Tag Archives: کودکان

خبرگزاری آريا – معاون بهداشت وزارت بهداشت در مراسم افتتاح مرکز جامع تکامل کودکان:


معاون بهداشت وزارت بهداشت در مراسم افتتاح مرکز جامع تکامل کودکان:

خبرگزاري آريا- در مراکز جامع تکامل کودکان، اختلالات کودکان، شناسايي، پيشگيري و درمان مي شود تا در آينده هزينه هاي ميلياردي براي درمان بيماري آنها پرداخت نشود.
معاون بهداشت وزارت بهداشت در مراسم افتتاح مرکز جامع تکامل کودکان همايون در منطقه ۸ تهران، گفت: فرصت بسيار خوبي در وزارت بهداشت فراهم شده که تمام اجزاي سلامت را کنار هم قرار دهيم تا به اهداف اصلي دست يابيم.
به گزارش خبرگزاري آريا، دکتر عليرضا رييسي با بيان اينکه با توجه به تغييرات رخ داده در حوزه سلامت، نيازمند تغييرات در برنامه ها هستيم، افزود: چنانچه در نظر داريمUHC  داشته باشيم، بايد در بدو امر، زيرساخت هاي PHC را تقويت کنيم.
دکتر رييسي با اشاره به اينکه شبکه بهداشت ايران در دنيا زبانزد است، اظهار داشت: نظام سلامت اجزاي مختلفي مثل سطح يک دارد، اما بايد توجه کرد که لزوما بايد تمام سطوح پيشگيري در کنار هم باشند. بايد به بحث هاي جديدي مثل سطح چهارِ پيشگيري که در ساليان اخير در دنيا مطرح شده است نيز، توجه داشته باشيم.
معاون بهداشت وزارت بهداشت در ادامه اضافه کرد: در مراکزي مثل اين مرکز که افتتاح شد، بايد کاري کنيم که معاونت بهداشت با ساير معاونت ها از جمله آموزش ارتباط پيدا کند.
دکتر رييسي با بيان اينکه طبق تفاهم نامه اي که دو معاونت بهداشت و آموزشي به امضا رسانده اند، معاونت آموزشي در هر دانشگاه حداقل دو مرکز جامع سلامت را مراکز آموزشي مي کند، تصريح کرد: اين خلاء بايد پر شود و آموزش پزشکي به فيلد بهداشت نزديک شود.
وي با اظهار خوشبيني نسبت به پذيرش کودکان و درمان اختلالات آنها در مراکز جامع تکامل کودکان، گفت: جمعيت تحت پوشش اين مراکز عمدتاً اقشار کمتر برخوردار جامعه هستند، با اين وجود اين کودکان آينده درخشاني دارند و بهترين قشر تحصيل کرده جامعه را تشکيل مي دهند.
معاون بهداشت وزارت بهداشت، اظهار داشت: در اين مراکز اختلالات اين کودکان، شناسايي، پيشگيري و درمان مي شود تا در آينده هزينه هاي ميلياردي براي درمان بيماري آنها پرداخت نشود.
وي بيان کرد: کودکان از همين مراکز در آينده به مدارج علمي بالا خواهند رسيد.   
گفتني است، مرکز جامع تکامل کودکان همايون، يکي از مراکز هفت گانه جامع کودکان در تهران، اصفهان، تبريز و شيراز به شمار مي رود.


مهم‌ترین دلایل بی‌ اشتها شدن کودکان


وب سایت دکتر کرمانی: آیا کودکتان نسبت به غذا خوردن بی میل است؟ آیا هر روز چندین وعده ی غذایی را از دست می دهد؟ تمام تلاش هایتان برای غذا دادن به این فسقلی بیهوده است؟ اگر در پاسخ به تمام این سوالات سرتان را به نشانه تایید قاطعانه تکان دادید باید بگویم فرشته کوچکتان دچار بی اشتهایی شده است.

می خواهید بدانید که چگونه بی اشتهایی فرزندتان را تشخیص دهید؟ و اینکه اصلا چرا دچار بی اشتهایی شده؟ این مقاله را بخوانید تا تمام جواب های نگرانی تان را دریافت کنید.

تشخیص از دست دادن اشتها در کودکان:

وقتی فرزندتان از بی اشتهایی رنج می برد، ممکن است دچار التهاب، ضایعه های پوستی، گاهی بالا آوردن، سرفه کردن زیاد، شود و حتی از خوردن غذاهایی که دوستشان دارد هم اجتناب کند. از دست دادن اشتها زمانی باعث نگرانی خواهد بود که دلیلش را ندانید. پس بسیار مهم است که ابتدا دلیل این بی اشتهایی را متوجه شوید.

10 دلیل مهم از دست دادن اشتها در کودکان

دلایل از دست دادن اشتها در کودکان:۱– دندان در آوردن

دندان در
آوردن یکی از دلایل برجسته از دست دادن اشتها در کودکان است. کودک هنگام
دندان در آوردن ناراحتی، درد، و حتی تب را تجربه می کند. در نتیجه اشتهای
خود را از دست می دهد و ممکن است گاهی نیز استفراغ کند.

۲- کرم روده

کودکتان نسبت به انواع مشکلات سلامت آسیب پذیر است، مانند کرم های روده و انگل. کرم های روده می توانند منجر به اسهال، استفراغ و از دست دادن اشتها در کودک شوند. در صورت وجود چنین مشکلی باید هرچه سریعتر به دنبال کمک های پزشکی و درمان این مشکل باشید.

۳- آب اضافی

نوشیدن بیش از حد آب کودکتان را پر می کند و ممکن است به همین علت دچار بی اشتهایی شود. معده کودکتان خیلی کوچک است و شیر مادر و دیگر مایعات در مقادیر کم می توانند مایعات مورد نیاز معده را جبران کنند. اگر فرزندتان را بر خلاف میلش مجبور به نوشیدن آب اضافی می کنید، باید انتظار کم اشتها شدنش را هم بکشید.

۴- ضعف سلامت و ناتوانی

اگر سلامت فرزندتان دچار مشکل شده باشد به غذا خوردن بی میل می شود. سرما خوردگی، سرفه، تب، و ناراحتی معده می تواند باعث شود اشتهایش را از دست بدهد.

۵- گرمای بیش از حد

گرمای بیش از حد می تواند باعث تحریک بی اشتهایی در فرزندتان شود. وقتی کودک نسبت به گرمای بیش از حد تحریک پذیر می شود ممکن است این شرایط منجر به مشکلاتی دیگر از جمله استفراغ، عرق کردن، ناراحتی معده، و ضایعه های پوستی شود. در نتیجه کودک در برابر خوردن غذا مقاومت می کند. اگر اشتهای فرزندتان بهبود پیدا نکرد حتما به پزشک مراجعه کنید.

10 دلیل مهم از دست دادن اشتها در کودکان

۶- معرفی غذاهای جامد

فرزندتان بیشتر به شیر و دیگر مایعات تمایل دارد. وقتی غذاهای جامد را به او معرفی می کنید ممکن است برای چند روز یا هفته با مقاومت او در برابر خوردن چنین غذاهایی روبرو شوید. به هر حال مدتی طول می کشد تا کودک به غذای جامد و جویدن آن عادت کند، این تغییرات ممکن است باعث بی اشتهایی اش شود.

۷- کم خونی

کم خونی یکی دیگر از عوامل برجسته بی اشتهایی در کودکان است. کودکانی که از فقر آهن رنج می برند مشکلاتی مانند ضعف، تحریک پذیری، و خستگی را تجربه می کنند که باعث از بین رفتن اشتهایشان می شود. پس به فرزند خود غذاهای سرشار از آهن بدهید.

۸- گلو درد

گلو درد حاصل از عفونت ویروسی می تواند منجر به از دست دادن اشتها در کودک شود. وقتی کودک از گلو درد رنج می برد ممکن است مشکلاتی مانند تب و تورم غدد را نیز داشته باشد. کودک هنگام بلعیدن غذا احساس درد می کند و به همین علت در برابر غذا خوردن مقاومت از خود نشان می دهد.

۹- تغییرات رشدی

کودکان معمولا تحت دوره هایی در جهش رشد و عدم رشد قرار می گیرند. به همین دلیل نیاز غذایی و عادات غذایی شان زیاد دچار تغییر می شود. تغییرات مکرر رشد در کودک می تواند باعث از دست دادن اشتها در او شود.

10 دلیل مهم از دست دادن اشتها در کودکان

۱۰- واکسیناسیون

کودکان باید واکسن های ضروری را دریافت کنند. بعد از برخی از واکسن ها ممکن است کودک دچار تب و برخی مشکلات که در نهایت منجر به از دست دادن اشتهایش است بشود.

احتیاط کنید:

اگر فرزندتان در کنار از دست دادن اشتها نشانه هایی مانند استفراغ، اسهال و راش داشت بلافاصله باید به پزشک مراجعه کنید. درمان سریع و مناسب باعث می شود کودک سریعتر ریکاوری کند و سلامتش را تضمین می کند.


فواید شگفت انگیز سیب برای کودکان




۷ نکته جالب درباره سندرم داون

فواید شگفت انگیز سیب برای کودکان

کودکانی که دچار سندروم  داون هستند بیشتر از احساس تاسف به دوستی احتیاج دارند. ناتوانی این کودکان باعث می شود تا ترحم دیگران بیش از حد برانگیخته شود و در عوض قدرت دوستیابی آنها کاهش یابد. باور کنید کودکانی که دچار سندروم داون هستند به هیچ عنوان از این مسئله ناراحت نیستند. آنها اصلا احتیاجی ندارند که یک نفر کارهایشان را  سریعتر انجام دهد بلکه نیازمند این هستند تا اطرافیانشان با آنها دوست باشند و آنها را برای وجود خودشان دوست داشته باشند نه از روی ترحم.


چگونه کودکم را خوب تربیت کنم؟

فواید شگفت انگیز سیب برای کودکان

همه پدر و مادری دوست دارند که کودکی تربیت کنند که در آینده فردی موفق و از لحاظ روحی آرام و شاد باشد ، اما تنها دوست داشتن کافی نیست ، شما باید زمان بیشتری را برای تربیت کودک اختصاص دهید، ما به شما کمک می کنیم تا با استفاده از روش های تربیتی کودک خود را به بهترین شکل پرورش دهید.

ادامه مطلب را در نی نی بان بخوانید…


آیا فرزند شما هم گاز می گیرد؟

فواید شگفت انگیز سیب برای کودکان

بیشتر کودکان نوپای (کوچکتر از ۳ سال) اطرافیان خود را حداقل یک مرتبه گاز می گیرند. بیشتر کودکان این عادت خود را به خودی خود از دست می دهند. اما اگر این عادت بعد از سن ۳ سالگی هنوز ادامه یابد و مرتبا تکرار شود نیاز به توجه و درمان دارد. گاز گرفتن همیشه عمدی و آگاهانه نیست و به ندرت ممکن است باعث آسیب جدی به دیگران شود و یا بیانگر خطر جدی باشد.


چه عوامل در رشد شخصيت کودک موثر است؟
 

فواید شگفت انگیز سیب برای کودکان

رشد شخصيت فرد از کودکي آغاز مي شود و به تدريج در قالب مجموعه اي از واکنش هاي رفتاري ويژه ي کودک، شکل گرفته و ظاهر مي گردد. هر چند از سن کودک بگذرد واکنش هاي او اختصاصي تر مي شوند. در واقع شخصيت هر فرد داراي يک سازمان پويا و پايدار است که حاکم بر رفتار و کردار وي مي باشد.

ادامه مطلب را در نی نی بان بخوانید…


استرس در کمین کودکان


پایگاه خبری قدس آنلاین: همیشه هم لازم نیست استرس، با کار و مسؤولیت‌های خانوادگی ارتباط داشته باشد. در زندگی سریع و پرگیر و دار امروزی، حتی بچه‌ها هم با استرس دست و پنجه نرم می‌کنند.

مسایلی مثل گرفتن نمرات خوب، رقابت میان خواهر و برادرها، فشار همسالان، برآورده کردن انتظارات والدین و معلمان و تطابق آن‌ها با آرزوهای خودشان بخشی از موضوعات استرس زا برای بچه‌ها هستند. اما شیوه‌هایی هم وجوددارند که والدین می‌توانند با استفاده از آن‌ها سطح اضطراب بچه‌ها را کاهش دهند و به آن‌ها در کنترل استرس کمک کنند. شیوه‌های زیر می‌توانند ذهن را از اضطراب رها بسازند، به بچه‌ها آرامش ببخشند، حس مثبتی در آن‌ها ایجاد کنند و اعتماد به نفس‌شان را افزایش دهند.

به بچه‌ها آرامش بدهیم

تنفس عمیق

تنفس عمیق، با کند کردن تنفس، کاهش ضربان قلب و تنظیم فشار خون، آرامش را برای بچه‌ها به همراه خواهدداشت. به بچه‌ها یاد بدهید نفس عمیقی بکشند، آن را برای چند ثانیه نگه دارند و سپس رها کنند. برای این کار، فرد باید در حالت راحتی مثل نشسته یا درازکش قرار داشته باشد. تمرین منظم تنفس عمیق، تاثیرات ماندگاری روی سلامت کلی بچه‌ها خواهدداشت.

ورزش

تمرینات ورزشی مرتب، قابلیت مقابله با استرس را در کودکان افزایش خواهدداد. ثابت شده است که ورزش با تولید مولکول‌های شادی و ایجاد تغییرات هورمونی خاص، به ایجاد شادی و آرامش در بچه‌ها کمک می‌کند. سعی کنید عادت به ورزش کردن را در بچه‌ها ایجاد کنید. به عنوان یک تمرین ورزشی برای آرامش ذهن و بدن، از کودک بخواهید دراز بکشد و از انگشتان پا گرفته تا قسمت‌های بالای بدن، ماهیچه‌ها را شل کند.

تعمق

تعمق بهترین راه برای آرام شدن ذهن است. این کار به صورت فردی انجام می‌شود، بنابراین باید نحوه انجام آن را به کودک آموخت. یک شیوه ساده تر تعمق، تعمق تنفسی است. برای این کار، فرد باید روی تنفس خود تمرکز کند و ذهن را از عوامل منحرف کننده بیرونی و افکار منفی دور نگه دارد. می‌توانید به کودک یاد بدهید که در این حالت، افکار مثبت را به ذهن خود منتقل کند. این کار، علاوه بر آرامش بخشیدن به ذهن، حس اعتماد به نفس و احساس مثبت بودن را در او افزایش خواهد داد.

خندیدن

گفته شده است: خنده بهترین درمان است. واقعاً همینطور است. خنده باعث می‌شود نگرانی‌ها را فراموش و احساس آرامش کنید. راهی برای خنداندن بچه‌ها بیابید. کتاب‌ها، فیلم‌ها یا گذراندن زمانی با دوستان، می‌توانند وسیله‌ای برای این کار باشند. حس مثبتی که خندیدن ایجاد می‌کند، آن را به یکی از بهترین شیوه‌های آرامش بخشی به کودکان و بزرگسالان تبدیل کرده است.

به بچه‌ها آرامش بدهیم

انقباض ماهیچه انگشتان پا

شاید انجام این کار برای بچه‌ها مشکل به نظر برسد، اما اگر این تمرین را با بچه‌ها انجام بدهید، آن را شیوه خوبی برای آرامش بخشیدن به آن‌ها خواهید یافت. در عین حال که خودتان هم این کار را انجام می‌دهید، از کودک بخواهید به پشت درازکشیده، ماهیچه انگشتان پا را به سمت بدن بکشد و تا ده شماره آن‌ها را در این حالت نگه دارد. چهار تا پنج بار این تمرین را با کودک‌تان انجام بدهید.

تجسم

کارشناسان می‌گویند تجسم چیزهایی که دوست دارید، می‌تواند به شما احساس آرامش بدهد. به کودک اجازه بدهید رخ دادن اتفاقات خوب برای خودش را تصور کرده و یا هرچیزی را که برایش لذت بخش است مجسم کند. این تصور برای یک کودک می‌تواند تصوری از یک مسافرت باشد و برای دیگری تصور موفقیت‌های آینده. از او بخواهید تصور کند رویاهایش به واقعیت پیوسته اند. این کار باید با چشمان بسته انجام شود. تصور یک تصویر مثبت به فرد آرامش می‌دهد.

درونگرایی

ممکن است این تکنیک، مشکل به نظر برسد اما اگر با آموزش درست انجام شود، بچه‌ها خیلی خوب آن را انجام خواهندداد. درونگرایی راه بسیار خوبی برای رهایی از استرس است. به بچه‌ها بیاموزید که با پرداختن به خودشان و موقعیتی که در آن هستند، می‌توانند ریشه استرس خود را بیابند، خود را بهتر بشناسند و به شکل مؤثرتری با استرس مقابله کنند. به کودک تان کمک کنید این شیوه را بیاموزد. این کار او را قوی تر و در مقابله با تنش‌ها تواناتر خواهد ساخت.


نکات مهمی درباره کم خونی در مادران و کودکان


نی‌نی سایت: کم خونی را به جرأت می‌توان یکی از شایع‌ترین عارضه‌هایی دانست که قربانیان بسیاری را در سراسر جهان به خود اختصاص داده اما در این میان زنان، اصلی‌ترین قربانیان این عارضه محسوب می‌شوند. به عبارتی، فقدان سلول‌های قرمز خونی سالم که بتوانند نقش حامل اکسیژن در بدن را ایفا کنند باعث بروز کم خونی می‌شود. از طرف دیگر، سلول‌های خونی ممکن است فاقد هموگلوبین کافی باشند. این بیماری از هر ۱۰ دختر و زن تقریبا یک نفر را مبتلا می‌کند. ولی به طور کلی، مردان و کودکان نیز به این عارضه مبتلا می‌شوند که غالبا به دنبال یک بیماری خاص بروز می‌کند.

نشانه‌های کم خونی

افراد کم خون معمولا به رغم خواب کافی شبانه همواره احساس خستگی و کمبود انرژی می‌کنند. در واقع، کم خونی از جمله عوامل زمینه‌ای کاهش حافظه یا مشکلات خلق و خو به شمار می‌رود. ضعف، سرگیجه، رنگ پریدگی پوست، سردرد، بی حسی یا احساس سردی در دست‌ها و پاها و افت درجه حرارت بدن از دیگر علائم کم خونی محسوب می‌شود.

نکات مهمی درباره کم خونی در مادران و کودکان

افراد مبتلا به کم خونی اکسیژن کمی در خون خود دارند و از این رو، قلب برای انتقال اکسیژن بیشتر به اندام‌ها باید سریع‌تر به پمپاژ خون بپردازد. علائم ناراحتی‌های قلبی عروقی مرتبطی که در اثر کم خونی بروز می‌کنند، عبارتند از: ناهنجاری در ضربان قلب، کوتاهی تنفس‌ها و درد قفسه سینه و …
کم خونی در کودکان

از هر ۷ کودک، یک  نفر از کم خونی رنج برده و غالبا این عارضه تا سن ۲ سالگی بروز می‌کند. شایع‌ترین دلیل کم خونی کودکان را می‌توان در فقدان آهن کافی رژیم غذایی دانست. یکی از نشانه‌هایی که در افراد کم خون مشاهده می‌شود، تمایل آنها به مصرف مواد غیر عادی از قبیل خاک، یخ، نشاسته و غیره است که نوعی ویار تلقی می‌شود. بنابراین متخصصان اطفال، آنها را از ۱۲ ماهگی در خصوص ابتلا به کم خونی مورد بررسی قرار می‌دهند. از آنجایی که درمان نشدن کم خونی می‌تواند عوارض جبران ناپذیری را بر روند رشد و تکامل مغز کودکان داشته باشد، پزشکان تلاش می‌کنند این عارضه را در سنین پایین تشخیص داده و آن را درمان کنند. متخصصان همچنین معتقدند که نوجوانان نیز به دلیل جهش رشد ناگهانی که در این سنین ممکن است اتفاق بیافتد، در معرض کم خونی قرار می‌گیرند. علاوه بر این، دختران نوجوان به دلیل قاعدگی‌های ماهیانه بیش از پسران ممکن است دچار کم خونی شوند.

نکات مهمی درباره کم خونی در مادران و کودکان

زنان در معرض خطر

در این میان، زنان و افراد مبتلا به بیماری ‌های مزمن بیش از همه در معرض ابتلا به کم خونی هستند. زنان به خصوص به دلیل خونریزی‌های شدید در دوران قاعدگی دچار کم خونی می‌شوند. بارداری نیز از جمله عواملی است که به دلیل تغییرات هورمونی و نوسانات ایجاد شده در حجم خون، احتمال کم خونی در زنان را افزایش می‌دهد. بیماری‌های مزمنی مانند بیماری‌های کلیوی بر توانایی بدن در تولید سلول‌های خونی اثر گذاشته و به مرور باعث کاهش تعداد آنها و در نتیجه کم خونی می‌شود. همچنین رژیم غذایی روزانه که حاوی مقادیر کمی آهن، فولات یا ویتامین B12 باشد، احتمال کم خونی را افزایش می‌دهد و از سوی دیگر، بسیاری محققان بر این باورند که کم خونی تا حدودی نیز جنبه وراثت دارد.

مراقب تغذیه خود باشید

دانشمندان و محققان بر اساس بررسی‌های خود اعلام کرده‌اند که رژیم‌های غذایی فاقد آهن کافی یکی از دلایل بروز کم خونی به شمار می‌رود. آهن موجود در مواد گیاهی و مکمل‌ها به خوبی آهن موجود در گوشت قرمز جذب نمی‌شوند. افرادی که به نوعی به بیماری‌هایی مانند «کرون» یا «سلیاک» مبتلا بوده یا تحت عمل «بای پس» معده قرار گرفته‌اند، با مشکل جذب آهن مواجه می‌شوند. برخی داروها و مواد غذایی مانع از جذب کامل آهن توسط بدن می‌شوند که از این میان می‌توان به مواد لبنی، غذاهای سرشار از کلسیم، مکمل‌های کلسیم، آنتی اسیدها، قهوه و چای اشاره کرد.

حدود نیمی از زنان باردار از کم خونی فقر آهن رنج می‌برند. به گفته محققان، زنان در دوران بارداری بایستی در حدود ۲۷ میلی گرم آهن در رژیم روزانه خود مصرف نمایند تا نیاز بدن به آهن را جبران کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که با رعایت برخی نکات و داشتن رژیم غذایی سالم می‌توان مانع از بروز کم خونی شد. مصرف موادغذایی مانند گوشت قرمز، جگر، ماهی، عدس، لوبیا، سبزیجات برگ سبز و میوه‌های خشک شده حاوی مقادیر زیادی آهن هستند. همچنین مواد غذایی حاوی ویتامین B12 و اسید فولیک مانند تخم مرغ، فرآورده‌های لبنی، اسفناج، موز، برخی انواع نان و غلات از دیگر منابع غنی از آهن به شمار می‌روند. ویتامینB12، اسید فولیک، ویتامین C موجود در مرکبات و سایر میوه‌ها و سبزیجات به جذب بیشتر آهن توسط بدن کمک می‌کند.


مراحل رشد جنسی کودکان از تولد تا بلوغ


نی‌نی سایت: یکی از مهمترین مسائل کودکان که از بدو تولد تا بلوغ با آن مواجه هستند، بلوغ است. سیری آرام و مرحله به مرحله که از نگرانی‌های بزرگ والدین است زیرا آنها هم باید مراقب کودک‌شان باشند که این مراحل را با سلامت طی کنند و هم در مورد دخالت و نوع برخورد با این مساله دچار سوالات و اما و اگرهای بیشماری هستند.
در مورد رشد روانی جنسی کودکان از دکتر سمیه اسلامی روانشناس کمک می‌خواهیم و او می‌گوید: نوزاد زمانی که چشم به دنیا باز می‌کند با خود شور و شعف می‌آورد و برای اینکه این نشاط تداوم یابد والدین باید به نکاتی توجه کنند، مواردی که جزیی از مراحل رشدی است و اگر به آنها توجه دقیق و درستی شود بخشی از بحران‌ها را از بین می‌برد.

این روانشناس در ادامه توضیح می‌دهد: روانشناسان برجسته برای نوزادی که به دنیا می‌آید از لحظه تولد تا زمان بلوغ ۵مرحله رشد روانی جنسی قائل شده‌اند که اطلاع از آنها کمک بزرگی به والدین برای مواجهه درست با فرزندان‌شان است. این مراحل عبارتند از:

۱٫ اولین مرحله را دهانی نامیده‌اند که در واقع از بدو تولد تا ۲سالگی است. مرحله لذت، تجربه، زنده ماندن، کنجکاوی و.. است. محبت و توجه به کودک، نوازش، تغذیه به موقع در آن بسیار مهم است. مکیدن سینه مادر و آرامش در زمان شیرخوردن در احساس امنیت کودک بسیار موثر است و اگر نیاز به محبت تامین نشود نوزاد در بزرگسالی آسیب دیده و شاید بیشتر به فکر خوردن یا مکیدن انگشت باشد.

5مرحله رشد جنسی کودکان از تولد تا بلوغ

۲٫ مرحله دوم را مقعدی می‌نامند و کودک از نگه‌داشتن فضولات بدن خود لذت می‌برد و در واقع کودک به دنبال کسب استقلال و خودمختارگری است و به زبان بی‌زبانی می‌خواهد بگوید مال من است و به شما ربطی ندارد اما اصرارهای بیش از حد بزرگ‌ترها برای استفاده کودک از سرویس بهداشتی منجر به مبارزه و لجبازی کودک می‌شود و به مرور باعث پرخاشگری و حتی خست در کودک می‌شود که گویی به زور می‌خواهند وسایل من را بگیرند. پس بهتر است با صبوری، دادن جایزه‌های کوچک یا درست کردن کیسه جایزه در سرویس کودک را ترغیب کنیم که خود را نگه ندارد. این مرحله تقریبا تا ۳سالگی طول می‌کشد.

۳٫ مرحله سوم حدودا از ۳سالگی شروع می‌شود که به آن مرحله تناسلی می‌گویند. در این مرحله معمولا کودکان به دنبال کنجکاوی در مورد جنسیت خود هستند بیشتر با خود بازی می‌کنند و این در واقع برای کسب ثبات جنسیت است اما متاسفانه والدین به دلیل عدم آگاهی با کودک برخورد می‌کنند؛ مثلا تهدید یا دعوا و در بسیاری از موارد حتی تنبیه بدنی.

گروهی فکر می‌کنند که کودک‌شان خودارضایی میکند ولی باید بدانیم که این مرحله‌ای از رشد است و با توجه و بازی با کودک و بی‌اعتنایی و حواس پرتی به رفتار کودک بعد از مدتی برطرف می‌شود.

۴٫ مرحله چهارم مرحله نهفتگی است. در این مرحله به دلیل ورود کودک به مدرسه و علاقه به بازی و همچنین سرگرم شدن با دوستان و توجه به معلم و کتاب و یادگیری بحرانی از نوع جنسی به شرط مراقبت و کنترل کودک ایجاد نمی‌شود. به کودک خود آموزش دهید که بدن تو خصوصی است و مراقب بدن خودت باش. کنترل همبازی‌ها و دوستان و تا حد مقدور اجازه ندادن برای رفتن به منزل دوست چرا که ما اطلاعات شاید کاملی نداریم وحتی اگر هم دوستان و خانواده را بشناسیم باز هم احتیاط شرط عقل است.

5مرحله رشد جنسی کودکان از تولد تا بلوغ

۵٫ مرحله پنجم برای دختران حدود ۱۰-۱۱ سالگی و برای پسران از ۱۲-۱۳ سالگی شروع می‌شود. وظیفه والدین آگاهی پیداکردن از این دوران است و نحوه برخورد، تغییرات هورمونی و فیزیکی، حالات روانی و ویژگی‌های این سن. باید بدانیم این مراحل با تامل وصبوری، آگاهی و تشویق و تنبیه به موقع و کمک گرفتن از مشاوران به سادگی و سلامت سپری می‌شود و کسی که باید روی آن کار شود و نیاز به آموزش و آگاهی دارد، ما والدین هستیم. چراکه بیشتر مواقع عامل و ریشه مشکلات فرزندان‌مان در خود ما است.


فواید موسیقی درمانی برای کودکان


ماهنامه هنر موسیقی – مهرداد مومنی*:

موسیقی و موسیقی درمانی برای کودکان

همان طور که موسیقی برای درمان افراد بزرگسال مورد استفاده است، موسیقی درمانی بر رفتارهای کودکان تاثیر بسیار مثبتی دارد و با ایجاد یک سری تجربیات موسیقیایی در تسهیل گسترش ارتباطات کودکان، احساسات اجتماعی، اعصاب و افزایش هوش آن ها بسیار موثر است. موسیقی درمانی می تواند کیفیت زندگی کودک را در عرصه های مختلف بالا ببرد، نظیر ارتباط کودک با کودک دیگر، کودک و خانواده، ارتباط کودک و پزشک یا معلم! این ارتباطات به وسیله المان های موجود در موسیقی و توانایی نفوذ موسیقی به اعماق روح انسان تسهیل می شوند و  در نهایت فضای مثبت و موقعیت عالی برای رشد کودک فراهم می آورند. تاثیر مستقیم بر هر دو نیم کره مغز باعث می شود هماهنگی میان آن ها بیشتر شده، بهره هوشی فرد بالاتر رود.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان

نقش موسیقی در رشد و تکامل کودک

در حال حاضر کشورهای توسعه یافته به نقش موسیقی در پرورش استعدادهای کودک و حتی رشد شخصیتی او پی برده و برای آموزش نکات تربیتی از موسیقی استفاده می کنند. آیا می دانید که موسیقی چه اثری بر کودک شما و رشد و تکامل او دارد؟

اثر موسیقی بر جنین

ساده ترین ابزار موسیقی که دارای ریتم است، قلب انسان است که حرکت منظم و آهنگینی تولید می کند و شنیدن صدای ضربان قلب جنین درون شکم مادرش مبین زندگی تازه و نشانه ای دال بر وجود یک انسان است. مطالعه ها نشان می دهد، زن سازی توسط مادر در هنگام بارداری اثر مطلوبی در جنین به جا می گذارد و شنیدن صداهای دلنشین برای جنین خوش آیند است و به رشد بهتر او منجر می شود.

اثر موسیقی بر نوزاد

نوزادان در روزهای اولیه زندگی خود نسبت به صداهای مختلف عکس العمل نشان می دهند. نوازد صداها را می شنود و نسبت به صداهای مختلف واکشن های متفاوتی دارد. اغلب به صداهای ریز با فرکانس بالا واکنش بیشتری نشان می دهد. شاید دلیل آن، حجم صوتی ایجاد شده و ظرافت اندام شنوایی نوزاد باشد که صداهای زیر را سریع و بهتر درک می کند.

او صداهایی با شدت بالا و اصوات ناگهانی را دوست ندارد و این صداها باعث ترس و دلهره اش می شود. اغلب نوزادان نوای خوش، آهنگ های ملایم پیانو و فلوت را می شنوند و احساس آرامش می کنند. ساده ترین و زیباترین موسیقی برای شیرخواران، لالایی مادر است. اکثر نوزادان و کودکان با شنیدن لالایی مادر به خواب می روند و این عمل به صورت واکنش شرطی در او به یادگار می ماند. نوع این موسیقی لالایی در فرهنگ های مختلف متفاوت است، اما همگی از احساس مادر به فرزند سرچشمه گرفته و سینه به سینه انتقال یافته است.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان

لالایی، ملودی خواب نوزادان

لالایی در واقع شعر- آهنگ های شفاهی سرزمین هاست، چرا که هیچ مادری آن ها را از روی نوشته نمی خواهند. لالایی و زمزمه آن را تمام مادران می دانند و بدون اینکه از زمینه شعر و آهنگ خارج شوند آن ها را به خوبی زمزمه می کنند. شاید بتوان گفت آن ها طیف های رنگارنگ از آرزوها، گلایه ها و نیایش های معصومانه مادران هستند که سینه به سینه از نسل های پیشین تا امروز بیان شده اند. رشته های نامریی از لب های مادر تا گوش کودک و تاثیر جادویی آن، خواب ژرف و آرامی است که نوزاد شیرخوار را فرا می گیرد. تنها زمزمه و لحن گیرای مادر است که کودک را می خواباند. لحن او چون جویباری در گوش های کوچک کودک طراوت و آرامش برای خواب می ریزند: لالالالا گلم باشی/ همیشه در برم باشی/ لالالالا گل زردم/ نبینم داغ فرزندم/ خداوندا تو ستاری/ همه خوابند تو بیداری/ به حق خواب و بیداری/ عزیزم را نگهداری.

صدای زنگ دار و اسباب بازی های ریتمیک، نوزاد را تا مدتی به خود مشغول می کند و زمانی که نوزاد رنگ ها را به صورتی مبهم و سایه وار می بیند، گوش او به خوبی قادر است واکنش سریعی در برابر صداها نشان دهد. در مراحل مختلف رشد یک کودک، موسیقی به نوعی در شکل دهی شخصیت او اثر می گذارد. نخستین صداها به صورت گریه و خنده ظاهر می شود. همزمان با بزرگ تر شدن کودک او می تواند صداهایی شبیه به غان و غون به کمک حنجره خود بسازد کم کم با پی بردن به وجود دست های خود به اشیای دور و برش ضربه وارد می کند و از به صدا درآوردن آن ها احساس نشاط و شادمانی می کند. بدون شک تمام این علایم غریزی است و جلوگیری از این تظاهرات در آن ها ایجاد کمبود می کند. زیرا عشق به موسیقی با ما انسان ها متولد می شود.

کودک و موسیقی

در سنین بالاتر، تقریبا همزمان با ۲ سالگی هنگامی که کودک قادر به تکلم و راه رفتن است، می آموزد چگونه آوازی را تقلید کند، حتی اگر مفهوم آن را می فهمد به صورت تقلیدی می خواند. اگر شعری برایش بخوانید یا موسیقی را بشنود ادای آن را در می آورد. از آنجایی که موسیقی به عنوان پدیده اجتماعی و تربیتی در عصر حاضر شناخته شده از این رو، آشنایی و آموزش صحیح و به موقع می تواند نقش موثری در روحیه و شخصیت کودکان داشته باشد و کودکان همراه با فعالیت هایشان در زمینه نقاشی با زبان ورزش و به یادگیری موسیقی نیز آشنا شوند.

موسیقی می تواند قدرت تخیل و تمرکز کودکان را پرورش دهد، به آن ها نظم و ترتیب بیاموزد و لذت اجرا و شنیدن یک موسیقی خوب را به آن ها هدیه دهد. بهترین سال های آموزش موسیقی قبل از ۵ سالگی است. نکته مهم آن است که باید در هر سنی روش مناسب و مورد نیاز آن سن اتخاذ شود!

موسیقی دسته جمعی، شیوه ای است که انگیزه و شوق یادگیری را در کودکان تقویت می کند، چرا که حاصل شادی دسته جمعی است. هدف تمام روش های موسیقی تقویت درک، تخیل و شکوفایی استعدادهای نهفته در کودکان است.

پزشکان معتقدند موسیقی را نباید فقط به عنوان کارهای فوق برنامه و غیرضروری تلقی کرد که هدفی جز سرگرمی ندارد، بلکه والدین و البته دست اندرکاران تعلیم و تربیت باید با جدیت و برنامه ریزی آن را در کنار دروس مدارس قرار دهند تا موسیقی قسمتی از وجود کودکان را به خود اختصاص داده و آن ها را در بسیاری از مشکل های روحی و عاطفی یاری دهد.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان


فواید موسیقی درمانی برای کودکان


بسیاری از تحقیقات انجام شده در پروژه های موسیقی درمانی نشان می دهد که:

•    موسیقی تمام حواس را تحریک کرده و زندگی کودک را تحت الشعاع خود قرار می دهد و باعث افزایش بسیاری از مهارت های او می شود.

•    بیشترین تاثیر این روش درمانی هنگامی است که کودک اجازه می یابد تا خود لذت اجرای موسیقی را تجربه کند.

•    موسیقی در عین تهییج کنندگی می تواند آرامش دهنده نیز باشد. فعالیت های موسیقایی مفرح (که نمونه های آن در مهدکودک ها اجرا می شود) اغلب برای ایجاد حس موفقیت در کودک طراحی شده و عموما باعث می شوند تا کودکان اعتماد به نفس پیدا کرده و از وجود خود احساس رضایت کنند.

•    موسیقی می تواند میزان تحمل درد در کودکان را به هنگام بیماری یا موقعیت های دارای استرس افزایش دهد.

•    موسیقی می تواند مشوق اجتماعی تر شدن کودکان شود و توانایی آن ها را در نشان دادن نظرات و احساسات و نیز برقراری ارتباط با دیگران افزایش دهد.

•    تاثیر موسیقی بر هر دو نیم کره مغز باعث می شود تا ارتباط این قسمت ها با یکدیگر تسهیل شده و ضریب لحظه ای هوشی بالا رود. این هماهنگی همچنین برای درمان لکنت کلام بسیار مفید است.

•    کودکانی که در گذشته تحت آموزش موسیقی قرار گرفته اند، حافظه شفاهی بسیار قوی تری دارند و می توانند لغات بیشتری را از فهرست خوانده شده به یاد بیاورند و در هر سنجش، بهتر از سنجش قبل عمل می کنند.

اثرات موسیقی درمانی بر کودکان

از برنامه های موسیقی درمانی برای سازگاری اجتماعی، ثبات عاطفی، کنترل شخصی، افزایش تمرکز، انگیزش، احساس ارزش شخصیتی، تقویت هماهنگی ماهیچه ها و تقویت مهارت های خودیاری استفاده می شود و تنظیم برنامه ها به گونه ای است که به تقویت رفتار مطلوب کودکان می انجامد. برای کودکان معلول و استثنایی برحسب نوع نقیصه حسی و حرکتی از فعالیت های متنوع موسیقی درمانی استفاده می کنند. آوازخواندن، نواختن فردی و گروهی، شنیدن و انجام حرکات موزیکال، از جمله برنامه های جلسات موسیقی درمانی می باشد.

طی پروژه ای تحقیقاتی در آلمان، یکی از متخصصین که با روش موسیقی درمانی روی توانایی های کودکان فعالیت می کرد، شاگردی داشت که علاوه بر برخی نارسایی های جسمی دچار نوعی تاخیر و کندی در انجام حرکات بدنی، ناتوانی در صحبت کردن و برقراری ارتباط با دیگران بود. این دختربچه شش ساله از سن سه سالگی تحت درمان با موسیقی قرار گرفته بود و درمانگران او خیلی زود متوجه توانایی های بالای این دختر در درک و اجرای موسیقی شده و به همین جهت استفاده از موسیقی درمانی را برای او پیشنهاد داده بودند.

نکته جالب آن بود که این دختر با وجود داشتن تنها چهار انگشت در هر دست خود، خیلی زود توانست توانایی نواختن پیانو را به دست آورد. او با وجود آنکه به ندرت صحبت می کرد، می توانست بدون داشتن غلط موسیقایی، درست آواز بدون کلام بخواند. نحوه درمان از ابتدا به صورت جلسات ۴۵ دقیقه ای در هفته از سال ۱۹۹۶ در شروع شد و به مدت سه سال ادامه پیدا کرد. به تدریج طول زمان درمان از ۴۵ دقیقه به یک ساعت رسید.

نتیجه کار بسیار رضایت بخش بود، او در پایان سه سال درمان (یعنی در سن شش سالگی) می توانست به راحتی جملات سه یا چهار کلمه ای بسازد، مهارت های اجتماعی اش قوی تر شده و اعتماد به نفس لازم برای زندگی متکی به خو را کسب کرده بود. علاوه بر موارد بالا، او به این مهارت بسیار دشوار دست یافته بود که می توانست در آن واحد پیانو بزند و آواز بخواند. او در حالی که در اوایل دوره درمان اجازه نمی داد کودکان دیگری در کنار او ساز بزنند. هم اینک با بهبود و رشد رفتار اجتماعی اش، به سادگی به صورت گروهی با دوستان خود ساز می زد. او در شش سالگی با پیانو ملودی اجرا و درمانگر در کنار او و یا با ساز دیگر با او همراهی می کرد. هنگامی که در مراسمی از او خواسته می شد که برای دیگران پیانو بزند، به راحتی آن را قبول می کرد.

اثرات موسیقی درمانی در کودکان مبتلا به سرطان نیز در بخش روانشناسی بیمارستان کودکان دانشگاه تورنتوی کانادا مورد پژوهش قرار گرفت. آن ها از این پژوهش نتیجه گرفتند که موسیقی درمانی موجب بهترشدن احساسات کودکان و بهبود فعالیت های روزمره آنان می شود. این تاثیر در کودکان پیش دبستانی و بالغین وجود داشت اما در کودکان سنین مدرسه این تاثیر مشاهده نشد. محققان پیشنهاد کردند که مطالعات کامل تری در این مورد انجام شود.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان


روش های موسیقی درمانی برای کودکان

متخصصین، کودکان را در فعالیت هایی نظیر خواندن آواز، گوش دادن به موسیقی، رقص و حرکات موزون، نوازندگی و دیگر فعالیت های سازنده مرتبط با موسیقی مشارکت می دهند تا قدرت فراگیری آن ها افزایش یابد. آن ها در این میان بر روی گسترش خودآگاهی، اعتماد به نفس، مهارت های آمادگی، مهارت های مدیریتی و رفتارهای اجتماعی کودک کار کرده و تکنیک های تحمل درد را به کودکان آموزش می دهند.

یک درمانگر موسیقی در طول دوره درمان کودک در می یابد که کدام سبک یا ابزارآلات موسیقی بیشترین تاثیر و تحریک را بر کودک می گذارد تا به این ترتیب بتواند بیشترین استفاده را از وقت صرف شده بر روی کودک بنماید. آن ها معمولا به صورت یک تیم با تخصص های مختلف کار می کنند. این تیم شامل افرادی نظیر متخصص موسیقی، پزشک کودک، روانشناس، متخصص فیزیوتراپی، متخصص گفتاردرمانی، متخصصین هنر و… می باشد. پس از انجام آزمایش های لازم طی هفته ها کار، آن ها به خانواده ها منابع موسیقی را که کودک باید در خانه از آن ها استفاده کند را معرفی می کنند.

نوع برنامه ها در موسیقی درمانی کودکان

نوع برنامه ها و فعالیت های موسیقی درمانی به نوع ناراحتی، نقیصه و مشکل کودک و یا بیمار بستگی دارد. برای مثال در کودکانی که دچار مشکل حرکتی هستند، برنامه های ریتمیک که به کنترل حرکتی آن ها کمک می کند بیشتر مدنظر قرار می گیرند. حال اگر مشکل حرکتی آن ها کمک می کند بیشتر مدنظر قرار می گیرند. حال اگر مشکل حرکتی با انقباض و گرفتگی عضلانی همراه باشد، ریتم ها و موسیقی ملایم انتخاب می شود و بدین ترتیب کنترل حرکتی تقویت می شود. همچنین کودکانی که روان ترند به برنامه های موزیکالی احتیاج دارند که خاصیت برون فکنی داشته و هیجان ها را بیشتر تخلیه کنند.

معمولا جلسات موسیقی درمانی از گروه های کوچک همانند تشکیل می شود و شرایط شرکت کنندگان هرچه همسان تر باشد، اهداف و برنامه های مشترک بیشتر خواهند بود و این مسئله به هماهنگ و تقویت بیشتر گروه کمک می کند. البته می توان کودکانی با توانایی های مختلف را در طبقه موسیقی درمانی قرار داد، اما مهم این است که از نظره بهره هوشی فاصله زیادی با یکدیگر نداشته باشند، تا در انجام تمرین ها و برنامه ها هماهنگی بیشتری باشد. طول دوره و مدت زمان جلسات بستگی به اهداف درمانی مورد نظر و مشکلات فرد دارد. تعداد جلسات درمانی گاهی هر روز و گاهی هفته ای چند جلسه است و مدت زمان هر جلسه به مقتضای حال و هوای هر درمانجو متفاوت است. به طور کلی فعالیت های موسیقی درمانی بر پایه چند محور کلی است که عبارتند از:

* خواندن

وقتی کودکان با هم می خوانند، مملو از شور و توانایی یکپارچه می شوند. ترانه ها تصور آن ها را به گونه ای فعال و سازنده می کنند و بدیهی است انتخاب اشعاری که تصورات و برداشت های مثبت از محیط و پدیده ها را به کودک منتقل می سازد، اهمیت ویژه ای دارد. ریتم و آهنگ ترانه ها در کودکانی که اندکی نگران ناتوانی و ارتباط خود با محیط هستند، موفقیت و توانایی ایجاد می کند و کودک منزوی را فعال می سازد. در جلسات موسیقی درمانی از خواندن استفاده های فراوان می شود و برنامه های متنوعی به شکل تک خوانی و گروه خوانی طراحی می شود. در موسیقی درمانی برای کودکان، اشعاری که برای خواندن انتخاب می شوند باید کوتاه، تمایل فهم و با آهنگی ساده باشد تا کودکان بتوانند آن ها را حفظ کنند.

* ساخت آهنگ

منظور از ساختن آهنگ در جلسات موسیقی درمانی، خلق آهنگ با ویژگی های دقیق موسیقی نیست. بلکه ایجاد یک ریتم ساده یا خواندن شعر و آهنگ در شکل و حالتی خاص است. یکی از ویژگی های مهم سازهایی که در موسیقی درمانی به کار می روند مانند سازهای اُرف نواختن ساده آن هاست. به طوری که با انتخاب تیغه های محدودی از آن ها می توان آهنگ ساده و یا ریتم تازه ای را به راحتی ساخت. بنابراین مهم این است که کودکان ساختن را تجربه کنند و فعالیت مثبت و موثر خود را در ایجاد اشکالی ساده از فعالیت های موسیقی ببینند. این تجربه احساس توانایی و اعتماد آن ها را نسبت به خود بالا می برد و ترس و نگرانی آن ها را از فعالیت های شخصی و ارتباط با وسایل و ابزار موسیقی که نشانه و نماینده ای از مسایل مختلف محیطی است کاهش می دهد.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان


* گوش دادن به موسیقی

شنیدن موسیقی از جمله برنامه های موسیقی درمانی است. ذهن با گوش دادن در دنیا اصوات و ملودی ها قرار می گیرد و موضوعی برای توجه و تمرکز پیدا می کند. با شنیدن آهنگ ها، احساس های گوناگون را به راحتی می توان به وجود آورد که چنین تجربه ای های وسیعی، با نواختن سازها (به دلیل محدودیت) به دست نمی آید. شنیدن، افراد را در یک تجربه مشترک سهیم می سازد، توجهی که در گوش دادن گروهی به وجود می آید و در تنهایی ایجاد نمی شود. گوش دادن به موسیقی در بروز احساسات کودکان و برون فکنی تصورات آن ها بسیار موثر است. علاوه بر آن، تقویت گوش از راه شنیدن، دقت کودکان را به محرک های شنوایی افزایش می دهد.

* حرکات موزیکال

حرکات موزیکال دامنه وسیعی از فعالیت های حرکتی موسیقی درمانی را تشکیل می دهد و بسیاری از برنامه های درمانی برمبنای آن طراحی می شود. حرکات موزون خود نوعی موسیقی است. حرکات ترجمه احساس ها هستند و نتیجه نیروها و احساسات درونی و نامرئی ما، احساس هایی که با بیان نمی توان توصیف کرد. حرکات بدون واسطه به روح و احساس ما متصل هستند و شیوه هایی از تفکر و اندیشه به حساب می آیند. هر حرکتی می تواند گویای نوعی احساس باشد. در ضمن باید به این نکته توجه کرد که درواقع مشارکت در حرکات موجب فعال کردن انرژی می شود نه کیفیت حرکات. پس بهتر است که حرکات ساده و انعطاف پذیر باشد و هرچه حرکات با موسیقی همراهی و همخوانی بیشتری داشته باشند، دستگاه های مختلف بدن، انرژی بیشتری آزاد خواهندکرد.

آموزش موسیقی به کودکان استثنایی

سیر تحول و پیشرفت موسیقی درمانی در ایران به طور پیوسته طی نشده و در مقاطعی در حد ذهنی و نوشتاری باقی مانده است. برای پیشرفت در این خصوص، لازمه کار، استفاده از اطلاعات جدیدی در این زمینه و پیمودن راه های تجربی برای کشف و ایجاد زیرساخت های موسیقی درمانی ایران است. البته بدیهی است که بدون وجود رشته موسیقی درمانی در دانشگاه های کشور، امکان تحرک برای محققان و مطالعه و آزمایش برای دانش پژوهان میسر نخواهدبود. کودکان استثنایی نیز  همانند کودکان عادی به موسیقی علاقه دارند، خصوصا اگر دریابند که می توانند با تمرین های مداوم و با سازهای ساده آهنگ ها را نواخته و آواز بخوانند، علاقه و همکاری آن ها فوق العاده می شود.

برای آموزش موسیقی به کودکان استثنایی به چند نکته اساسی باید توجه کرد:

•    توان هوشی و شرایط ذهنی کودک؛

•    محدودیت های حسی و حرکتی آن ها.

در آموزش موسیقی به کودکان استثنایی بهتر است از سازهایی استفاده کنیم که نواختن آن برای کودکان ساده تر باشد و آن ها را جذب کند. سازهای اُرف معمولا مناسب ترین ساز برای آموزش کودکان استثنایی هستند. این سازها با صداهای متنوع و در اندازه های مختلف وجود دارند و بهتر است ترانه هایی که انتخاب می شوند زیبا، محرک و قابل فهم و پیرامون مسایل ملموس و زیبایی های دنیای کودکی باشد تا به خاطرسپاری آن ها برای کودک راحت تر گردد.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان


موسیقی درمانی برای کودکان معلول

کودکان معلول برحسب نوع عارضه حسی و حرکتی که دارند، از فعالیت های متنوع موسیقی درمانی استفاده می کنند. معلولی که می تواند دست و انگشتان خود را حرکت دهد، از سازهایی که تنها دست و انگشتان را به کار می گیرند، استفاده می کند. آوازخواندن، نواختن فردی و گروهی و انجام حرکات موزیکال از جمله برنامه های جلسات موسیقی درمانی آن هاست. بیشتر کودکان معلول به فعالیت های موسیقی درمانی علاقه دارند و در نواختن ساز پشتکار نشان می دهند. بعضی از آن ها در صورت وجود امکانات، موسیقی را در حد تخصصی دنبال می کنند.

نواختن موسیقی عامل ارزنده ای برای کاهش ناتوانی و جبران احساس نقص آن هاست و بر احترام و ارزش اجتماعی آن ها می افزاید. کودک معلولی که یک دست دارد، می تواند همه سازهای مضرابی، کوبه ای (طبل، سه گوش، خاشخاشک (ماراکس)، قاشقک، سنج) و سازهای تیغه ای (زیلوفون ها) را بنوازد، و معلولی که تنها انگشتان خود را حرکت می دهد از سازهای بادی و کلیدی مانند فولت و ارگ استفاده می کند.

سازهای زهی و آرشه ای مانند ویلن و ویلنسل و کمانچه نیز برای معلولین قابل استفاده اند. کشیدن آرشه روی سیم ها، کنترل و هماهنگی حرکات دست را تقویت می کند. آن ها می توانند ابتدا یک سیم و به تدریج سیم های دیگر را نیز به کار برند. نواختن سازهای انتخابی با روش های گوناگون، تحرک مفاصل و عضلات مورد نیاز معلولین را تقویت می کند. برای مثال، پیانو برای حرکت و خم کردن و کشش انگشت ها مناسب است.

موسیقی هیجان معلولی را به سوی خلاقیت سوق می دهد و آن ها را از بروز فعال و خلاق احساساتشان بهره مند می کند. آن ها با آشنایی مقدماتی با سازها و با پشتکار خود، می توانند قطعاتی را بسازند و ارائه کنند. نواختن و خواندن آواز فرصت مناسبی برای بروز شور و هیجان و احساسات ناکام آن هاست. جلسات موسیقی درمانی در تخلیه احساسات، ایجاد محبت و احساس پذیرش در گروه موثر است.

همخوانی و همنوازی برای کودکان معلول احساس ارزش، اعتماد به نفس، غرور و افتخار به همراه می آورد. آن ها وقتی خود را در اجرای موفق یک آهنگ (و در یک گروه منسجم و هماهنگ) شریک می بینند، به خود اعتماد بیشتری می کنند و از این ارزش اجتماعی بهره مند می شوند. حرکات موزیکال که برای معلولین نوعی فیزیوتراپی لذت بخش و بدون خستگی است، برمبنای اهداف درمانی تنظیم و برنامه ریزی شده و در تقویت مهارت های حرکتی تخلیه هیجانی آن ها موثر است و کنترل حرکات و تعادل آن ها را نیز تقویت می کند. کودکان معلولی که با شرکت در جلسات موسیقی درمانی به نواختن ساز علاقه مند می شوند و سازی را در حد تخصصی دنبال می کنند، سرمایه ای ارزشمند و جبران مناسبی برای کاهش نگرانی ها و کمبودهای خود کسب کرده اند که همیشه می توانند از آن استفاده کنند.

موسیقی درمانی برای کودکان بستری در بیمارستان

برنامه موسیقی درمانی در بیمارستان و مراکز درمانی کودکان یک تجربه خاص درمانی و ساده لذت بخش را ارائه می دهد. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نظام پرستاری، تحقیقات نشان می دهد موسیقی درمانی در یک محیط بیمارستانی، در درمان درد مفید است همچنین در آرام کردن کودکان زمانی که آن ها احساس اضطراب دارند. کاهش میزان افسردگی، افزایش حرکات بدن،کاهش تنش عضلانی از مزایای استفاده موسیقی درمانی در محیط های بالینی است.

مداخلات مبتنی بر شواهد بالینی در بیماران تایید می کند که موسیقی درمانی بر علایم جسمی، عاطفی و شناختی کودکان موثر است، برنامه موسیقی درمانی بخشی لاینفک و مهم از فرایند درمان کودکان است. ارائه موسیقی درمانی در بخش های درمانی کودکان مستلزم یک تیم حرفه ای با تخصص های مختلف است. این تیم شامل افرادی نظیر متخصص موسیقی، پزشک کودک، روانشناس، متخصص فیزیوتراپی، متخصص گفتاردرمانی، متخصصان هنر و پرستار کودکان و… است.
تیم حرفه ای موسیقی درمانی جهت حمایت از نوزادان، کودکان و نوجوانان آموزش می بینند. هدف از موسیقی درمانی استفاده از تجربه موسیقی برای کمک به بیمار در حفظ و یا به دست آوردن سطح مطلوبی از عملکرد و سلامت است که به چهار هدف درمانی زیر تقسیم می شود:

فواید موسیقی درمانی برای کودکان

* اولین هدف از موسیقی درمانی در بیمارستان، افزایش تطابق و پذیرش شرایط و مراحل درمانی است. قبل و در طول مراحل درمانی با ارائه موسیقی مناسب سن کودک، اضطراب و تنش کودک را کاهش می دهند. مانند استفاده از گیتار و بازی با ابزارآلات موسیقی و همچنین خواندن اشعار کودکانه به صورت آواز و همخوانی با کودک در طول اجرای پروسه های درمانی اضطراب را کاهش می دهد. پس از بروز سانحه کودک دچار بیقراری می شود، استفاده از موسیقی درمانی به فراموش کردن سانحه دلخراش در کودک کمک می کند. تشویق به مشارکت در اجرای موسیقی به توانبخشی کودک کمک کرده و عملکرد او را افزایش می دهد. اجرای موسیقی لذت بخش در شادکردن و لذت بردن از زندگی از اهداف موسیقی درمانی کودکان است.

* هدف دوم موسیقی درمانی در کودکان ایجاد و حفظ مهارت های لازم برای ارتباط سالم و در سطح تکامل کودک است. برای دستیابی به این هدف، موسیقی کمک می کند کودک با همسالان خود یک تعامل سالم داشته باشد، مانند ساختن یک ترانه، اجرای موسیقی و کار گروهی که به حفظ و ایجاد تعامل با همسالان کمک کننده است. همچنین موسیقی وسیله ارتباطی مناسب بین والدین و کودک را تسهیل می کند. ساختن و اجرای آهنگ در نوجوانان و کودکان مبتلا به بیماری های خاص مانند سرطان وسیله ای برای ارائه خود و بیان احساسات است و در نهایت در راستای این هدف، موسیقی پل ارتباطی کودک و نوجوان با دنیای خارج می باشد و در کودکانی که به علت بیماری منزوی شده اند، یک وسیله ارتباط با دنیای بیرون است.

* هدف سوم تسهیل در سازگاری کودک با بیماری و فرایند بستری شدن در بیمارستان است. اجرای موسیقی توسط کودک سبب ایجاد یک تجربه مثبت از بستری شدن در بیمارستان در کودک و خانواده می شود. همچنین در کودکانی که بیماری مزمن و یا درد مداوم دارند، باعث توسعه مهارت های کنترل بیماری و درد می شود.

* و در نهایت هدف چهارم، ترویج مشارکت کودک در سیر درمان و پیشرفت بهبودی است.

کاهش اضطراب، ترس، خشم، ناراحتی و غم و اندوه در کودک بیماری او را به سمت سلامتی سوق می دهد. موسیقی منجر به افزایش درک، پذیرش و تعامل بهتر با تجارب ناآشنای بیمارستان می شود و در نهایت در بیماران کمایی سبب تحریک مغز و بهبود بیمار می شود. موسیقی درمانی به سازگاری کودک در محیط ناآشنای بیمارستان کمک فراوانی می کند. کارکردن با ابزارآلات موسیقی، باعث می شوند کودک با بیماری و دیگر بحران های درمانی و استرس های موجود سازگاری یابد. افزایش تطابق و پذیرش دوره های درمانی، ایجاد و حفظ مهارت های لازم برای ارتباط سالم، تسهیل در سازگاری کودک با بیماری و فرایند بستری شدن در بیمارستان و ترویج مشارکت کودک در سیر درمان و پیشرفت بهبودی از اهداف کاربردی موسیقی درمانی کودکان است.

موسیقی درمانگر چه باید بداند و چه انجام دهد

* درمانگر باید کودک را از نظر هوشی، عاطفی، حسی، هیجانی، علاقه به موسیقی، روابط اجتماعی و انگیزه سطح همکاری خانواده را ارزیابی کند.

* درمانگر باید تشخیص دهد آیا کودک مورد مناسبی برای موسیقی درمانی هست یا نه؟ زیرا این روش بر همه کودکان اثر یکسان ندارد و نمی توان یک تجویز عمومی برای همه آن ها ارائه داد.

* درمانگر باید فعالیت های موزون موسیقی را براساس نیاز کودک و هدف کار خود مشخص کند. مثلا اگر کودک نیاز به برقراری روابط اجتماعی با دیگران دارد، موسیقی باید در بازی، فعالیت های گروهی و نواختن سازها به کار گرفته شود.

* اگر تماس چشمی کودک ضعف است، به وسیله کف زدن نزدیک چشم یا تمرکز بر روی آلات موسیقی باید تمرین شود و اگر کودک گفتاری نظیر جیغ زدن، فریاد کشیدن و زمزمه کردن دارد. باید صداها و آوازهای موسیقی با صامت ها و مصوت ها، غان و غون های تصنعی و صداهایی شبیه به این ها که مبهم باشند و نیز از طریق سخنانی مفهوم به او نزدیک شود.

فواید موسیقی درمانی برای کودکان

* درمانگر باید عضو فعال و علاقه مند جلسه موسیقی درمانی باشد، به نحوی که کودک خود را از نظر روانی به او نزدیک احساس کند، نه اینکه درمانگر را عضو جدای جلسه تصور کند.

* درمانگر باید تمام فعالیت ها و نوع واکنش ها و پاسخ های کودک را ثبت کند.

* درمانگر باید تماس فیزیکی از نوع مادرانه یا کودک داشته باشد. گذاشتن کودک روی پاها، خواندن لالایی، نواختن موسیقی و تکان دادن آرام کودک به او نوعی احساس ایمنی و هیجان مثبت می دهد. همچنین بازی هایی از طریق تماس دست ها مفید است.

* درمانگر باید بداند به اصول تغییر رفتار آگاه باشد تا از روش های تقویت رفتار استفاده کند.

* درمانگر باید بداند که هدف پیشرفت مهارت های موسیقی کودک نیست، بلکه از موسیقی در جهت بهبود کارکردهای جسمی، روانی، واکنش های عاطفی، اجتماعی و رشد توانایی های حرکتی، ارتباطی کودک استفاده می شود.

* برخی از کودکان به دلیل اختلالات حسی که در حوزه شنیداری دارند، از شنیدن آوازها اجتناب می کنند. این کودکان باید ابتدا درمان های مربوط به یکپارچه سازی حسی را در حوزه اختلالات شنیداری دریافت کرده و سپس وارد موسیقی درمانی شوند.

* درمانگر باید کودک را آزاد بگذارد تا براساس علاقه، کنجکاوی به وسایل موسیقی نزدیک شود و باید طوری رفتار کند که مزاحم کودک نباشد تا کودک به محیط اطمینان پیدا کند. درمانگر در برقراری ارتباط با کودک نباید شتاب کند.

* درمانگر باید در کنار کودک وانمود کند که به کار خود مشغول است، اما واکنش های کودک را نسبت به هر ساز یا صدایی ارزیابی کند. درمانگر باید به خاطر داشته باشد این کودکان براساس عادت به گوش نکردن و عدم توجه به محرک های پیرامون ممکن است علامت از گوش دادن نشان ندهند.

* بعد از اینکه درمانگر به علاقه کودک در زمینه آهنگ های گوناگون پی برد، باید سعی کند از آن ها برای ایجاد گوش کردن در کودک و بروز واکنش های عاطفی و شناختن درد کمک بگیرد. خواندن لالایی و ترانه آهنگین برای ایجاد رابطه کودک با درمانگر و نیز برای گوش دادن موثر است. این موارد باعث ایجاد صداهایی در کودک می شود که این سرآغاز خوبی برای رشد گفتار محسوب می شود.

* اگر کودک صداسازی کرد درمانگر آن را نباید بدون پاسخ گذاشته و بایستی سعی کند که شبیه آن را با وسایل موسیقی تولید کند. درمانگر باید کودک را متوجه صدایی که تولید کرده است، بنماید. چون این صداها غیرارادی هستند و کودک به آن ها آگاهی ندارد.

* درمانگر باید از موسیقی همراه کلام استفاده کند، به ویژه باید ترانه هایی را انتخاب کند که مصوت های فراوان داشته باشد.

* در همراه کردن موسیقی و کلام، درمانگر باید از وسایل بازی مثل عروسک استفاده کند. اسم و فعل باید در عبارات همراه آواز ترانه شود: مثل: عروسک راه می ره/ عروسک می پره.

* درمانگر باید اسم  کودک، اسم اطرافیان و اسامی دیگر را ضمن خواندن و تکرار با موسیقی به کودک آموزش دهد.

* درمانگر برای آشنا کردن کودک با هندسه فضایی اتاق و جهات مختلف، باید در هر گوشه اتاق یک ساز بگذارد.

* درمانگر باید از ترانه ها و شعرهای کوتاه همراه تصویر استفاده کند. یادگیری به کمک تصویر روش موثری برای کودکان است و باعث می شود تا آن ها به تدریج با دنیای غیر از درون خود آشنا شوند.

* درمانگر می تواند عروسک را داخل پارچه بگذارد و مثل گهواره تکان دهد و لالایی بخواند و بدین طریق آرام آرام کودک دیگری را وارد بازی می کند. زیرا کودکان باید در کنار گروه فعالیت کنند.

* درمانگر روی زمین دایره بکشد و به کودک یک ساز بدهد و همراه کودک ضمن نواختن قدم های آرامی روی دایره بردارد.

* درضمن نواختن ساز، پس از اتمام هر قطعه، درمانگر باید یک حرکت انجام دهد مثلا بنشیند، بچرخد، لی لی کند.

* درمانگر باید برای کودک ترانه های ملودیک بخواند، با او پا بکوبد و یا دست بزند.

* درمانگر می تواند دو دستور در نظر بگیرد و با هر دستور موسیقی خاصی را که کودک دوست دارد همراه کند. ضمن شنیدن موسیقی، کودک باید دستور مورد نظر را انجام دهد. به تدریج می تواند دستورات را افزایش دهد.

* درمانگر باید سایر تمرینات را متناسب با نیاز کودک برنامه ریزی کرده و انجام دهد.

نتیجه گیری

موسیقی درمانی بیش از هر تکنیک درمانی دیگر با زندگی روزمره آمیخته و با نیاز و احساس انسان عجین شده است. علت گرایش و علاقه مردم به موسیقی به خاطر طبیعت و فطرت آدمی است. در ساختمان عصبی انسان به طور فطری سه تمایل مهم برای گرایش به دنیای موزون اصوات و موسیقی وجود دارد: شنیدن/ خواندن/ حرکت کردن؛ احساساتی که کاملا ذاتی و خدادادی بوده و سرچشمه الهی دارند!

*دکترای تاریخ هنر و مشاور سازمان میراث فرهنگی و گردشگری


از پُرخوری کودکان کِیف نکنید!


وب سایت دکتر کرمانی: پرخوری در کودکان نا سالم است!
مهم نیست از اینکه می بینید فرزندتان حسابی مشغول غذاست چه حسی دارید (
معمولا کیف می کنید! ) این کار باعث مشکلاتی در سلامتش می شود. اگر
فرزندتان به خاطر عادت غذایی اش اضافه وزن پیدا کرده یا چاق شده خواندن
ادامه این مقاله فکر خوبی است! چون اینجا می خواهیم در مورد عوارض پرخوری
در کودکان صحبت کنیم و اینکه چگونه می توانید به فرزند خود کمک کنید که
عادات غذایی اش را تغییر دهد.

دلایل پرخوری در کودکان:

وقتی
یک کودک وارد دوران رشد خود می شود، مرتب هوس غذا می کند. به عنوان والدین
باید در فواصل معین وعده های غذایی را به او بدهید تا اشتهایش کنترل شود.
اما، گاهی فرزندتان اختلال پرخوری مانند خوردن احساسی را تجربه می کند و یا
دچار اختلال پرخوری شدید می شود. در ادامه برخی از مشکلاتی که باعث پرخوری
در کودکان می شود را لیست کرده ایم:

پرخوری در کودکان – هر آنچه باید بدانید

۱- پرخوری احساسی:

–    پرخوری احساسی در کودکان اغلب به خاطر بدست آوردن آرامش و یا کسل شدن اتفاق می افتد.

–    غذا خوردن احساسی معمولا منجر به پرخوری می شود، و این کالری اضافه نیز باعث بالا رفتن وزن کودک است.

–    اضافه شدن وزن می تواند باعث احساس گناه و یا شرم در کودک شود.

–    اگر در فرزند خود نشانه هایی از خوردن احساسی مشاهده کردید، باید هرچه سریعتر عامل بروزش را بفهمید.

۲- اختلال پرخوری شدید

–    اختلالات تغذیه مانند اختلال پرخوری بیشتر در سنین نوجوانی و جوانی بروز می کنند.

–   
وقتی فرزندتان از اختلال پرخوری رنج می برد، در مدت زمانی کوتاه مقدار
زیادی غذا می خورد و تمام این کالری های اضافه خود را به صورت چاقی و دیگر
مشکلات سلامت نشان می دهند.

–    اختلال پرخوری در دراز مدت باعث می شود فرزندتان دیگر کنترلی روی گرسنگی خود نداشته باشد، و نتواند بر پرخوری خود غلبه کند.

–    کسانی که از اختلال پرخوری رنج می برند معمولا نشانه هایی مانند احساس گناه و پنهانی غذا خوردن از خود بروز می دهند.

۳- استرس بیش از حد

–    گاهی، استرس و یا یک ضربه عاطفی می تواند باعث بروز پرخوری در کودکان شود.

–    کودک دچار استرس شده پرخوری را شروع می کند و همین باعث بالا رفتن وزنش می شود.

–   
فرزندتان ممکن است به دلایل مختلفی دچار پرخوری شده باشد، بهترین روش برای
کنترل چنین وضعیتی مشورت با یک روانشناس است. درمان های موفق و کاهش وزن
درمانی می توانند به کودک کمک کنند که بر پرخوری خود غلبه کند.

پرخوری در کودکان – هر آنچه باید بدانید

نشانه های پرخوری در کودکان

میل شدید به غذا از نشانه های شاخص پرخوری در کودکان است. دیگر نشانه ها عبارتند از:

–    خوردن مقدار زیادی غذا به صورت مرتب

–    مخفی یا انبار کردن غذاها برای پنهانی خوردن آنها

–    مرتب غذا خوردن در طول روز

–    ناتوانی در کنترل گرسنگی

–    احساس استرس یا تنش

–    احساس انزجار، ناراحتی یا گناه بعد از پرخوری

–    ناتوانی در کنترل وزن بدن

–    احساس نداشتن رضایت پس از وعده های غذایی

خطرات پرخوری برای سلامت در کودکان

پرخوری در نهایت فرزندتان را دچار چاقی می کند و این مشکل خطربرخی بیماری ها را افزایش می دهد، از جمله:

–    دیابت

–    بیماری های قلبی عروقی

–    آسم

–    فشار خون بالا

–    آپنه خواب

–    کلسترول بالا

–    افسردگی شدید

–    اختلالات گوارشی

–    درد عضلات و مفاصل

–    برخی از انواع سرطان

پرخوری در کودکان – هر آنچه باید بدانید

چگونه به فرزند خود کمک کنیم از پرخوری پیشگیری کند؟

در
این قسمت نکاتی را برایتان خواهیم گفت که با استفاده از آنها می توانید به
فرزند خود کمک کنید انتخاب های تغذیه ای مناسب داشته باشد و از پرخوری پیش
گیری کند:

۱- مدیریت استرس

–    یکی از جنبه های مهم غلبه بر پرخوری این است که به کودک خود در کنترل استرس کمک کنید.

–    فرزند خود را به انجام ورزش های آرامش بخش مانند مدیتیشن، نفس عمیق و یوگا تشویق کنید.

۲- دنبال کردن برنامه غذایی مشخص

–   
صبحانه ای کامل به فرزند خود بدهید که اشتهایش را مهار کند و برای شروع
روز و به جریان افتادن سوخت و سازش انرژی لازم را داشته باشد.

–   
بعد از وعده ی صبحانه باید به فکر دو وعده ی متعادل برای ناهار و شام
باشید، در بین این وعده ها می توانید برای فرزند خود میان وعده هایی در نظر
بگیرید، اما سعی کنید به او آموزش دهید غذاهای روغنی و تنقلات بی ارزش
غذاهای مناسبی نیستند.

–    فرزندتان را به این برنامه غذایی متعهد نگه دارید و اجازه ندهید وعده ای جا بیفتد.

۳- جلوگیری از رژیم های سخت

–   
وقتی فرزندتان از یک برنامه غذایی فوق العاده محدود شده استفاده می کند،
به مرور میلش به غذا بیشتر می شود و به پرخوری تمایل پیدا می کند.
    او را از گرفتن چنین رژیم هایی منع کنید و تشویقش بنمایید که متعادل غذا بخورد.

۴- ورزش کردن

–   
ورزش کردن نه تنها به فرزندتان کمک می کند اضافه وزن ناخواسته را کاهش
دهد، بلکه روی بهبود خلق و خوی او نیز تاثیر می گذارد و استرسش را کاهش می
دهد.

–    ورزش به صورت طبیعی باعث بهبود خلق و خو می شود و این کمک می کند فرزندتان بتواند بر پرخوری های احساسی غلبه کند.


اهمیت ژیمناستیک برای کودکان


ماهنامه پزشک شهر: چه ورزشی برای کودکان در مقاطع مختلف سنی مناسب است؟ از آنجا که ژیمناستیک جزو  ورزش های مادر به حساب می آید، ابتدا بهتر است که کودکان با این ورزش و سپس با شنا آشنا شوند. پس از این رشته ها بهتر است که یک یا چند رشته توپی را امتحان کرده و با افزایش سن یک یا چند رشته راکتی را تجربه کنند.

 پدر و مادری که چنین فرصتی را در اختیار کودک شان قرار می دهند، پدر و مادری که چنین فرصتی را در اختیار کودک شان قرار می دهند، در آینده اولا امکان انتخاب صحیح و آگاهانه رشته ورزشی را برای او فراهم می کنند و ثانیا این کودک امکان رشد حرکتی چندجانبه پیدا خواهد کرد.

اهمیت ژیمناستیک برای کودکان

به طور مثال اگر فوتبال را انتخاب کند، امکان هماهنگی مغز با پایین تنه به وجود می آید، اگر بسکتبال را انتخاب کند هماهنگی مغز با بالاتنه ایجاد می شود و همچنین اگر بدمینتون را انتخاب کند هماهنگی ظریف چشم و دست در مغز کودک رشد می کند. آزمون رشته های مختلف ورزشی رشد همه جانبه را ایجاد می کند.

رشد حرکتی چه مزایایی برای کودکان دارد و در هر مقطع سنی کودک باید توانایی انجام چه نوع حرکاتی را داشته باشد؟

در مورد کودکان پیش دبستان تا ۱۰ سال، رشد مهارت های پایه حرکتی حتما باید ارتقا پیدا کند.

این مهارت شامل دویدن، راه رفتن، لی لی کردن، پرتاب کردن و دریافت کردن می شود. والدین این مهارت ها را بعضا در بازی های محلی کسب کرده اند ولی من به عینه می بینم که بسیاری از کودکان مهارت پرتاب کردن را ندارند یا دویدن شان همراه با اشکال است. ورزش می تواند به این مهارت های پایه کمک کند. کودک پس از ارتقای این مهارت ها، در سنین بالاتر به سمت هر ورزشی که برود سریع تر رشد می یابد و پیشرفت می کند. پیشنهاد می شود که از سن ۱۰ سال به بالا کودک یک تا ۳ رشته ورزشی را امتحان کند. از حدود ۱۳ سالگی بچه ها می توانند یک رشته ورزشی را به صورت تخصصی ادامه دهند. تا زیر ۱۰ سال هدف از ورزش، بازی کردن و بزرگ ترین فاکتور لذت بردن است.

اهمیت ژیمناستیک برای کودکان

در این سن، ورزش ممنوع

کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه ها ممنوع است. آن ها می گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه ها با فعالیت های بدنی است. در کشورهای پیشرفته بازی هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه ها کمک می کند. پریدن از روی مانع ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل های روباز، دویدن های مارپیچی و… از انواع این بازی هاست.

متخصصانی که این بازی ها را طراحی کرده اند، به این موضوع توجه داشته اند که همه اعضای بدن بچه ها از استخوان ها گرفته تا عضله ها درگیر فعالیت شوند. آن ها می گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس های آموزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه ها را خسته و کسل می کند و همه بدن آن ها را درگیر نمی کند.

شنا و ژیمناستیک استنثناست؟

بعضی کارشناسان می گویند بچه ها در سن شش سالگی می توانند ورزش هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند اما ورزش های دیگر حتما باید از هشت سالگی آغاز شود. البته شنا برای این سنین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد. بازی در آب و حرکاتی که خود بچه ها انجام می دهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنا قورباغه و پروانه می تواند به آن ها کمک کند.

اهمیت ژیمناستیک برای کودکان

 بعضی از بچه ها با آموزش های اشتباه مربیان از آب و شنا می ترسند و برای همیشه از این دو فراری می شوند. اگر اجازه داده شود که کودک کم کم و بدون اصرار بزرگ ترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحت تر می تواند با آن رابطه برقرار کند، این جمله بزرگ ترها که (تو حتما باید شنا یاد بگیری) حالت تدافعی در بچه ها ایجاد می کند. پرت کردن بچه ها در آب هم بدترین راه آموزش آن ها و غلبه بر ترس شان است، کاری که بعضی از خانواده ها انجام می دهند.

۱۲ سالگی: در این سن ورزش تان را انتخاب کنید

تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده اند نشان می دهد در ۱۰ تا ۱۲ سالگی بچه ها راه شان را انتخاب می کنند. آن ها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می کنند و بعضی ها هم دوست دارند ورزش های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال، گرایش ها به این رشته بیشتر است. در این سن اگر دیگر تیم های ملی کشوری که بچه ها آنجا زندگی می کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه ها آن رشته را انتخاب می کنند.

به روحیه کودک توجه کنید

فدراسیون های ورزشی برای بچه هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و.. برگزار می شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می گیرد و در فضایی عمومی تشویق می شود، می تواند آسیب های غیرقابل جبرانی داشته باشد.

اهمیت ژیمناستیک برای کودکان

 شکست در سن های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می کند. بچه ها از ۱۴ سالگی به بعد، باخت و برد را درک می کنند و فهم این موضوع برای شان حل می شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار می شود.

هشت سالگی: بهترین سن برای شروع

با توجه به فعالیت هایی که بچه ها در سن پایین داشته اند، می توان تشخیص داد آن ها به چه ورزش هایی علاقه و در چه رشته هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شناکردن، بازی با توپ و… می تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه ها باشد. در هشت سالگی می شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه ها ایجاد نمی کند. البته به این شرط که بچه هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در این سن باید لذت بردن بچه ها از ورزشی که انجام می دهند در اولویت باشد.

“مواظب آسیب های جسمی و روانی بر کودک حین برگزاری مسابقات باشید.”


کودکان به چند میان‌وعده در روز نیاز دارند؟


نی‌نی سایت – نرگس جوزانی*: همانند بزرگسالان، نیازهای تغذیه‌ای در کودکان با یکدیگر متفاوت است. بسته به سن، جنس و میزان فعالیت بدنی کودکان نیز نیازهای متفاوتی دارند. با افزایش سن نیازهای تغذیه‌ای کودکان افزایش می‌یابد. شروع تغذیه تکمیلی برای کودکان پایان شش ماه یا ۱۸۰ روزگی است و از این زمان باید علاوه بر شیر، مواد غذایی مورد نیاز خود را از طریق غذاهای دیگر دریافت دارند. شروع تغذیه تکمیلی با یکبار در روز غذای جامد شروع شده و به تدریج تا پایان یکسال به سه وعده غذایی در روز افزایش می‌یابد.

از حدود یک سالگی به بعد بسته به میزان وزن‌گیری کودک و بررسی وضعیت نیازهای تغذیه‌ای وی می‌توان میان وعده‌های مغذی را در برنامه روزانه وی قرار داد. این میان وعده‌ها می‌تواند ترکیبی از شیر و میوه‌های طبیعی، انواع نان همراه پنیر و مغزها، کورن فلکس‌های ساده همراه میوه‌ها و شیر، خرما و مغزها و … موارد متنوع دیگری باشد.

بستنی، چوب شور، انواع کیک و کلوچه و پاستیل و حتی ژله میان وعده‌های مناسبی برای کودکان محسوب نمی‌شوند. بستنی بسیار شیرین بوده و ذائقه کودک را به سمت شیرینی می‌برد و علاوه بر آن احساس سیری زودرس در کودکان ایجاد می‌کند که نتیجه آن محدودیت در دریافت غذاهای اصلی است.

کودکان به چند میان‌وعده در روز نیاز دارند؟/ 6 گروه اصلی غذایی کودک

اما آیا همه کودکان به میان وعده نیاز دارند؟ 

از حدود دو سالگی به بعد استفاده از میان وعده‌ها به جهت حذف شیر برای همه کودکان ضروری است و به خصوص در مورد کودکانی که وزن گیری مناسبی ندارند سه وعده اصلی صبحانه، ناهار و شام و دو میان وعده مغذی در نظر بگیرید.
نکته مهم در تامین غذای روزانه کودکان استفاده از همه گروه‌های غذایی به صورت روزانه است و این مساله در تامین همه جانبه مواد مغذی جهت رشد کودک اهمیت دارد.

کودکان به چند میان‌وعده در روز نیاز دارند؟/ 6 گروه اصلی غذایی کودک

گروه‌های غذایی اصلی که باید به صورت روزانه برای کودکان استفاده کنید، عبارتند از:

۱٫ غلات: شامل نان، برنج، ماکارونی، سیب زمینی که این گروه اصلی ترین تامین کننده انرژی برای بدن هستند و ۵۰ تا ۶۰ درصد نیاز روزانه را شامل می شوند. توصیه می شود در سه وعده اصلی حتما از این گروه استفاده نمایید.

۲٫ گروه گوشت‌ها: شامل انواع گوشت قرمز، ماکیان، ماهی، حبوبات و تخم مرغ که به لحاظ تامین پروتئین مورد نیاز جهت رشد بدن و همچنین تامین آهن و روی از اهمیت زیادی برخوردارند و توصیه به مصرف آنها در سه وعده اصلی روزانه است.

۳٫ گروه لبنیات: شامل شیر، ماست، پنیر و دوغ است. این گروه هم تامین کننده اصلی منابع کلسیم در بدن هستند که جهت رشد استخوان‌ها و دندان های کودکان در این دوران بسیار ضروری هستند و مصرف روزانه این گروه توصیه می‌شود. توصیه به مصرف لبنیات کم چرب است.

۴٫ گروه سبزیجات: که بسیار مهم هستند و تامین بسیاری از ریز مغذی‌های ضروری به عهده این گروه است. تامین فیبر، اسید فولیک، ویتامین آ و دیگر مواد مغذی ضروری از طریق این گروه امکانپذیر است.

۵٫ گروه میوه‌ها: که از گروه‌های اصلی و مهم هستند. دریافت روزانه آنها جهت تامین ویتامین ث مورد نیاز بدن و دیگر مواد مغذی توصیه می‌شود. میوه ها و سبزی ها در شادابی کودکان، دریافت ریز مغذی‌های ضروری و همچنین استفاده از منابع آهن حائز اهمیت هستند.

۶٫ گروه روغن‌ها: که در میان آنها روغن زیتون، کنجد و همچنین انواع آجیل‌ها به خصوص بادام و گردو از اهمیت بیشتری برخوردارند. توصیه می‌شود کودکانی که دچار اضافه‌وزن هستند میزان کمتری از انواع روغن‌ها در رژیم غذایی آنها باشد.

مصرف انواع دسرها و اسنک‌ها و نوشیدنی‌های شیرین حاوی شکر و همچنین مصرف مواد غذایی آماده مثل چیپس و پفک را که حاوی مقادیر بالایی نمک هستند، برای کودک خود بسیار محدود کنید.یکی از نکات مهم در تامین مواد مغذی کودکان تامین ویتامین دی لازم برای رشد آنها است. استفاده روزانه از نور خورشید به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه سه بار در هفته و همچنین استفاده از لبنیات غنی شده با ویتامین دی و استفاده از انواع ماهی در رژیم غذایی می‌تواند نیاز به این ویتامین را تامین کند.

* کارشناس تغذیه و رژیم درمانی


1 2 3 18