Tag Archives: کسی

اگر کسی به پا‌های شما نگاه می‌کند…


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: نوع بشر می‌تواند در عرض چند ثانیه دیگران را برآورد کند و فورا تشخیص دهد که آیا آنها جذاب، مورداعتماد و … هستند یا نه، در واقع انسان در این کار تبحر خاصی دارد!

اما واقعا افراد وقتی سعی دارند یک برآورد فوری انجام دهند،بیشتر به چه چیزی نگاه می‌کنند؟ تحقیقات علمی نشان داده این موضوع بستگی دارد به اینکه آیا آنها به یک فرد به عنوان یک پارتنر بالقوه‌ی رمانتیک نگاه می‌کنند یا یک دوست ساده و معمولی.

محققان کالج ولزلی و دانشگاه کانزاس، حرکات چشمی ۱۰۵ دانشجوی ناهمجنس‌خواه را هنگام تماشای تصاویر مردان و زنان مورد بررسی قرار دادند و از آنها سوال‌هایی در مورد اینکه آیا علاقه‌مند به ملاقات رمانتیک با این افراد غریبه هستند یا اینکه صرفا مایلند دوست شوند، پرسیده شد.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

دانشمندان دریافتند مردان و زنان بسته به نوع رابطه‌ای که به طور بالقوه مایل به برقراری آن هستند، به نواحی مختلفی از بدن نگاه می‌کنند.

آنجلا جِی بانز، یکی از محققان و استادیار دپارتمان روانشناسی در کالج ولزلی می‌گوید: «ما از نظر رابطه‌ی دوستی و رابطه‌ی عاشقانه، تفاوت‌هایی در نحوه‌ی رفتارها میان دو جنس زن و مرد پیدا کردیم که برخی از این تفاوت‌ها مربوط به نواحی از بدن می‌شود که افراد هنگام روبرو شدن با هم، طبق قصدی که در ذهن خود دارند به آن نگاه می‌کنند.»

مردها و زنها وقتی که می‌خواهند فرد مقابل را به عنوان یک دوست بالقوه مورد ارزیابی قرار دهند، از نظر نگاه کردن به بدن، شبیه هم عمل می‌کنند، یعنی هر دو بیشتر به پاهای فرد مقابل توجه دارند. اگر شما به پاهای طرف مقابل‌تان نگاه کنید، این احتمال که در حال برآورد کردن او جهت برقراری یک رابطه‌ی عاشقانه هستید، بسیار کم است. یعنی در واقع این علامت‌ها (نگاه کردن به پاها)، بیانگر ارزیابی جهت رابطه‌ی عاشقانه و رمانتیک نیستند.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

اما از جنبه‌ی نگاه‌های عاشقانه! محققان دریافتند مردها وقتی فرد مقابل خود را از جهت برقراری یک رابطه‌ی عاشقانه برآورد می‌کنند، بیشتر  روی میان‌تنه‌ی خانم‌ها متمرکز می‌شوند، در حالیکه زن‌ها بیشتر مایل هستند به صورت مردها دقت کنند. در تحقیقات انجام شده، مردها بیشتر به کمر و باسن زن‌ها توجه داشتند که به تئوری‌های تکامل از نظر قضاوت درباره‌ی سلامت و توانایی تولیدمثل زن‌ها برمی‌گردد.

 

اما خانم‌ها بیشتر به سر و صورت آقایان توجه دارند که احتمالا به تقارن و تناسب چهره مربوط بوده و نشاندهنده‌ی تناسب اندام و سلامتی است. به هر حال این‌ها شیوه‌هایی هستند که افراد برای کسب اطلاعات معنی‌دار از آنها استفاده می‌کنند. بنابراین به گفته‌ی دانشمندان، اینکه انسان‌ها به کدام قسمت از بدن غریبه‌ها نگاه می‌کنند، مستقیما به هدفی که از ارتباط‌ شان دارند مربوط می‌شود.

محققان از یافته‌های خود در مورد تمرکز مردان روی قسمت کمر و باسن زنان و تمرکز زنان روی صورت مردان تعجب نکردند، چون طبق دانش‌های قبلی و انتظاری بود که داشتند. اما به یک موضوع عجیب هم دست پیدا کردند که باعث شگفتی‌شان شد.

 

 اگر کسی به پاهای شما نگاه می‌کند، یعنی مایل به دوستی باشماست، نه برقراری رابطه‌ی عاشقانه

 

به گفته‌ی بانز: «ما سوال‌های در مورد اینکه چقدر دوست دارند با فرد مورنظر دوست شوند یا رابطه‌ی عاشقانه برقرار کنند پرسیدیم و به این نتیجه رسیدیم که جواب‌های ارائه شده با یافته‌های ما درباره‌ی نگاه کردن آنها منطبق بود. اما یک استثنا وجود داشت که آنهم مربوط می‌شود به زمانی که مردها برای مدت طولانی به صورت‌ها نگاه می کردند: در واقع آنها به صورت کسی برای یک مدت طولانی نگاه می‌کردند که به او کمتر علاقه داشتند!»

بانز توضیح می‌دهد: «شاید دلیلش این باشد که مردها با نگاه انتقادآمیز به بعضی از صورت‌ها خیره می‌شدند و نگاه کردن برای یک مدت طولانی می‌تواند بیانگر عدم علاقه باشد. انگار یک چیزهایی برای‌شان ناخوشایند است و سعی دارند با خیره شدن آنها را کشف کنند، کمی گیج‌کننده است!


چه کسی مسئول آموزش جنسی کودک است؟


ماهنامه پزشک شهر – فاطمه رجب پور: ورود تکنولوژی های ارتباطی و اطلاعاتی به زندگی های نوین در سال های اخیر، موجی از آگاهی ها و اطلاعات درست و نادرست جنسی و زناشویی را در اختیار افراد مختلف قرار داده است. از سوی دیگر پیچیدگی ها و گسترش روابط انسانی در دنیای معاصر، خود راه دیگری شده است تا چرخش اطلاعات میان افراد به سادگی و به سرعت، رو به افزایش رود و درواقع هرگونه اطلاعاتی که از طریق ابزارهای مدرن ارتباطاتی همچون اینترنت و ماهواره به شخص داده می شود، به سرعت از طریق افراد به یکدیگر هم منتقل گردد. در این میان آسیب پذیرترین گروه هدف به عنوان مخاطبان این وسایل مدرن ارتباطاتی، کودکان و نوجوانان هستند که کمترین آگاهی و پیش زمینه ذهنی قبلی را در مورد مسائل جنسی داشته و خود به خود نیز دارای کنجکاوی های جنسی هستند.

تابو بودن صحبت در مورد مسائل جنسی، ناآگاهی والدین از چگونگی صحبت در این باره، ناتوانی آنها از پاسخ به برخی سوالات کنجکاوانه کودکان، عدم وجود منابع آموزشی غیررسمی (کتاب، سی دی، مجله و برنامه های تلویزیونی) برای والدین و کودکان همگی منجر به برهوت آگاهی در کودکان و نوجوانان در زمینه مسائل جنسی شده است.

این برهوت آگاهی، خود زمینه ساز ایجاد علاقه و انگیزه دوچندان در این قشر می شود تا به بلعیدن هر آنچه در منابع در دسترسشان مانند ماهواره و اینترنت به عنوان اطلاعات جنسی وجود دارد، بپردازند. آنهایی هم که به هر دلیل از این منابع اطلاعاتی دورند یا در دسترسشان نیست، در میان یافته ها و اطلاعات هم کلاسی ها و دوستان خود به جستجوی پاسخ سوالات خویش برآیند.

بایدها و نبایدهای آموزش مسائل جنسی به کودکان

واضح است که بیش از ۸۰ درصد اطلاعات موجود در اینترنت و ۱۰۰ درصد آنچه در ماهواره به عنوان آگاهی های جنسی و تبلیغات جنسی عنوان می شود، نادرست و نامطلوب حتی برای بزرگسالان است و کودکان از آن جهت که توان تشخیص خوب از بد را در مسئله ای که هیچ آگاهی هم از آن ندارد، نداشته و قادر به تفکیک اطلاعات درست از نادرست نیستند، بیش از بزرگسالان در معرض آسیب های ناشی از این اطلاعات اند. ضمن آنکه حتی آن بخش از اطلاعاتی که به درستی به بیان واقعیت های موجود در زمینه مسائل جنسی پرداخته اند، درواقع خطاب به بزرگسالان نوشته و ارائه شده و باز هم مناسب برای کودکان نیست.

همه این مسائل در کنار هم همراه با پیامدهای آنها که امروزه به شکل بلوغ جنسی زودرس و مشکلات و برانگیختگی های جنسی، عاطفی و احساسی در کودکان و نوجوانان مشاهده می کنیم.

آموزش مسائل جنسی از چه سنی باید شروع شود؟

بحث مربوط به آموزش مسائل جنسی به کودکان از آن جهت که امر نوینی در آموزش کودکان محسوب می شود، مورد مناقشه بسیاری از روانشناسان و متخصصان علوم رفتاری و جنسی است. باید تاکید شود این آموزش شامل سن شروع یادگیری، مسئولیت آموزش آن، محدوده اطلاعات داده شده و چگونگی اطلاع رسانی به کودکان است که در مورد آنها نظریات مختلفی میان کارشناسان وجود دارد.

صرف نظر از متغیرهای ژنتیکی و متعاقب آن هورمونی که باعث می شوند یک نوزاد با جنسیت مونث یا مذکر به دنیا بیاید، آدمی از همان بدو تولد با مناسبات مرتبط با جنسیت مواجه است و این مواجهه تا زمان مرگ نیز ادامه دارد. بنابراین آموزش جنسی نیز از همان سال های نخست آغاز می شود.

 یعنی حتی وقتی اطرافیان کودک خود متوجه نیستند، به طور مستقیم و غیرمستقیم در حال تاثیرگذاری بر مفاهیمی همچون هویت جنسی و نقش جنسی کودک هستند. طبیعی است که هر چه سن کودک بیشتر می شود، ملاحظات تربیتی او نیز پیچیده تر می شود و همان طور که بسیاری از ابعاد یادگیری مثل زبان یا بسیاری از مهارت های حرکتی محدوده ایده آل خاص خود را دارند، آموزش جنسی نیز متناسب با سن کودک و سپس در دوران نوجوانی ملاحظات ویژه خود را می طلبد.

اما والدین اگر اصولا در این خصوص دغدغه ای داشته باشند، اغلب دچار سردرگمی هستند. عدم آشنایی آنها با مفاهیم جنسی و محدود دانستن این امور در رابطه جنس بین زن و مرد، باعث می شود نتوانند در این مورد با کودکان خود صحبت کنند. خود آنها نیز اغلب در سن مناسب و به شکل مناسب با این مقوله آشنا نشده اند.

بایدها و نبایدهای آموزش مسائل جنسی به کودکان

بدتر آن که بسیاری از آنها تصور می کنند که صحبت در این رابطه ممکن است به ترغیب کودکان برای تفحص بیشتر و حتی تجربه های نامطلوب منجر شود. این تصوری اشتباه است که متاسفانه بسیاری از روانشناسان در بخش سلامت و همچنین نظام آموزشی کشور بر آن پافشاری دارند.

 این در حالی است که مطالعات متعدد، چه در کشورهای توسعه یافته و چه در کشورهای در حال توسعه، نشان داده اند که آموزش مناسب در سن مقتضی نه تنها باعث تشویق رفتار پرخطر نشده است، بلکه فرزندانی که از نظر جنسی به درستی آموزش دیده اند حتی در نوجوانی و جوانی فعالیت جنسی را به مراتب دیرتر شروع کرده اند.

تاکید می کنم همان طور که هر سنی محتوای آموزشی خاص خود را دارد، در آموزش جنسی نیز لازم نیست برخی موارد به شکل زودرس برای کودکان توضیح داده شود و البته در مقابل طبیعی است که دادن اطلاعاتی لازم به شکل دیرهنگام با افزایش شانس آسیب به سلامتی جسمی، روانی و اجتماعی فرد همراه خواهد بود.

آموزش جنسی کودک براساس سن او و مرحله به مرحله

درواقع آنچه میان روانشناسان در این گونه مسائل اساسا بر آن تاکید می شود. آموزش جنسی کودک براساس سن وی و مرحله به مرحله است. آموزش جنسی فرزندان به صورت ناگهانی شروع نمی شود، بلکه والدین بایستی از دوران کودکی، این آموزش را آغاز کنند و بدانند که چگونه به تناسب سن فرزند خود به سوالات جنسی وی پاسخ دهند و این آگاهی بخشی و آموزش فرزند در هر سنی متفاوت است. اگر والدین با برنامه ریزی درست و بلند مدت اطلاعاتی در خصوص بلوغ و مسائل جنسی در اختیار فرزندان خود قرار دهند و آرام آرام و به تناسب سن شان این اطلاعات را در اختیار وی قرار دهند، از بروز بسیاری از مشکلات رفتاری و اختلالات جنسی در فرزندانشان جلوگیری خواهندکرد.

بهترین سن شروع آموزش به کودمان وقتی است که بچه ها را از پوشک می گیرید.

• هرگز جلوی جمع شلوارشان را پایین نکشید.

• بهشان یاد دهید که زیر پوشک حریم خصوصی بچه هاست.

• هرگز بچه ها را مجبور نکنید کسی را ببوسند و برای بوسیدن از بچه ها اجازه بگیرید.

• بگذارید یاد بگیرند که برای بوسیدن و در آغوش کشیده شدن اجازه بچه ها شرط است.

• مهارت نه گفتن را به بچه ها بیاموزید.

• در مورد اعضای تناسلی؛ به بچه ها یاد دهید صحبت در این مورد خارج از عرف است و هر کسی خواست در این مورد با ایشان صحبت کند سریع شما را در جریان قرار دهد. بگویید این حرف ها فقط در چهارچوب خانه مطرح می شود.

بایدها و نبایدهای آموزش مسائل جنسی به کودکان

کودک ۲ یا ۳ ساله مراقبت های خاص خود را لازم دارد. کودک در این سن متوجه بدن خود و تفاوت های جنسی می شود و این توجه باعث می شود که کودک راجع به بدن خود کنجکاوی هایی داشته باشد. والدین بایستی مراقب کنجکاوی های بیش از حد او باشند. گاهی کودک سوالاتی درباره نحوه متولد شدن خود می پرسد که پاسخ والدین نباید بیشتر از نیاز کودک و آنچه که می داند باشد و برای پاسخ دهی به سوال او ابتدا باید دانست که این سوال چرا و چگونه در ذهن کودک شکل گرفته است و کودک چه اطلاعاتی در این زمینه دارد، سپس براساس دانسته های کودک به او جواب می دهیم.

مسئولیت آموزش جنسی به کودکان با چه کسانی است؟

با توجه به اینکه کودکان، امروزه با انواع رسانه های اطلاعاتی و ارتباطاتی محاصره شده اند، خواه ناخواه در معرض آگاهی های جنسی و تبلیغات نامناسب وسایل جنسی در گوشه کنار فضای مجازی یا در شبکه های ماهواره ای هستند. همچنین با ورود آنها به مدرسه و یا پیش از آن، مهدکودک و پیش دبستانی، در معرض اطلاعات هم کلاسی های خود قرار گرفته و حتی در صورتی که کنجکاو هم نباشند، چیزهای نمی شنوند که کنجکاویشان تحریک می شود.

گروهی وجود یک سیستم آموزشی یکپارچه و همگانی در سطح آموزش و پرورش را بهترین گزینه برای به عهده گرفتن مسئولیت آموزش مسائل جنسی می دانند.اما در عین حال رویکرد دیگری در این راستا معتقد به پررنگ تر کردن نقش والدین در خصوص آموزش و اطلاع رسانی جنسی به فرزندان است. در این رویکرد نگاه به آموزش مسائل جنسی برای کودکان براساس نیاز فرزندان و فرهنگ خانواده ها متنوع است. در این خصوص مادرها و پدرها باید آگاهی و آمادگی لازم را داشته باشند تا بتوانند مسائل جنسی فرزند خود را حل کنند و پاسخگوی سوالات و درخواست هایشان باشند.

از یک طرف کنجکاوی کودکان و از سوی دیگر جریان اطلاعات، فضا را مخدوش کرده است؛ لذا به عقیده من خانواده ها باید یاد بگیرند که چگونه رفتار کنند، در حالی که دیگر نمی توانند با تغافل یا ساده انکاری از کنار این مسائل عبور کنند؛ باید تا حدودی بر فضای فرهنگی بچه ها مسلط شود و بتواند پاسخ های لازم را داشته باشند.

بسیاری از والدین به دلایل متعددی از جمله نداشتن آگاهی، احساس شرم و ناراحتی، نگرش منفی به امور جنسی، قبیح دانستن بیان مسائل مربوط به امور جنسی، هراس از پیامدهای منفی این اطلاعات، انداختن بار این مسئولیت بر دوش مراکز آموزشی و مدرسه، داشتن باورهای غلط همچون کودک خودش روزی بزرگ می شود و به این مسائل پی می برد و یا اینکه اگر پدر و مادر درباره مسائل جنسی با کودک خود حرف بزنند، حرمت بین آنها شکسته می شود و… نه می خواهند و نه می توانند در مورد مسائل جنسی با کودک و نوجوان خود به گفتگو بپردازند.

 در صورتی که اگر کودک یا نوجوان در بیرون از منزل به وسیله منابع مختلفی همچون دوستان و اینترنت و… به طور نامناسبی با مسائل جنسی آشنا شود، کار و تلاش والدین در زمینه آموزش جنسی دو برابر خواهدشد. زیرا در وهله اول باید افکار نامناسب و آموخته های نادرست فرد در زمینه امر جنسی تغییر یابد و سپس آموزش مناسب و صحیح آغاز شود.

چالش اصلی دیگر در زمینه آموزش مسائل جنسی به کودکان چگونگی پاسخ به سوالات آنهاست و اینکه اساسا در هر زمینه ای چه نوع اطلاعاتی باید در اختیار کودکان و نوجوانان قرار بگیرد.
نکته بسیار مهم در این میان آن است که والدین و معلمان باید گام به گام با بچه ها بزرگ شوند. اطلاعاتی که در این خصوص به کودک ۳ ساله داده می شود، بسیار متفاوت با دختر ۱۳ ساله است.

بایدها و نبایدهای آموزش مسائل جنسی به کودکان

از طرفی عدم آگاهی دادن و طفره رفتن از پاسخ به مسائل بلوغ سوالات جنسی، باعث می شود به کنجکاوی های کودک و نوجوان تازه بالغ شده دامن زده شود، بنابراین خانواده مهمترین موقعیتی است که بایستی اطلاعات لازم و کافی را به کودک و نوجوانش بدهد و آرام آرام به راهنمایی وی بپردازد. جوان وقتی می خواهد مسائل جنسی را با والد خود در میان بگذارد، بایستی احساس امنیت کند. پدر یا مادر باید با فرزند خود صحبت کند و بگوید این مسائل و جریانات برای آنان نیز پیش آمده و قابل درک است و ذهن خود را خیلی درگیر این مسائل نکن. نباید به گونه ای صحبت شود که کنجکاوی های شدید برای کودک و نوجوان پیش آورد تا جایی که تحریک شده و به سمت تجربه کردن و فهمیدن مسائل بیان شده روی بیاورد.

مثلا یک کودک پیش دبستانی باید بداند که چه کسی و تا چه حدی می تواند به بدن او دست بزند؛ مثلا اعضای تناسلی او از جمله قسمت های است که جزء و الدین و پزشک کسی حق مشاهده یا لمس آن را ندارد. به تدریج باید در مورد ارزش های خانواده و این که هر جنسی چه رفتارهایی پذیرفته است یا مسائلی مثل مفهوم حریم خصوصی، با کودکان صحبت شود و البته باید توجه داشت که بچه ها به طور همزمان از دنیای اطراف (از جمله دوست و آشنا، سایر کودکان و انواع رسانه ها) در حال دریافت اطلاعات هستند.

هر چه سن کودک بالاتر می رود، اثرگذاری دنیای اطراف و به ویژه دوستان او بیشتر می شود والبته پدر و مادر باید بتوانند به درستی و با عبارات قابل فهم برای او به سوالات وی پاسخ دهند. حتی وقتی والدین احساس می کنند که کودک نگرانی هایی دارد ولی نمی تواند در این خصوص سر صحبت را باز کند، گاه لازم است خودشان به بهانه ای آغازکننده بحث باشند.

بخش عمده ای از این محتوای آموزشی نیز به خود والدین بر می گردد. آنها باید اطلاعات صحیح داشته باشند و به علاوه باید بدانند در مواجهه با سوالات و با موقعیت هایی مثل کنجکاوی های جنسی آنها (مثلا به بهانه دکتربازی) یا حتی خودارضایی در این دوران باید چه عکس العملی نشان دهند. واکنش های نادرست و شتاب زده می توانند تاثیرات عمیق بر تربیت و رشد روانی اجتماعی کودکان بر جای بگذارد.

بنابراین لازم است والدین کودکان و خصوصا مادران ابتدا خود اطلاعات مناسب برای آموزش کودکان و پاسخ به سوالاتشان را کسب کرده و سپس در نهایت احترام و جدیت به ایجاد رابطه صمیمانه و معتمدانه با کودکان در زمینه مسائل جنسی بپردازند تا بدین ترتیب خطرپذیری و احتمال کسب اطلاعات غلط و نامناسب جنسی را برای فرزندانشان به حداقل برسانند.


این چیزهای بوتاکس را کسی نمی‌گوید


مجله سیب سبز: حتما تا به حال زیاد در مورد بوتاکس شنیده‌اید و شاید حتی خودتان یک یا چند بار تزریق آن را تجربه کرده‌ باشید یا دچار وسوسه تزریق آن شده‌ باشید، یعنی تزریق سمی که در خیلی از موارد توسط یک باکتری تولید می‌شود و بعد از رقیق و ضعیف شدن باعث مهار حرکت عضلات می‌شود تا دیگر چروک‌ها کمتر روی پوست جلوه کنند.

تزریق این ماده جوان‌ کننده این‌روزها شایع‌ترین عمل زیبایی در آمریکاست و در کشور ما نیز شیوع بالایی دارد تا جایی که در اطراف‌مان افراد زیادی را می‌شناسیم که از این راه جوانی را به خود هدیه کرده‌اند.تا به حال درمورد بوتاکس زیاد صحبت شده‌است و ما نمی‌خواهیم دوباره همان حرف‌ها را تکرار کنیم بلکه به دنبال گفتن نکاتی در مورد این ماده جوانی هستیم که شاید کمتر جایی شنیده ‌باشید.

چرا بوتاکس بهترین راه است؟

تزریق بوتاکس روش سریع و موثري برای رفع چروک است  زمان شروع اثر بوتاکس بین ۴تا۷ روز است.مدت تزریق آن بین ۱۰ تا۲۰ دقیقه طول می‌کشد و می‌توانید بعد از تزریق سریع به سر کار خود برگردید،حتی در اکثر مواقع هنگام خروج کمتر کسی متوجه تزریق‌ها خواهد شد.

اثرات تزریق بوتاکس بسته به تعداد تزریق قبلی بین ۴ تا ۶ ماه طول می‌کشد. اگر هر۳ ماه به مدت یک سال تزریق بوتاکس انجام شود، به تدریج فواصل تزریق های بعدی بیشتر می‌شود، یعنی عملا با تزریق بوتاکس کمتر اثرات طولانی‌تری حاصل می‌شود.

این چیزهای بوتاکس را کسی نمی‌گوید

اگر بوتاکس را فرد غیرمتخصص تزریق کند…

عوارض پس از تزریق بوتاکس معمولا به سبب اشتباهات در تزریق کردن ایجاد می‌شود. برای مثال اگر بوتاکس در نقاط صحیح تزریق نشود یا دوز دارو مناسب نباشد و بیش از حد تزریق شود، دارو بسیار رقیق شده باشد و پخش شود یا نقاطی که تزریق می‌شود فشار و ماساژ داده شود یا اگر از داروهای تقلبی و غیر استاندارد استفاده شود و تزریق به‌وسیله اشخاص غیر متخصص و در مکان‌های نامناسب مثل آرایشگاه‌ها صورت گیرد، احتمال ایجاد عارضه افزایش پیدا می‌کند و اگرنه بوتاکس به خودی خود کارایی بسیار خوبی دارد و عارضه چندانی ندارد. اگر هم عارضه‌ای داشته باشد برای مثال سبب سردرد گذرا و علائمی شبیه سرماخوردگی بعد از تزریق می‌شود یا یک مقدار افتادگی پلک می‌دهد که این عوارض گذراست و خطرناک نیست. البته یادتان نرود افتادگی پلک ممکن است به سبب عدم مهارت کافی پزشکی در تزریق هم پیش بیاید.

انواع بوتاکس‌های (دیسپورت) موجود در بازار کشورمان از کشور انگلیس، کره و کاناداست اما بوتاکس‌های نوع کانادایی مورد تایید وزارت بهداشت نیست چرا که این نوع بوتاکس در واقع ساخت کشور چین است و در بعضی بیماران سبب ایجاد عوارض آلرژی می‌شود. این نوع بوتاکس‌ها نه تنها کیفیت بسیار پایینی دارند بلکه قیمت پایینی هم دارند و به همین دلیل متاسفانه برخی پزشکان با خریداری بوتاکس چینی ارزان قیمت هزینه‌های بالایی را از بیماران و اشخاص علاقه‌مند به تزریق بوتاکس دریافت می‌کنند

خطوط اخم

۲ نوع هستند

نوع ثابت: که در حالت آرامش هم وجود دارد. این خط با زدن بوتاکس به تنهایی از بین نمی‌رود و احتیاج به تزریق فیلر دارد.

نوع حرکتی: یعنی در آرامش وجود ندارد، این نوع با زدن بوتاکس و ممانعت از انجام اخم به طور کامل از بین می‌رود.

در چه مواردی تزریق بوتاکس ممنوع است؟

۱٫ اگر فرد بیماری اختلالات انعقادی داشته باشد.

۲٫ استفاده از داروهای ضد انعقاد خون

۳٫ دوران حاملگی

۴٫ سن کمتر از ۱۸ سال و همچنین سن بالاتر از ۷۵ سال

۵٫ بیماری ام‌اس ، میاستنی گراویس،نفروپاتی و نارسایی کلیه

۶٫ بیماری‌های قلبی و عروقی حاد

۷٫ ضعف ایمنی یا کسانی که عفونت فعال دارند.

۸٫ واکسیناسیون در ۲ هفته اخیر

۹٫ کسانی که بدون دلیل مشخص مبتلا به بیماری فلج عضلانی هستند.

بعد از بوتاکس ممکن است این عارضه‌ها سراغ شما بیایند

۱- صورت‌تان بی‌حرکت می‌ماندو مانند یک ربات هستید؟  این در نتیجه دوز نادرست بوتاکس است و احساس راحتی ندارید.

۲-ابروهای قوسی غیر طبیعی رو به بالا که همیشه نگاه متعجبانه را به صورت‌تان می‌دهد و ممکن است چین و چروک‌های غیر طبیعی در اطراف ابروها به‌وجود آید. همه اینها زمانی رخ می دهد که تزریق بوتاکس درست انجام نشود.

این چیزهای بوتاکس را کسی نمی‌گوید

۳- افتادگی پلک که بسیار رایج است وقتی ابرو پژمرده می‌شود پلک احساس سنگینی می‌کند، اگر چه این عارضه موقتی است اما احساس ترس را درکسی که بوتاکس تزريق کرده به‌وجود می‌آورد.

۴-اگر دوز بوتاکس بیش از حد باشد مخصوصا در قسمت عضله، احساس می‌شود که پیشانی سنگین شده است و چهره شما عبوس و افسرده دیده می‌شود.

۵- مسمومیت غذایی حاد هم ‌می‌تواند پدید بیاید و از چند ساعت تا چند هفته بعد از تزریق ادامه داشته باشد، یعنی از زمانی‌که سم بوتاکس اثر می‌کند دوبینی،تاری دید، ازدست دادن صدا و کنترل مثانه ایجاد می‌شود.

۶-سوزن سوزن شدن یا کبودی در محل تزریق.

۷- ديگر عوارض جانبی مثل سردرد، درد صورت، سرخی صورت و حالت تهوع.

بوتاکس افسردگی می‌آورد؟

 پژوهشگران دریافته اند تزریق بوتاکس در اطراف چشم لبخند اشخاص را تحت تاثیر قرار می‌دهد و چنین به نظر می‌رسد که گویی این افراد به هیچ‌وجه نمی‌خندند و اگر این را در نظر بگیریم که شادی و خوشحالی از درون ماست و خندیدن جلوه بیرونی می‌تواند در خوب جلوه کردن و شادی‌بخشی ما موثر باشد پس می‌توان گفت انجام بوتاکس به هر چه بیشتر افسرده شدن کمک می‌کند.

پژوهشگران در ضمن این تحقیقات خود به این نتیجه رسیدند که اشخاصی که در ناحیه چشم نسبت به ديگر قسمت‌های خود بوتاکس انجام می دهند نسبت به دیگران افسرده‌تر هستند و کمتر احساس شادی می‌کنند، در واقع افرادی که در ناحیه دور چشم بوتاکس انجام می‌دهند، نمی‌توانند تا مدت بسیاری احساسات خود را بروز دهند و همین سبب افسردگی آنها می‌شود.

یک درمان جدید با بوتاکس

تاکنون از تزریق بوتاکس در رفع موقت چین و چروک صورت، درمان اسپاسم‌های گردن، میگرن ودرمان بعضی از اختلالات ماهیچه‌های چشم استفاده شده است و اکنون بهتر است بالا بردن سینه را هم به این لیست اضافه کنید. با تزریق بوتاکس به ماهیچه‌های کوچک قفسه صدری می‌توان به برگشت ماهیچه‌های سینه و درمان افتادگی آنها کمک کرد. البته باید بدانید که این در حد یک نظریه است و هنوز انجام آن تصویب و تایید نهایی نشده است.

مدت دوام این تغییر ۳ تا ۴ ماه است. هزینه‌ای که این روش درمان جدید در پی دارد در ایالات‌متحده هزار تا۲ هزار دلار تخمین زده شده است. باید گفت فارغ از هزینه و زمان دوام این روش درمانی به دلیل پیچیدگی روش کار باید بررسی‌های بیشتری در این زمینه صورت گیرد و بعدا به مرحله اجرا در آید.


چطور محترمانه صحبت کسی را قطع کنیم؟


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: آیا تا به حال پیش آمده با کسی گفتگو کنید که یک ریز حرف بزند و حرف بزند و حرف بزند و شما نتوانید متوقفش کنید؟ حتما دوست ندارید کلام او را قطع کنید و این کار را دور از ادب می‌دانید اما اگر واقعا باید مکالمه را پایان بدهید چطور؟ خوشبختانه راههای ساده‌ای برای مدیریت چنین موقعیت‌هایی وجود دارد.

نکاتی را برای‌تان می‌گوییم که راحت‌تر بتوانید بدون اینکه بی‌ادب جلوه کنید حرف طرف مقابل را قطع کنید.

 

 چطور محترمانه صحبت کسی را قطع کنیم؟

روش ماهی

می‌دانیم که طبیعتا کسی که دهانش را باز می‌کند تا حرف بزند، زمانی هم باید حرفش را تمام کند. اما اگر چنین نشد کاری که می‌توانید انجام دهید این است که دهان‌تان را به شکل ماهی باز کنید:

وقتی دهان‌تان را باز می‌کنید نشان می‌دهید که چیزی برای گفتن دارید. حتی اگر هنگام حرف زدن فرد مقابل، کلمه‌ای از دهان‌تان خارج نشود، همین حرکت که کمی دهان خود را باز می‌کنید معمولا فرد مقابل را وادار می‌کند نوبت حرف زدن را به شما واگذار کند.

روش بوک مارک

شما دست خود را جوری نشان می‌دهید که انگار می‌خواهید چیزی به حرف‌های طرف مقابل‌تان اضافه کنید. حرکت دست شما باید توجه او را به شما جلب کرده و همین ژست ساده، نماد توقف یا درخواست انتظار است که طرف مقابل را وادار به مکث می‌کند. روش بوک مارک مخصوصا اگر همراه با روش ماهی استفاده شود، به خوبی جواب می‌دهد.

روش شاگرد

اگر روش ماهی و بوک مارک را بکار بردید و او هنوز در حال حرف زدن است، وقت آن است که سراغ روش بعدی بروید و علامت قوی‌تری به او بدهید. روش شاگرد یعنی اینکه دست‌تان را به مدل اجازه گرفتن بلند کنید، درست مانند شاگردی که در کلاس درس می‌خواهد چیزی بگوید و برای کسب اجازه از معلم دست خود را بلند می‌کند. دیگر همه می‌دانند کسی که دست خود را به علامت اجازه گرفتن بلند می‌کند، می‌خواهد چیزی بگوید. ضمنا ین حرکت، ژستی غیر کلامی و زیرکانه به معنی «ایست» است.

اگر کسی که با او مکالمه می‌کنید آنقدر متکلم وحده است که توجهی به ژست و علامت‌های شما ندارد، پس باید سراغ روش بعدی بروید.

روش تماس

وقتی واقعا باید صحبت‌های طرف مقابل را پایان بدهید و روش‌های گفته شده موثر نیست، می‌توانید دست یا بازوی او را لمس کنید و به او بگویید حرفهایش بسیار خوب بوده است. این کار طرف مقابل را از متکلم وحده بودن خارج می‌کند زیرا اگر به حالت‌های صورت و دست‌تان توجه نکند، مطمئن باشید متوجه لمس کردن‌تان خواهد شد. حتی کسانی که گرماگرم صحبت هستند و ظاهرا به هیچ روشی نمی‌توان آنها را متوقف کرد، وقتی لمس می‌شوند برای لحظه‌ای مکث می‌کنند. می‌توانید از همین لحظه‌ی سکوت برای خداحافظی کردن استفاده کنید!

روش معلم

مجبوریم این روش را هم به شما یاد بدهیم! روشی که خیلی تحمیلی و پویاست اما در میان جمع جواب می‌دهد. فرض کنید همه دارند با هم حرف می‌زنند و همهمه‌ای برپاست و شما هم نمی‌خواهید داد بزنید، پس از روش معلم استفاده کنید:

وقتی معلمی را می‌بینیم که این ژست را می‌گیرد یعنی: ساکت باشید یا یک لحظه صبر کنید! همه هم ساکت می‌شوند. بنابراین اگر می‌خواهید عده‌ای را ساکت کنید، می‌توانید انگشت خود را بالا ببرید تا توجه همه را به خود جلب کنید. حتما جایی بایستید که بیشتر افراد بتوانند شما را ببینند. در غیر اینصورت این روش کارایی نخواهد داشت.

یادتان باشد این تاکتیک‌ها مرحله بندی شده‌اند و به ترتیب شدت آنها را به شما توصیه کردیم؛ یعنی از روش اول شروع کنید و جلو بروید. شاید مثلا با روش شاگرد جواب بگیرید و لازم نباشد سراغ روش‌های تندتری بروید.
نکته!

اگر قرار است با کسی گفتگو کنید که می‌دانید ممکن است میان حرف‌تان بپرد، می‌توانید با گفتن اینکه چه مقدار حرف دارید که به او بزنید، جلوی این کارش را بگیرید. مثلا، اگر سه مورد هست که می‌خواهید درباره‌ی آنها حرف بزنید، به طرف مقابل‌تان بگویید که می‌خواهید در مورد سه چیز حرف بزنید. به این کار، «پرچم قرمز پیشگیرانه» می‌گویند و باعث می‌شود طرف مقابل‌تان با آگاهی از مدت زمانی که قرار است حرف بزنید، طبق عادتش میان حرف‌های شما نپرد و کلام‌تان را تا انتها قطع نکند.