12، فسفر، مس و یُد مناسبی نیز دارد. هر چند میگو فواید غذایی زیادی دارد اما مانند سایر خوراکی‌های دریایی، این احتمال هم وجود دارد که حاوی آنتی بیوتیک‌ها و آلاینده‌ها باشد. بنابراین توصیه می‌کنیم طیف‌های متنوعی از غذاهای دریایی را انتخاب کنید.

۳٫ لبنیات غنی شده

لبنیات، منبع طبیعی کلسیم هستند، اما منبع طبیعی ویتامین D نیستند. از سال ۱۹۳۰ برای کاهش ریسک نرمی استخوان، غنی کردن محصولات لبنی شروع شده است تا منبعی از ویتامین D در رژیم غذایی باشد. کمبود ویتامین D در کودکان می‌تواند موجب نرمی استخوان شود. یک فنجان شیر می‌تواند حاوی تقریبا ۳۰ درصد از نیاز روزانه به ویتامین D باشد. سایر محصولات لبنی که از شیر غنی شده تهیه شده‌اند مانند پنیر و ماست نیز می‌توانند منابعی از ویتامین D باشند.

اگر لبنیات مصرف نمی‌کنید، بیشتر جایگزین‌های آن مانند شیر سویا، شیر بادام و یا شیر نارگیل غنی شده با ویتامین D هستند. شیر علاوه بر کلسیم و ویتامین D منبع پتاسیم، ویتامین‌‌های گروه B و منیزیم نیز هست.

۴٫ زرده تخم مرغ

یک عدد تخم مرغ، مقادیر گوناگونی از ۱۳ ویتامین و ماده‌ی معدنی دارد که شامل ویتامین D نیز می‌شود. یک زرده‌ی تخم مرغ حدود ۹ درصد از نیاز روزانه به این ویتامین را تامین می‌کند. ضمنا زرده‌ تخم مرغ منبع خوبی از کولین است که برای متابولیسم سلولی، ساختار فرارسان‌های عصبی و انتقال لیپیدها ضروری است. یک تخم مرغ بزرگ کمتر از ۱۰ کالری دارد و حاوی ۶ گرم پروتئین است. سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در تخم مرغ شامل ویتامین A، کلسیم، آهن و ویتامین‌های B می‌شود.

در گذشته اینطور تصور می‌شد که خوردن تخم مرغ باعث افزایش ریسک بیماری قلبی می‌شود زیرا حاوی کلسترول غذایی نیز هست. اما تحقیقات اخیر نشان داده که مصرف تخم مرغ در حد اعتدال، خطری برای قلب ندارد. مثلا مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ دریافت خوردن ۲ عدد تخم مرغ برای صبحانه برای افراد جوان و سالم منجر به افزایش خطر بیماری‌های قلبی نمی‌شود. در پژوهش‌ انجام شده، گروهی که تخم مرغ خورده بودند، سطح کلسترول خوب خون‌شان (HDL) بالاتر بود که تاثیر مثبتی بر آنزیم‌های کبد دارد.

۵٫ قارچ

ویتامین D که در قارچ وجود دارد به روش متفاوتی نسبت به منابع حیوانی این ویتامین، نیاز شما را تامین می‌کند. ویتامین D قارچ که تنها منبع گیاهی ویتامین D است، در واقع قارچ اگر در معرض تابش خورشید قرار بگیرد می‌تواند ویتامین D تولید کند. بدن این فُرم از ویتامین D را به نوعی تبدیل می‌کند که بتواند از آن استفاده کند، یعنی چیزی مشابه عملکرد بدن در تولید ویتامین D در واکنش به نور خورشید. جالب است بدانید اگر قارچ در فضای تاریک داخل پرورش داده شود، میزان ویتامین D آن قابل توجه نیست. اما قارچ‌هایی که در زیر نور خورشید یا پرتو UV پرورش داده می‌شوند می‌توانند منابع خوبی از ویتامین D باشند.


در دور یک میز، روی کدام صندلی بنشینیم؟


چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟

وب سایت دیجی رو: صندلی‌هایی که ما در جلسات و ملاقات‌ها انتخاب می‌کنیم، هر کدام پیامی را برای دیگر اعضای حاضر می‌فرستند. مشاهده‌ی انتخاب صندلی یک شخص مثل مشاهده‌ی زبان بدن‌شان می تواند به ما نشان دهد که آن فرد چقدر به دیگر اعضای گروه نزدیک است. انگیزه‌ی اشخاص هم حتی ممکن است از طریق انتخاب صندلی‌شان مشخص شود. وقتی ما با این اصول کلیدی آشنا باشیم، می‌توانیم از این اطلاعات برای دستیابی به اهدافمان استفاده کنیم.

در شرایط کاری، قضیه کمی فرق می‌کند

 

در روابط صمیمی ما خیلی به جایی که برای نشستن انتخاب می‌کنیم فکر نمی‌کنیم، اما بحث کار متفاوت است؛ چرا که ما به همکاران‌مان به اندازه‌ی دوستان یا شرکای زندگیمان نزدیک نیستیم. شما نه می‌خواهید خیلی دور و با فاصله بنشینید و نه اینکه می‌خواهید وارد حریم دیگری شوید. شاید در این زمینه تعادل برقرار کردن قدری سخت باشد. ما در ادامه دیدگاه‌هایی را در این باره با شما در میان می‌گذاریم که امیداوریم در ملاقات‌های بعدی بهتان کمک کنند.

 

 چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟

تصادفی جایی را انتخاب نکنید، هدف داشته باشید

 

در هر شرایطی، قبل از یاد گرفتن یا اعمال مهارت‌های جدید بهتر است که اول فکرتان را منسجم کنید. شاید کارهای تصادفی گاهی اوقات جواب بدهند اما اگر با مقاصد روشن وارد جلسه‌ای شوید، شانس بیشتری برای بدست آوردن آنچه میخواهید دارید. دستیابی به خیلی از چیزهایی که می‌خواهید به جای نشستن‌تان بستگی دارد.

بهترین نقطه برای اعتمادسازی

 

اگر می‌خواهید اعتماد کسی که به شما نزدیک نیست را بدست بیاورید، بهتر است صندلی‌ای انتخاب کنید که مشوق همکاری باشد تا اینکه حالت دفاعی داشته باشد. شرایط این چنینی اغلب شامل شرایطی می‌شوند که شما در آنها می‌خواهید چیزی را به کسی بفروشید، فرد دیگری را آموزش دهید یا شرکت در یک مصاحبه‌ی کاری که می‌خواهید ظرفیت‌تان برای کار با دیگران را به نمایش بگذارید.

 

چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟ 

گوشه میز را انتخاب کنید

در شرایطی که می‌خواهید اعتمادسازی کنید، انتخاب صندلی‌ای که در گوشه‌ی میز قرار دارد مزایای بیشتری را برای شما بهمراه دارد. در این جایگاه شما به راحتی می‌توانید اسناد و کاغذها را با طرف مقابلتان مرور کنید و همچنین زبان بدنی که می گوید:«من طرف شما هستم» را به نمایش بگذارید. نشستن رو‌به‌روی طرف مقابل ممکن است شما را رقابتی یا مهاجم جلوه بدهد. نشستن درست کنار طرف مقابل هم برای ملاقات اولیه ممکن است زیادی صمیمی بنظر برسد.

 

چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟ 

 سمت راست بنشینید

 
اینکه کدام سمت کنار میز می‌نشینید هم می‌تواند تفاوت ایجاد کند. انتخاب کردن سمت راست ممکن است کمتر تهدید کننده بنظر برسد، چرا که اکثر افراد راست دست هستند. وقتی شما راست دست هستید و فردی در سمت راست شما نشسته، یعنی دست چپش به سمت شماست و این بنظر بعید می‌رسد که کسی با دست غیر غالبش بتواند آسیبی به شما وارد کند.

بگذارید طرف مقابل جوری بنشیند که پشتش به دیوار باشد

وقتی دیوار یا فضای خالی پشت طرف مقابل باشد احساس امنیت بیشتری می‌کند. اینطوری طرف مطمئن است که کسی دزدکی از لای در او را نگاه نمی‌کند یا از آنطرف دیوار شیشه‌ای راه نمی‌رود. وقتی کسی پشتش به دیوار بوده و دیدی واضح از در داشته باشد، قدرت بیشتری حس می‌کند.

نقطه‌ای که نشان می‌دهد شما مدیری قابل اطمینان هستید

چه در حال حاضر در موقعیت مدیریت هستید یا منتظر ترفیع، شما باید صندلی‌ای انتخاب کنید که قدرت و شایستگی شما را نشان دهد. اگر امکانش وجود دارد، صندلی سر میز را انتخاب کنید. ما مستعد پذیرش این هستیم که فردی که سر میز نشسته است قدرت بیشتری دارد. نشستن در این جایگاه به شکل‌دهی دیدگاه مخاطبان‌تان کمک می‌کند.

 

چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟ 

سر میز بنشینید

از در دور بمانید

قدرتی که با نشستن سر میز بدست میاورید به راحتی با نشستن پشت به در خنثی می شود. قدرتمندترین جایگاه جایی است که پشت‌تان به دیوار باشد. این موضوع در مصاحبه‌ها هم صدق می کرد، چرا که نمی‌گذارد بر فضا حاکم شوید و افراد ممکن است هر آن ورود و خروج کنند. گاهی اوقات رئیس اداره یا کسی که از بقیه از نظر رتبه بالاتر است سر میز بنشینید و وقتی چنین شرایطی وجود دارد شما باید صندلی میانی را انتخاب کنید. زبان بدن شما از صندلی میانی می‌تواند به دیگران نشان دهد که شما آماده‌ی پیوند ایده‌ها و مرتبط کردن افراد به یکدیگر هستید. افرادی که در میان مینشینند اغلب تمایل دارند که سؤال پرسیده و بحث را جلو ببرند. اینکه با دیگران احاطه شده باشید موقعیتی اصلی است که می‌تواند به عنوان حمایت و تقویتی برای کسانی باشد که به اعتماد بنفس بیشتری احتیاج دارند.

 

چطور مثل یک فرد باهوش صندلی‌‌مان را انتخاب کنیم؟
اگر نمی‌توانید سر میز بنشینید صندلی میانی را انتخاب کنید

چطور سازمان‌دهندگان می‌توانند همه را درگیر کنند

 

سازماندهندگان رویدادها و مدیران می‌توانند با استفاده از روانشناسی تنظیم صندلی‌ها، جلسات و برنامه‌ها را هموارتر سازند. چه شما کمپینی برگزار کردید، چه کلاس درسی دارید، چه یک سری افراد را آموزش می‌دهید؛ یک سری موقعیت‌های نشستن وجود دارد که می‌توانید برای بهبود نتایج، هم برای خودتان و هم برای مخاطب‌تان، آنها را اتخاذ کنید.

بجای میز مستطیل یا مربع از میز دایره استفاده کنید

 

اگر گزینه‌ی انتخاب میز برایتان وجود دارد، سعی کنید میز گرد استفاده کنید چرا که دیگر سر و ته ندارد و همه‌ی افراد اطراف آن مساوی هستند. میز گرد به افراد قدرت داده و بیشتر حس می‌کنند که شنیده می‌شوند. همچنین بر سر میز گرد امکان دیدن همه‌ی افراد وجود دارد که این امکان بر سر میزهای مربع وجود ندارد. اینکه سر میزهای مربع یا مستطیل افراد رو‌به‌روی هم می نشینند هم می‌توانند احتمال ایجاد درگیری را بالا ببرد.

از ردیفی نشاندن افراد اجتناب کنید

 

در گذشته اکثر دانش‌آموزان در ردیف‌هایی که مقابل تخته بود می‌نشستند که خب این طرز نشستن شاید مرتب‌تر بود، اما امکان ایجاد پیوند و یادگیری از یکدیگر را برای آنها صلب می‌کرد. تنظیم صندلی‌ها به شکل نعل اسبی یا بر سر میزگرد، راهکار بهتری است. وقتی ردیف وجود داشته باشد، سلسله مراتب توجه هم ایجاد می‌شود، چرا که دانش‌آموزان باتوجه صندلی‌های جلوتر را انتخاب می‌کنند و افراد عقبی معمولاً شلوغ می‌کنند(هر چند این مسئله همیشه صدق نمی‌کند). حتی افراد را به گروه‌های کوچک تقسیم کنید، تا همه شانس پیوند بیشتری داشته و دیگر آن عقب پنهان نمی‌شوند.

با این اطلاعات می‌توانید از این پس آگاهانه‌تر در مورد محل نشستن‌تان تصمیم بگیرید و به اهدافتان دست یابید. با بکارگیری این رویکردها با اثرگذاری بیشتر در جلسات حاضر شده و دیگران تحت تأثیر زبان بدن شما قرار خواهند گرفت. درست است که وقتی کسی سمت چپ ما می‌نشیند نگران شمشیر کشیدنش نیستیم، اما از درون تمایل داریم که بیشتر به کسی که سمت راست‌مان نشسته اعتماد کنیم.